74821: Julian Walewski

W zasadzie Juliusz Colonna-Walewski, h. Roch. Ur. 6.7.1837 Zuszyce, obw. lwowski[3][12], zm. 1900 Lipna (Lipie), pow. grójecki. Syn Juliusza i Krystyny Żeleńskiej.[3]

Ojciec jego był posesorem wsi Zuszyce. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Maturę zdał 8.7.1857. W tym czasie opiekunem jego był lekarz Ignacy Woźniakowski. Następnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim na Wydziale Prawa (w pierwszym semestrze również na wykłady na Wydziale Lekarskim), uzyskując w 3.1863 doktorat.[3]

W czasie Powstania oddelegowany do Ławy Głównej krakowskiej.[1] Zastępca (sekretarz) Wydziału Spraw Wewnętrznych tj. przy Janie Tarnowskim z Chorzelowa, w Radzie Prowincjonalnej Galicji. Przyjaciel Kazimierza Sczanieckiego. [2]

Przeprowadził się do Warszawy. Długo starał się o nostryfikację dyplomu i uznanie tytułu w Szkole Głównej.[8] W 1867 został patronem przy Trybunale Cywilnym w Warszawie.[1][5] 1871 adwokat przy sądzie apelacyjnym Królestwa. 1873 obrońcą przy IX i X departamentach senatu. Po reformie sądowej 1876 r. został adwokatem przysięgłym. [5]
Był przez długie lata wydawcą „Słownika Geograficznego,“ w zastępstwie zmarłego Władysława Walewskiego. Ogłosił dwie prace: „O stosunku prawnym wyłączności majątkowej między małżonkami“ (1871) i „Kodeks cywilny Królestwa Polskiego, objaśniony motywami prawa i jurysprudencyą“ (1872).[5]

"Cichy, skromny i pracowity, nie zażywał wprawdzie wielkiego rozgłosu: niemniej jednak znany był, jako człowiek nadzwyczaj uczciwy, a przytem światły i zamiłowany w swoim zawodzie".[9]
Odbywał śmiałe wędrówki po Tatrach z Walerym Eljasz-Radzikowskim.[6]