d-r, syn Tadeusza i matki Daukszanki z domu. Urodził się w r. 1826 w Paprogach Dolnych w pow. wiłkomierskim. Do szkół uczęszczał w Wilnie. Uwięziony w r. 1848—49 podczas rozruchów szkolnych, dopiero w r. 1852 uzyskał możność wyjazdu do Petersburga. Tu wstąpił do akademii wojskowo-lekarskiej i po ukończeniu studiów osiadł w Petersburgu. Był przyjacielem Józefa 0hryzki, Zygmunta Sierakowskiego i stał blizko ówczesnych wypadków. W r. 1863 był lekarzem przy ministrze sekretarzu stanu dla spraw. Królestwa Polskiego i bezpośredniego udziału w powstaniu nie bral, lecz okazywał chętną pomoc więźniom i ułatwiał wielu przedostanie się za granicę. W r. 1900 osiadł w Warszawie, gdzie też życie zakończył w r. 1908. Nosił się wciąż z myślą spisania pamiętników, — niestety zamiaru tego nie, wykonał.
Źródło
Gieysztor Jakub, Pamiętniki z lat 1857-1865, t. II. Wilno 1921