Ziemianin powiatu podolskiego, podchorąży rezerwy. Od 1859 roku mieszkał w Wilnie, od czerwca 1861 roku był urzędnikiem zarządu parafii Papartžiai (powiat trocki).
Członek wileńskiej organizacji miejskiej powstańców, który kupował i zaopatrywał powstańców w kosy i inną broń, proch strzelniczy, tytoń, ubrania, a także zbierał i przekazywał powstańcom informacje. 7 kwietnia 1863 roku został aresztowany na dworcu kolejowym w Żasłach. Podczas rewizji znaleziono u niego mapy topograficzne powiatów wileńskiego i poniewieskiego, tytoń, zakazane pisma oraz listy do powstańców (jeden z nich do F. Wisłoucha). 30 maja 1863 roku, podczas rewizji w domu D. Bazanowa, znaleziono zakazane pisma oraz wspomnianą wcześniej maść leczniczą. 4 grudnia 1863 roku sąd wojskowy skazał D. Bazanowa na 10 lat ciężkich robót.