Mieczysław Klemens Dembowski

Mieczysław Klemens Dembowski, h. Jelita, Ur. 27.8.1848 Dębowa Góra, k. Starego Sącza[1][5], zm. 26.05.1929 Kraków.[2] Syn Michała Wawrzyńca (syn Wincentego i Marii Keller[10], uczestnik Powstania Listopadowego) i Marii Głowackiej[5]

Jego dziadek był oficerem napoleońskim.[9] Pradziadkowie: Adam Dembowski h. Jelita, zm. 08.02.1797 Tymbark, dziedzic folwarku Maćkowskiego pod Tymbarkiem, jego żona: Kunegunda Dzięciołowska, zm. 10.06.1796 Tymbark. [10][11][12]

Przed powstaniem uczęszczał do gimnazjum.
Poszedł do powsta­nia mając 14 lat. Brał czynny udział w partii pod dowództwem Czachow­skiego w bitwach pod Jurkowicami i Rybnicą. [1] Był ranny i trafił do niewoli. [9]

Po powstaniu ukończył gimnazjum następnie wydział lekarski uniwersytetu w Krakowie. [1]
Stopień doktora wszech nauk lekarskich otrzymał na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1875 r [13] W tym samym roku został mianowany nadlekarzem rezerwy przy pułku piechoty nr 20. [14] W 1881 r został mianowany na lekarza batalionowego I klasy z rangą starszego lekarza i stopniem porucznika [15] W 1898 r został mianowany starszym lekarzem powiatowym. [16]

Praktykował w Krakowie i Lisku. Pod koniec życia mieszkał w Krakowie ul. Radziwiłłowska 10.[1] Zmarł w wieku 81 lat. Pozostawił żonę, dzieci i wnuki [2]

"Niedawno zmarł w mieście naszym w 81 roku życia dr. Mieczysław Dembowski, inspektor sanitarny, od 30 lat tu osiadły i chlubnie zapisany w kronikach naszego świata lekarskiego, który przez śmierć jego utracił jedną z szanowanych postaci będących godnym naśladowania wzorem dla młodszego pokolenia. Bo jakieś niecodzienne dostojeństwo jego duszy cechowało życie i działalność tego lekarza-społecznika, będącego jakby dalszem ogniwem rycerskich dni młodości, spędzonych w służbie ojczyzny.
Wnuk oficera napoleońskiego, a syn uczestnika walk z r. 1881 jako 14-letni młodzieniec zaciągnął się ś.p. Dembowski w szeregi powstańcze, wśród których odbył szereg bitew i ranny dostał się do niewoli. Po wydobyciu się z niej i odbyciu studjów, rozwinął chlubną działalność na stanowisku młodego lekarza w służbie państwowej w walce z epidemią cholery, w której położył wielkie zasługi, podobnie jak na późniejszym posterunku lekarza okręgowego w Lisku, gdzie przebywał dłuższy okres czasu, jednając sobie szacunek i miłość wszystkich, którzy mieli sposobność podziwiania rezultatów wytężonej pracy filantropijnej zmarłego.
W r. 1895 przeniósł się ś.p. Dembowski do Krakowa i od tego czasu aż do r. 1924 w którym przeszedł w stan spoczynku, pełnił obowiązki lekarza okręgowego przy starostwie podgórskim, kontynuując swą ofiarną, bezinteresowną pracę dla dobra cierpiącej ludzkości, z tym samym, co dawniej zapałem idealisty i z tą samą skromnością wysoce kulturalnego człowieka, unikającego rozgłosu i nagrody za swe społeczne zasługi." [9]

Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kwatera PAS-5, rząd wsch, miejsce: po prawej Kurków [3] Razem z nim w jednym grobie są pochowani min:
- Marya Dembowska ( 1821 - 23.11.1917) [3] - jego matka
- Helena Boczar (24.04.1882 - 19.04.1967) [3] - jego córka
- Stanisław Boczar (1873 - 02.05.1936) [3]

Rodzina

Żona: Florentyna Maria Zieleniewska (ślub 26.11.1878 Kraków) córka Ludwika i Anny Enders.[5]

Dzieci
* Helena Anna Dembowska - mąż Boczar (ślub 1903 Kraków) [4]
* Elżbieta Dembowska - mąż: Dobrowolski (ślub 1914 Kraków) [6]
* Maria Teresa Dembowska - ur 1892 Kraków [7]