Józef Zduńczyk

urodzony w r. 1831 w Wołochach, wstąpił w r. 1849 jako ochotnik do wojska rosyjskiego, do korpusu grenadierów i brał udział w wojnie węgierskiej i sewastopolskiej w r. 1855. W r. 1863 przeszedł do szeregów powstańczych i służył w oddziale Jasińskiego. Walczył pod Drążdżewem, Zambrowem, Zbrzeźnicą, Rząśnikiem, Nagoszewem i Gostkowem. Po rozbiciu oddziału Jasińskiego zorganizował własny oddział, na którego czele wałczył pod Porębą. Był też naczelnikiem województwa płockiego, z rangą pułkownika. Ranny w lewą nogę. Po powstaniu wyemigrował za granicę, na końcu osiadł we Lwowie.