Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

81670: Bronisław Carossi

Zdjęcie powstańca styczniowego Bronisław Carossi
Akt chrztu Bronisława CarossiBronisław Melchior Carossi. h. własnego. Ur. 6.01.1845 Sosnowe (nie Sosnowiec!), zm. 2. 11.1931 Warszawa. Syn Bogusława, (właściciela Sosnowego i Lasomina), oraz Julii Wierusz-Kowalskiej.[9][12]
Miał brata Antoniego, również walczącego w Powstaniu.

Pochodził z rodziny o włoskich korzeniach. Prababcia Marianna Julia Mosucci piastowała wysokie stanowisko na dworze – była ochmistrzynią dam dworu drezdeńskiego. Jej syn, a dziadek Bronisława - Jan Filip Carossi - po I Rozbiorze przybył do Polski otrzymując od króla zadanie rozpoznania nowych polskich źródeł soli i rud metali. Dzięki wiedzy i doświadczeniu otrzymał nominację na nadzorcę gabinetu historii naturalnej w Zamku Warszawskim, patent oficerski, rangę kapitana regimentu litewskiego oraz awans na dyrektora górnictwa Rzeczypospolitej.[7]

Bronisław CarossiBronisław jako uczeń gimnazjum, należał do organizacji konspiracyjnej, która współdziałała ze straconym Frankowskim w rozpowszechnianiu tajnego pisma „Strażnica”, drukowanego w nieznanym warsztacie stolarskim.[2]
Jako 17-letni młodzieniec poszedł do szeregów powstańczych i służył w kawalerii pod Koskowskim, następnie przeszedł do partii Lelewela i brał udział w szeregu potyczek i zasadzek na wroga w Lubelszczyźnie. [2]
Kilkakrotnie schwytany przez żandarmów powracał na pole bitwy.[2]

Obywatel ziemi warszawskiej. [1]

Bronisław Carossi wśród weteranów w 1916 rW 1916 uczestniczył w Pochodzie 3-majowym w Warszawie. 26.12.1919 uczestniczył w Zjeździe delegatów Stowarzyszeń Weteranów roku 1863 na Zamku Królewskim w Warszawie. Zjazd ten został zorganizowany przez Ministra do Spraw Wojskowych Jenerała-porucznika Józefa Leśniewskiego, specjalnie dla delegatów Stowarzyszeń Weteranów r. 1863 ze wszystkich dzielnic Polski i zaproszonych gości ze sfer wojskowych. [4]

Grób Bronisława CarossiW 1923 awansowany na podporucznika Weteran - liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-71[6] Wiceprezes Stowarzyszenia Weteranów 1863r., odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami, Krzyżem Walecznych i Gwiazdą Walki o Śląsk.[1]

Pochowany Warszawa, Powązki - kw. 265, rz. 5, m. 3.[8]

Żona: Stefania Kleczkowska

Dzieci:
  • Witold (ur. 1881), żona: Wiktoria Cendrowicz[10]
  • Natalia Franciszka (ur. 1883), mąż: Wiktor Michalski[11]
Źródło
Opracowanie GP
Nadawca
Uwagi
Opracowanie: Joanna Moraczewska Gwiazdowska (prawnuczka brata powstańca), Marcin Niewalda, Martyna, Piotr Świątecki, Karol Giemza, (bel),

[1] Kurjer Warszawski 3.11.1931
[2] Kurjer Warszawski 7.11.1931
[3] Kurjer Warszawski 15.11.1931
[4] Święcicki J. A., Weterani 1863 r. - Narodowi! Warszawa 1920
[5] Monitor Polski 260/1930
[6] Dzienniki personalne i Roczniki Oficerskie WP 1921-24
[7] Wolski Artur, Rodzina Carossich. Włosi, którzy wybrali Polskę za swoją ojczyznę, audycja w: Radio "Jedynka" 23.7.2019 - Ludzie Niepodległości.
[8] Nagrobek
[9] Księga chrztów par. Oleksin
[10] Księga Małżeństw par. Warszawa-Ochota św. Jakub 1932
[11] Księga Małżeństw par. Warszawa św. Aleksander 1906
[12] Księga zgonów par. Warszawa Najświętszego Zbawiciela
Link do tego rekordu
Link wewnętrzny GP (BBCode)
Cytowanie naukowe