Rodem z Buska. Po ukończeniu gimnazyum radomskiego, w 1862 r. wstąpił na wydział prawny Szkoły Głównej — wyruszył w rodzinne strony do powstania do oddziału Chmielińskiego. Po wzięciu do niewoli dowódzcy, udało mu się wycofać i zatarłszy ślady uczestnictwa, powrócił do Warszawy dla dokończenia studjów. W trudnej walce o byt pomimo nominacyi na patrona trybunału, pracował w Izbie Skarb, następnie został pomocnikiem mecenasa Krajewskiego. Zaangażowany w 1876 r. na adwokata do spraw z włościanami administracyi dóbr Biało Cerkiewskich, gdy po paru latach takowe zajęcie utracił, przeniósł się do miasteczka Zwienigrodki gub. kijowskiej, by przy tamtejszym sądzie okręgowym zajmować się praktyką obrończą.
Źródło
Samborski Henryk, Wspomnienia z Powstania 1863 i pobytu na Syberii, Warszawa 1916