urodzony w 1831 r. w Mielcu, syn Franciszka i Józefy z Tarczyńskich. Służył w armii austriackiej, doszedł do stopnia nadporucznika kawalerii. Uczestniczył w powstaniu styczniowym 1863 r. jako kapitan kosynierów, prawdopodobnie w oddziale Franciszka Horodyńskiego. Brał udział w bitwie pod Radziwiłłowem. Został wzięty przez Rosjan do niewoli i po rozprawie sądowej w Kijowie zesłany w głąb Rosji. Ok. 1887 r. - po powrocie z zesłania prawdopodobnie był urzędnikiem kolejowym w Mielcu. Zmarł w 1901 r. Pochowany na cmentarzu w Stryju. W dniu 21 I 1933 r. Prezydent RP odznaczył pośmiertnie jego i innych powstańców z 1863 r. Krzyżem Niepodległości z Mieczami.
Źródło
Witek Józef, Encyklopedia Miasta Mielca (dok. int.)