r, w r. 1847 w Dębowie, z. Kowieńskiej. Będąc uczniem kl. 6-ej stał się powstańcem, walczył pod dowództwem Mackiewicza 1 był ranny w jednej z potyczek w nogę. Po upadku powstania tułał się po kraju. Po ogłoszeniu manifestu, wstąpił na praktykę do apteki i zczasem uzyskał sto pień prowizora farmacji.
Źródło
Wacław Sokolewicz, Farmaceuci w Powstaniu 1863, Warszawa 1931