Anna Henryka Pustowojtów

Przybyła do oddziału Langiewicza w lutym Córka Polki i zrusyfikowanego Węgra na służbie carskiej. Wychowana przez babkę Kossakowską w Lublinie. W 1861 wysłana do klasztoru jednak w drodze zachorowała na zapalenie płuc, co spowodowało odesłanie jej do matki do Żytomierza. Potem uciekła z domu do Mołdawii gdzie opiekował się nią Zygmunt Jerzy Miłkowski. W powstaniu dała się poznać za ogromną odwagę już w pierwszej bitwie pod Dobrą gdzie zmusiła do powrotu i kontrataku uciekających powstańców. Gdy Langiewicz został aresztowany Henryka - wraz z nim, lecz szybko ją wypuszczono gdy przyrzekła że nie weźmie broni do ręki. Jeździła za to po Czechach i Węgrzech tam gdzie więziono Langiewicza i opowiadała o czynach - oklaskiwana przez tłumy, walcząc jednocześnie o jego uwolnienie. Na Jesieni udała się do Zurichu gdzie zarabiał szyciem. W Paryżu spotkała dr Loewenhardta który trzy lata później został jej mężem. Zmarła w 1881 osierocając 4 własnych dzieci i 2 po zmarłej siostrze.