służył w oddziale Jazdy Wołyńskiej pod dowództwem gen. Edmunda Różyckiego. Po powstaniu osiadł w Tarnopolu, gdzie z biegiem lat, gdy wiek późny upominał się o swe prawa, żył z ofiarności publicznej. Zmarł w szpitalu powszechnym w Tarnopolu we wrześniu 1911.
Źródło
Medyński A., W półwiekową rocznicę: powstańcom i organizatorom tarnopolszczyzny w hołdzie; T.S.L. Tarnopol 1913