55270: Juliusz Grużewski

syn Jakuba i Doroty z Sackenów, urodzony 8 lutego 1808 r. w Kielmach na Żmudzi. Ojciec jego protestant nie oddawał go do szkół, ten uczył się w domu. W r. 1829 po śmierci ojca wziął w posiadanie znaczny majątek i oddał się gospodarstwu. Rewolucja w r. 1831 oderwała go od tych zajęć. W lutym z przyjaciółmi Dobrosławem Kalinowskim, Zenonem i Ignacym Staniewiczem robił przygotowania do wybuchu, a w dniu 5 marca Grużewski na czele 400 włościan uzbrojonych w kosy, 100 strzelców i 50 koni, spotkawszy Staniewicza i Kalinowskiego o północy wpadł w nimi do Rosień, zabrał kasę i magazyny wojskowe, a załoga broni złożyła i wydał manifest powołujący całą Żmudź do powstania. Złożywszy potem władzę swoją w ręce Ezechiela Staniewicza sam dowodził pod nim osobnym oddziałem. Po wejściu Giełguda pierwszy połączył się z nim i pod Wilnem wykonał świetną szarżę przeciw pułkownikowi Czerkiesów, poczym wraz w Giełgudem przeszedł granicę pruską. Później zamieszkał w Paryżu, a nareszcie w Genewie założył fabrykę zegarków wspólnie z Czapkiem. W czasie powstania 1863 r. mianowany agentem Rządu Narodowego w Szwajcarii oddawał tam możebne usługi. Umarł nagle 3 listopada 1866 r. w Paryżu. Pochowany na cmentarzu Mountmartre w jednym z kilku Polakami grobie.