Ur. ok. 1815, zm. 1924 Omsk.[1][2][3] Powstaniec i zesłaniec
"W tych dniach zmarł w Omsku 109-letni starzec Szebeko, były polski powstaniec, zesłany na Syberię wiele dziesięcioleci temu. Słabo wykształcony człowiek pracy fizycznej, w ostatnim czasie służył jako dozorca. Jego budowa ciała wyróżniała się niezwykłą krzepą, a świadomość nie opuszczała go do ostatnich chwil. Co ciekawe, Szebeko pił, palił i ogólnie nie dbał szczególnie o swoje zdrowie. Długowiecznością zmarłego zainteresowali się omscy lekarze i przeprowadzono sekcję zwłok. Wasz korespondent rozmawiał na ten temat z prof. Kuczyńskim, który przeprowadzał sekcję. Profesor powiedział, że nie stwierdzono miażdżycy starczej ani w naczyniach krwionośnych, ani w sercu, a za przyczynę śmierci należy uznać zaburzenie czynności narządów sekrecji (wydzielania). (koresp. Wiatkin)"[1]
W 1921, po Traktacie Ryskim, utworzono Mieszaną Komisję Repatracyjną, przy Polskim Birze Repatriacyjnym w Moskwie. Zwrócono się wówczas o wielu zesłańców wciąż pozostających na Syberii. Niestety nie było wśród powracających Jan Szebeko.[3]
Bibliografia [1] „Izwiestija” (16.5.1924, nr 110) [2] Miejski Urząd Stanu Cywilnego (ZAGS) w Omsku, tom 12, GAOO F. R-580, op. 3, d. 211, l. 81 (pod nazwiskiem Szebelka) [3] Powrót powstańców z roku 1863, w: „Kurier Poranny” 1921, nr 208 [4] Wojciechowski Jerzy Stanisław, Weterani 1863-1864 roku w II Rzeczypospolitej, wyd. Lublin (dok. int.)