Topór, zasiadał w komitecie litewskim w Wilnie, potem dowodząc oddziałem zdobył opatów powtórnie 24 lutego 1864 r., lecz juz na drugi dzień wpadł w ręce rosyjskie i 25 lutego 1864 r. został powieszony na rynku w Opatowie. Był naczelnikiem sił zbrojnych powiatu mohylewskiego. Zorganizował oddział i w sto kilkadziesiąt ludzi 5 maja napadł na Horki w powiecie orszańskim, gdzie znajdował się instytut agronomiczny. Rozbroiwszy załogę zabrał broń i wcielił do oddziału młodzież instytucką, której dzielny przewodnik Domaradzki zginął w bitwie horeckiej. Lecz widząc Topór trudność utrzymania się wobec niechętnej ludności, rozpuścił oddział i sam wyjechał. Miał lat 38, rodem z Wilna. Skończył akademię wojskową w Petersburgu, następnie wstąpił do akademii generalnego sztabu w Petersburgu i ukończył takowe stopniem kapitana i przyłączeniem do sztabu I korpusu amii w Wilnie, gdzie stojąc agitował między kolegami Polakami w sprawie polskiej.