Wilhelm Alger

ur. ok. 1825 (w 1859 r lat 34) [2] zm. 07.10.1863 Warszawa [5]

Narodowość: Anglik. [6]

Czeladnik z fabryki wyrobów żelaznych Ewansa, żonaty, aresztowany na ulicy w Warszawie 13 września 1863 roku. Znaleziono przy nim gałki żelaza, które posługiwać miały do przygotowania bomb. Był on rzeczywiście czynnym pracownikiem w organizacyi od samego zawiązku a wszelkie mu powierzane prace z całym poświęceniem i gorliwością wypełniał. Rozstrzelanym został 7 października 1863 r. na dziedzińcu fabryki Ewansa wobec wszystkich rzemieślników tej fabryki, których policya gwałtem spędziła. Przed samą egzekucją przyrzekano mu łaskę, byleby wydał swych wspólników, lecz on nie zachwiał się i śmiało na śmierć poszedł. (Patrz Dz. Pow. Nr 227 i Czas Nr 230).[1]

"Schwytano go przypadkowo. Dnia 13 września o godz 9 wieczorem aresztowano go z powodu niepalącej się latarki, co kolidowało z przepisami stanu oblężenia, obowiązującymi po zapadnięciu zmierzchu. Alger miał przy sobie 8 sztuk granatów ręcznych. Gdy nic nie mogło przełamać jego milczenia, z wyroku sądu wojennego został on rozstrzelany na dziedzińcu fabrycznym, dla przykładu, wobec wszystkich robotników, rano o godz. 10 w dniu 7 października. Właściciel fabryki Evans (narodowość: Anglik) [6] zapłacił 15,000 rubli grzywny, tytułem kontrybucji wojennej. Alger był jednym z cichych bohaterów powstania, któremu od państwowych zakładów uzbrojenia lub zbrojowni należałaby się mała tablica pamiątkowa." [5]

R o d z i n a

Żona - Zofia Więckowska [2] [3] [4]

Dzieci:

* Dominik Alger ( ur. ok. 1855 [3], zm 1859 Warszawa [3])
* Remigiusz Wiktor Alger (ur 1859 Warszawa [2] zm 1859 Warszawa [4])