Józef Milewski

Józef Jan Nepomucen Milewski, h. Jastrzębiec, ur. 1800 Borzewisko, zm. 22.1.1875, syn Kajetana i Sabiny Bogusławskiej.
Brat Alojzy zginął w Powstaniu Listopadowym pod Ostrołęką.

Kształcił się w Kaliszu, a następnie w Krakowie, gdzie uczęszczał na Wydział Prawniczy UJ. Następnie od 1830 podjął się pracy prawniczej w Kaliszu. Objął po matce zadłużoną wieś Mikorzyn i doprowadził ją do rozkwitu, zostając wkrótce prezesem Rady Powiatowej. Znany był z patriotyzmu, gorliwości społecznej, brania pod opiekę licznych niezamożnych młodych ludzi, a także nienawiści do idei socjalistycznych. W Mikorzynie założył ochronkę, co roku wyprawiał też zabawę na cześć najlepszej gospodyni. Był nazywany "Ojcem włościan", lub przez niechętnych - "chłopomanem". Pełnił też funkcję sędziego pokoju.

W 1863 wraz z żoną założyli w swoim dworze lazaret na kilkanaście łóżek. Liczne kontrybucje niemal doprowadziły majątek do ruiny. W trakcie działania dwór został otoczony przez oddział Moskali, lecz Józef wyszedł i po francusku zwrócił się do dowodzącego księcia Witgensteina tak odważnie, że ów cofnął nakaz rewizji, i wydał pisemne pozwolenie na prowadzenie lazaretu i nakaz nieczynienia krzywdy mieszkańcom. Wielkim ciosem było leczenie i śmierć na rękach jedynego syna - Celestyna rannego w bitwie pod Nową Wsią 29.4.1863.

Pochowany w Ślesinie wraz z synem. W kościele w Ślesinie znajduje się epitafium jego i żony.

Żona: Konstancja Wierzchlejska
Dzieci:
1. Aniela Zuzanna, 1841-1896
2. Celestyn, 1842-1863
3. Maria Kleofasa Milewska, 1842-1884, mąż: Bolesław Moszczeński