Konstanty Owicki

Owicki (Owidzki?) Konstanty, syn Stanisława, ur. ok. 1829, poddany pruski, zarządca majątku Niemira w pow. ostrołęckim gub. płockiej. Za udział w powstaniu, na podstawie decyzji namiestnika Królestwa Polskiego wysłany na zamieszkanie w gub. ołonieckiej pod dozorem policji. Wyjechał z Warszawy 5 maja 1864 w trzydziestej partii zesłańców. Od lipca mieszkał w Pudozu (rodzina pozostała w kraju). Otrzymywał zasiłek ze skarbu państwa. Na zesłaniu przebywał do 1865, wysiany „etapami" do Warszawy na podstawie rozporządzenia MSW z 18 maja 1865.