schwytany przez chłopstwo 3.3.1863 w Turowie i oddany w ręce rosyjskie.Przewieziony do Brześcia a potem Warszawy i skazany przez sąd wojskowy 23.7.1863 na karę śmierci prze powieszenie, którą w.ks. Konstanty-za wstawiennictwem Nostitza-zamienił mu 31.7. na 20 lat ciężkich robót. Wywieziony na Syberię 14.8.1863 pracował przez 5 lat w warzelniach w Usolu. Potem pracował w Irkucku jako introligator i dorożkarz. W 1870 został zarządzającym składami spirytusu w Witimie nad Leną.W 1881 wrócił do Irkucka.W 1892 mieszkał w Werchnieudyńsku. W 1890 uzyskał zezwolenie na powrót do kraju i wrócił w 1892 początkowo w lubelskie, a po kilku latach udał sieę na Ukrainę i pacował jako buchalter leśny w Kumejkach do 1913. Potem zamieszkał u swego syna w Sieniawie i tam zmarł 20.2.1915 r.
Źródło
Działania Rogińskiego w Powstaniu Styczniowym, w: Przegląd historyczno-wojskowy, t. X., Wojskowe Biuro Historyczne, Warszawa 1938