Aleksander Głowacki, h. Prus I, ps. "Bolesław Prus", ur. 20.8.1847 Hrubieszów, zm. 19.5.1912 Warszawa, syn Antoniego i Apolonii Trembińskiej.
Pod wpływem swego brata Leona, działacza frakcji „Czerwonych”, Aleksander Głowacki w roku 1863, mając 16 lat, przerwał naukę w gimnazjum i wziął udział w powstaniu styczniowym. Walczył w oddziale Ludwika Żychlińskiego w bitwie pod Żelazną. Następnie walczył w oddziale Adama Andrzeja Zielińskiego[8]. 1.9.1863 został ranny w potyczce pod Białką. Dostał się do niewoli, jednak ze względu na młody wiek oraz dzięki wstawiennictwu ciotki, po wyjściu ze szpitala pozwolono mu wrócić do Lublina i zamieszkać z rodziną. [1]
20.1.1864 został aresztowany za udział w powstaniu. Do kwietnia przebywał w więzieniu na Zamku Lubelskim oraz w budynku koszar. Sąd wojskowy pozbawił go szlachectwa, a następnie oddał pod opiekę wuja Klemensa Olszewskiego.
Polski literat.
Pochowany: Warszawa - Powązki kw. 209 rz. 1, gr. 4-6