Niektóre funkcje są tymczasowo wyłączone, inne mogą nie działać poprawnie.
Karol Zaleski
Herbu Lubicz, ur. 1824 Raczkiewicze, zm. 10.3.1894 Raczkiewicze. Syn Emiliana Ignacego Franciszka Zaleskiego i Julii Czarnockiej. Brat m.in. Bronisława. Brał udział w powstaniu, gdzie był naczelnikiem powiatu słuckiego [6]. W Raczkiewiczach gdzie mieszkał był punkt zaopatrzenia w broń i amunicję a także leczono powstańców. Został zesłany (prawd. po 1864) - jednak wg pamiętników wnuka Wacława unikną zesłania, pozostając tylko jakieś czas w więzieniu. Od zesłania uratował go sąsiad Jerzy Mogilnicki z Filipowicz, który wziął całą winę na siebie. [6] Niezwykle operatywnie prowadził gospodarkę pomimo dużej kary nałożonej na majątek za działania powstańcze i kilkunastu podpaleń. W małżeństwie z Teklą Uzłowską z Borek miał 9 dzieci: synów Bronisława i Karola, oraz córki Franciszkę, Emilię, Marię, Julię, Justynę, Teklę i Henrykę.
Źródło
Opracowanie GP
Nadawca
GP
Uwagi
[1] Ziemianie polscy XX w, t. III [2] Kurjer Warszawski 29.3.1894 [3] Pociask-Karteczka Joanna, Tajemnica pewnego grobu, w: Tatry, 2018, lato [4] SGKP - hasło: Raczkiewicze, pow. słucki [5] Kozłowska Helena, Tam gdzie począł się Twój los, w: Czasopis, wrzesień 2006 [6] Zaleski Bogusław (wnuk Karola), Wspomnienia, Brwinów 1981, Ossolineum Akc. 137/83 (maszynopis)