Wieku lat 23, syn obywatela ziemskiego ze wsi Radzie w powiecie opoczyńskich. Od początku powstania czynny brał w nim udział w odznaczał się bezprzykładnym poświęceniem i męstwem. Był on członkiem rodziny, którą Moskwa starannie i gorliwie swym barbarzyństwem ścigała. Ojciec Antoniego, wraz z jego starszym bratem, prześladowani i męczeni wysłani zostali na Sybir. Drugi zaś brat znosił tortury w Cytadeli Warszawskiej. Był rotmistrzem i dowódcą kosynierów Krakusów w oddziale Bosaka. Zginął 16 grudnia 1863 r. w bitwie pod Bodzechowem, w której dzielny Chmieliński dostał się do niewoli. Pochowany został w Siennie.
Źródło
nad. GP, za CDIAL 195-1-58 (Zbiory Tadeusza Sauczeya)