Z Lubelskiego, z 3-go kursu wydziału medycznego Szkoły Głównej, wyruszył w rodzinne strony od oddziału. Wzięty do niewoli, skazany został na osiedlenie we wschodniej Syberii, gdzie ciężką pracą fizyczną, jako parobek zarabiać musiał na chleb powszedni, powróciwszy do kraju, pozbawiony był środków do życia. Prawie piechotą udaje się do Krakowa, by tam, walcząc z przeciwnościami losu, ukończyć medycynę. Wytężona praca wraz z przejściami przed samymi egzaminami, była powodem ciężkiej choroby, po opanowaniu której, dzięki usilnym staraniom lekarzy, nareszcie zdał egzamin. Wyjechał do Turcji. Praktykował w Adrianopolu, zaledwie z bratem do pewnego czasu podtrzymywał stosunki.
Źródło
Samborski Henryk, Wspomnienia z Powstania 1863 i pobytu na Syberii, Warszawa 1916