Córka Prószyńskich z Zasławia, zesłana do Niżnego Nowgorodu. Mąż jej, dowódca partji powstańców w Słuczyźnie, zabity został w pierwszej potyczce pod Oziercami 3.V.63 Miń. Spotykała w Niżnim niemal każdą grupę zesłańców, zwłaszcza z Litwy i Białorusi, odwiedzała ich w więzieniu, dowiadywała się od nich o losach kraju i swej rodziny i informowała ich o wygnańcach, rozrzucanych stąd przeważnie po wszystkich stepach Rosji.
Źródło
Białokur Franciszek, Praca samarytańska i społeczna kobiet w Powstaniu Styczniowem 1863-1864 roku. Warszawa 1928