Bronisław Melchior Carossi. h. własnego. Ur. 6.01.1845 Sosnowe (nie Sosnowiec!), zm. 2. 11.1931 Warszawa. Syn Bogusława, (właściciela Sosnowego i Lasomina), oraz Julii Wierusz-Kowalskiej.[9][12] Miał brata Antoniego, również walczącego w Powstaniu.
Pochodził z rodziny o włoskich korzeniach. Prababcia Marianna Julia Mosucci piastowała wysokie stanowisko na dworze – była ochmistrzynią dam dworu drezdeńskiego. Jej syn, a dziadek Bronisława - Jan Filip Carossi - po I Rozbiorze przybył do Polski otrzymując od króla zadanie rozpoznania nowych polskich źródeł soli i rud metali. Dzięki wiedzy i doświadczeniu otrzymał nominację na nadzorcę gabinetu historii naturalnej w Zamku Warszawskim, patent oficerski, rangę kapitana regimentu litewskiego oraz awans na dyrektora górnictwa Rzeczypospolitej.[7]
Bronisław jako uczeń gimnazjum, należał do organizacji konspiracyjnej, która współdziałała ze straconym Frankowskim w rozpowszechnianiu tajnego pisma „Strażnica”, drukowanego w nieznanym warsztacie stolarskim.[2] Jako 17-letni młodzieniec poszedł do szeregów powstańczych i służył w kawalerii pod Koskowskim, następnie przeszedł do partii Lelewela i brał udział w szeregu potyczek i zasadzek na wroga w Lubelszczyźnie. [2] Kilkakrotnie schwytany przez żandarmów powracał na pole bitwy.[2]
Obywatel ziemi warszawskiej. [1]
W 1916 uczestniczył w Pochodzie 3-majowym w Warszawie. 26.12.1919 uczestniczył w Zjeździe delegatów Stowarzyszeń Weteranów roku 1863 na Zamku Królewskim w Warszawie. Zjazd ten został zorganizowany przez Ministra do Spraw Wojskowych Jenerała-porucznika Józefa Leśniewskiego, specjalnie dla delegatów Stowarzyszeń Weteranów r. 1863 ze wszystkich dzielnic Polski i zaproszonych gości ze sfer wojskowych. [4]
W 1923 awansowany na podporucznika Weteran - liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-71[6] Wiceprezes Stowarzyszenia Weteranów 1863r., odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Walecznych i Gwiazdą Walki o Śląsk.[1]
Pochowany Warszawa, Powązki - kw. 265, rz. 5, m. 3.[8]Żona: Stefania Kleczkowska
Dzieci:
Witold (ur. 1881), żona: Wiktoria Cendrowicz[10]
Natalia Franciszka (ur. 1883), mąż: Wiktor Michalski[11]
Opracowanie: Joanna Moraczewska Gwiazdowska (prawnuczka brata powstańca), Marcin Niewalda, Martyna, Piotr Świątecki, Karol Giemza, (bel),
[1] Kurjer Warszawski 3.11.1931 [2] Kurjer Warszawski 7.11.1931 [3] Kurjer Warszawski 15.11.1931 [4] Święcicki J. A., Weterani 1863 r. - Narodowi! Warszawa 1920 [5] Monitor Polski 260/1930 [6] Dzienniki personalne i Roczniki Oficerskie WP 1921-24 [7] Wolski Artur, Rodzina Carossich. Włosi, którzy wybrali Polskę za swoją ojczyznę, audycja w: Radio "Jedynka" 23.7.2019 - Ludzie Niepodległości. [8] Nagrobek [9] Księga chrztów par. Oleksin [10] Księga Małżeństw par. Warszawa-Ochota św. Jakub 1932 [11] Księga Małżeństw par. Warszawa św. Aleksander 1906 [12] Księga zgonów par. Warszawa Najświętszego Zbawiciela