Syn Franciszka, 19 lat (w 1863 r.), mieszczanin m. Wielunia. W przededniu powstania praktykował w Wieluniu jako czeladnik szewski. W kwietniu 1863 r. opuścił miasto i przystąpił do oddziału powstańczego. Walczył w oddziale wieluńskim pod dowództwem Aleksandra Litticha. Kowalski został wzięty do niewoli w bitwie pod Wąsoszem. Był sądzony w Warszawie. Przyznał się do pobytu w oddziale powstańczym i decyzją naczelnika Okręgu Warszawskiego nr 4151 z dnia 8/20 VII 1863 r. karnie oddany do służby wojskowej na poczet przyszłego poboru. Przyjęty do armii carskiej 18/30 VII 1863 r. w Warszawie. Kowalski został zwolniony z wojska w 1872 r. po ogłoszeniu amnestii.
Źródło
Krzysztof Witczak. Wielunianie w Powstaniu Styczniowym.