urodzony 10 VI 1845 r. w Mielcu, syn Jakuba i Wiktorii z Mulowskich. Kształcił się u ojca w zawodzie bednarskim. Na wieść o powstaniu w październiku 1863 r. zgłosił się na zbiórkę oddziału powstańczego w lasach baranowskich i tam przeszedł podstawowe szkolenie żołnierskie. Walczył w oddziale Dionizego Czachowskiego w bitwie pod Rybnicą, a po jego rozbiciu pod Jurkowicami – w grupie Karola Kality „Rębajły” – w bitwach pod Jeziorkiem (29 XI), Mierzwinem (4 XII), Hutą szczecińską (9 XII), Iłżą (17 I 1864 r.) i Rodkowicami (21 I). Po połączeniu się oddziału „Rębajły” z oddziałem J. Hauke–Bossaka brał udział w ataku na Opatów i został ranny w nogę. Przebywał w lazarecie w Siennie i w kwietniu przyłączył się do oddziału Denisiewicza, który pod Wierzbnikiem został otoczony przez Rosjan i rozbity. W czasie powrotu do Galicji dostał się do niewoli rosyjskiej. Po śledztwie w więzieniu w Opatowie został przekazany żandarmerii austriackiej, ale udało mu się uciec z transportu i powrócić do Mielca. Przez pewien czas, prawdopodobnie do austriackiej amnestii w 1869 r., ukrywał się w lasach tuszowskich koło Mielca i pomagał w pracach bednarskich. W 1869 r. powrócił do Mielca, ożenił się i pomagał teściowi (Janowi Gołuchowskiemu) w prowadzeniu firmy masarskiej. Po bankructwie firmy przeniósł się do Szczucina i tam założył zakład masarski. Później prowadził też restaurację i sklep z towarami mieszanymi w wydzierżawionej kamienicy nr 6 w Rynku, a w 1900 r. zakupił ją. Był jednym z członków - założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Szczucinie (1885). Zdobył sobie autorytet w mieście, stąd powierzano mu odpowiedzialne funkcje: radnego, wiceburmistrza, członka zarządu kasy Reiffeisena, cechmistrza i od 1913 r. – burmistrza. W 1920 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Jego powstańcze przeżycia pt. Moje wspomnienia z 1863 r., spisane przez syna (Ignacego Podolskiego), stały się cennym źródłem wiedzy o powstaniu styczniowym. Zmarł w 1932 r. Spoczywa na cmentarzu w Szczucinie, obok mogił powstańców z oddziału Dunajewskiego.
Źródło
Witek Józef, Encyklopedia Miasta Mielca (dok. int.)