Anna Henryka Pustowojtów

ur. r. 1838 córka Teofila, jenerała wojsk rosyjskich i Polki Kossakowskiej, uczennica uniwersytetu w Puławach brała w r. 1861 udział w manifestacyach w Lublinie. Jenerał Suchozanet kazał ją wywieść do Moskwy i osadzić w klasztorze. Hr. Lambert zmienił na podstawie lekarskiego orzeczenia pierwotny wyrok i pozwolił Postowójtównej zamieszkać w Żytomierzu. I drugi wyrok na niepoprawną do zapadłego Troisko-Biełbużskiego monasteru, w kastromskiej guberni został za różnemi wpływami cofnięty. Postowójtów znikła tymczasem z Żytomierza i podróżowała po księstwach naddunajskich. Po wybuchu powstania połączyła się pod Szydłowcem z Langiewiczem, z którym dzieliła, jako adjutant, trudy partyzantki, przodując w tej mierze starszym i młodszym kolegom. Po wyjeździe z Langiewiczem z obozu do Galicji zamieszkała w Paryżu, gdzie w r. 1870 pełniła służkę w szpitalu. W tym czasie poślubiła emigranta Dr. Loewenhardta i miała z nim 4 dzieci. Umarła 2. maja 1881 w Paryżu, pochowana w Montmorency.