30384: Józef Żuliński

Józef Anzelm Żuliński, ps. Zenon Zetowicz, ur. 21.4.1840, zm. 1908. Ojciec: Tadeusz, s. Józefa i Marianny - zmarłych w Sandomierzu,[7] urzędnik Kr.Pol. przy komorze celnej w Krakowie.[1] Matka: Barbara Michalson, c. Samuela i Pelagii Werner.[7][8]
Rodzeństwo: Kazimierz 1830-1904, Aleksander 1832-1914, Roman 1834-1864, Edward, Zofia, Emilia, Tadeusz.

Ukończył Gimnazjum Realne w Warszawie, 1858 zdając maturę. Studiował następnie na Uniwersytecie w Kijowie na Wydziale Przyrodniczo Matematycznym. W 1861 razem z rodzeństwem musiał opuścić Kijów z powodu udziału w ruchach patriotycznych.. W 1861-62 studiował na Uniwersytecie w Pradze, na Wydziale Filozoficznym. Następnie przeniósł się na Uniwersytet Jagielloński zyskując 7.1.1863 tytuł doktorski (mineralogi). [7]

Pracował w organizacji jako zastępca naczelnika miasta Krakowa. Był więzionym na Zamku, potem w sądzie. Został wywieziony do Solnogrodu.
Wyjechał do Pragi, po czym razem z braćmi w Paryżu.
Po powrocie do Galicji w 1874 uzyskał uprawnienia co nauczania historii naturalnej w całym gimnazjum, oraz matematyki i fizyki w gimnazjum niższym z językiem wykładowym polskim.[21]
Profesor seminarium nauczycielskiego żeńskiego we Lwowie[3][6]. Wychowywał cały szereg pokoleń Polek.
Przeniósłszy się w stan spoczynku kierował szkołą sług we Lwowie, założył kolonię leczniczą w Rymanowie, [6]

"Wybitny pedagog, przyjaciel króla serbskiego Milana Obrentowicza."[3] "Był synem gorąco kochającym swą ojczyznę. (...) pracował niestrudzenie w wielu towarzystwach oświatowych, wspierał każdą patriotyczną myśl, każdy patriotyczny cel."[6]

Zmarł na gruźlicę, we Lwowie, przy ul. Ossolińskich 11, mając 68 lat

Pochowany Lwów, Łyczaków, kw. 72, gr. 56. W sąsiednim grobie spoczywa jego matka i dwaj bracia: Kazimierz i Tadeusz.[1][19][20]
Razem z nim w jednym grobie są pochowani:

• dr. Tadeusz Żuliński, lekarz adiutant J. Piłsudskiego, komendant Polskiej Organizacji Wojskowej pod Zaborem Rosyjskim w latach 1914-1915, porucznik VI baonu 3 pułku i brygady Legionów Polskich ranny w walce z Moskalami pod Kamieniuchą dnia 28.10.1915, zmarł 05.11.1915 w wieku 26 lat, oznaczony pośmiertnie krzyżem Virtuti Militari [18]
  
• Teresa Żulińska, zam. Czarnik, córka Józefa, matka dr. Leszka Czarnika, żyła lat 61 zmarła 26.03.1944 [19]
  

Żona: Łucja Gross (Gros) c. Adama i Teresy Tolkmit (Tolk) [3][5][6][7][8]

Dzieci:

1. Barbara. ur 1881 Lwów [5]
   
2. Teresa Kazimiera, ur 1883 Lwów [4][6]. zm. 26.03.1944 Lwów.[16]
   mąż Stanisław Jakub Czarnik (ślub 14.01.1905 Lwów, świadkowie Edward Żuliński urzędnik Krakowskiego Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń i Kazimierz Czarnik), doktor medycyny s- Jakuba i Karoliny Oppenauer[4]. Ich syn - dr. Leszek Czarnik [16]
   
3. Łucja Stanisława Żulińska, ur. 1886 Lwów [7]
   
4. Tadeusz Józef Żuliński [8] - lekarz adiutant J. Piłsudskiego, komendant Polskiej Organizacji Wojskowej pod Zaborem Rosyjskim w latach 1914-1915, porucznik VI baonu 3 pułku i brygady Legionów Polskich, oznaczony pośmiertnie krzyżem Virtuti Militari [16]
   ur 1889 Lwów [8]
   zm. 05.11.1915 na skutek ran odniesionych w walce z Moskalami pod Kamieniuchą [16]
   
5. Maria ur ok. 1889 Lwów. zm. 02.06.1890 Lwów, ok. 1 rok[9]