urodzony 27 VI 1807 r. w Bieździedzy, syn Feliksa i Magdaleny z Romerów. Studia teologiczne odbył w Przemyślu i w 1833 r. przyjął święcenia kapłańskie. Pracował w diecezji przemyskiej. W 1843 r. przybył do diecezji tarnowskiej i został mianowany proboszczem parafii św. Mateusza w Mielcu. Doprowadził do odnowienia kościoła parafialnego i wybudowania budynków gospodarczych. Wykazywał tez wiele troski o życie religijne mielczan, a zwłaszcza dzieci i młodzieży. W latach 1850-1866 pełnił funkcje dziekana dekanatu mieleckiego i inspektora szkolnego w okręgu mieleckim. Był także radcą konsystorza tarnowskiego do spraw małżeńskich. Swój głęboki patriotyzm okazał w okresie powstania styczniowego (1863-1864), kiedy to wspierał powstańców i opiekował się nimi. Z tego powodu dwukrotnie w 1864 r. był aresztowany przez władze austriackie. Zmarł 25 VII 1867 r. Spoczywa prawdopodobnie na starym cmentarzu parafialnym przy ul. Rzecznej.
Źródło
Witek Józef, Encyklopedia Miasta Mielca (dok. int.)