Żakiewicz (Żakowicz, Zdanowicz?) Teofila, ur. ok. 1843, szlachcianka z Wileńszczyzny, nauczycielka. Za „potajemne kontakty z osobami przeciwnymi rządowi i sprzyjanie powstaniu" została w sierpniu lub wrześniu 1864 skazana przez sąd woj. na zesłanie w trybie administracyjnym do gub. ołonieckiej, zamieszkanie pod dozorem policji i konfiskatę majątku. Od października 1864 mieszkała w Ołońcu, następnie w Kargopolu. Na zesłaniu wyszła za mąż za Narcyza Sołtana, wuja Autorki Pamiętnika, która jednakże podaje, ze wuj „ożenił się z Teofilą Zdanowicz, wygnanką". Zwolniona z dozoru na mocy manifestu z maja 1871.
Źródło
Brus A., Na nieznane losy między Ołyńcem a Jadryniem, Warszawa 1999
Nadawca
GP
Uwagi
LVIA, mkf, GARF, z. 109, I ekspedycja, 1863. wol. 23, cz. 416, k. 140, 1871, wol. 62, k. 58, LNB, z. Ossol., wol. 4535, k. 191, RGIA, z. 1286, inw. 50, wol. 469, k. 2I7v.-2l8 (kart J. Sztakelberga), Pawłowicz, Pamiętnik