rodzony w Osławicach w 1845. Do powstania poszedł jako uczeń gimnazjum we Lwowie. W powstaniu brał czynny udział w partji Lelewela. W jednej z potyczek w Lubelskiem był ranny. Więziony we Lwowie. Po powstaniu studjował medycynę. Pracował jako lekarz kolejowy. Zmarł w 1901 r.
Źródło
Rozmarynowski Władysław, Lekarze - weterani 1863 r., w: Lekarz Wojskowy 1925. Z. 3