61788: Walery Wróblewski

1836-1908, urodził się w Żołudku w powiecie lidzkim. Kształcił się w Instytucie Szlacheckim w Wilnie, a następnie w Instytucie Leśnym w Petersburgu. Poznał K. Kalinowskiego i Zygmunta Sierakowskiego, z którymi rozpoczął intensywną działalność niepodległościową. W 1861r. przybył do Sokółki i pracował jako inspektor szkoły leśnej. Zorganizował tam kółko rewolucyjne, nawiązał kontakty z B. Szwarce i stał się jednym z głównych organizatorów powstania na terenach między Grodnem a Białymstokiem. Był naczelnikiem okręgu drugiego województwa grodzieńskiego, któremu podlegały powiaty sokólski, białostocki i bielski. Współredagował Mużycką Praude wydawaną przez Kalinowskiego. W czasie powstania zorganizował oddział, był szefem sztabu oddziałów powstańczych na terenie województwa grodzieńskiego, od 15.08.1863r. – naczelnikiem wojskowym województwa, a później naczelnikiem województwa podlaskiego. Walczył na terenie województw grodzieńskiego, podlaskiego i lubelskiego. Jako dowódca partii bił się pod Waliłami (29.04.1863r.), Mereczowszczyzną (8.06.1863r.), Sieradowem (10.06.1863r.), Żarkowszczyzną (21.06.1863r.), Paszkowskimi Ostrówkami (9.08.1863r.), Głębokim Kątem (30.08.1863r.), Rudnią (12.09.1863r.), Kolanem (18.11.1863r.), Rudką (19.11.1863r.), Grabowem (26.11.1863r.), Cycowem (14.12.1863r.), Wolą Osowińską (16.12.1863r.), Kockiem (25.12.1863r.), Ossowem (31.12.1863r.), Małą Bukową (31.12.1863r.), Kierzem (13.01.1864r.), Lubkami (14.01.1864r.), Rudnią (16.01.1864r.), Rutką Korybutową (19.01.1864r.). W bitwie pod Rutką Korybutową został ranny, udał się następnie na emigrację do Francji. Brał udział w Komunie Paryskiej jako generał, a później wyjechał do Londynu, gdzie przyjaźnił się z Marksem i Engelsem. Zmarł w 1908r. w Ouarville pod Paryżem. Pochowany został na cmentarzu Père Lachaise.