Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl
Pisanie wiadomości prywatnych dostępne jest tylko dla zalogowanych użytkowników.

82144: Ignacy Witkiewicz

Herb NieczujaIgnacy Witkiewicz, h. Nieczuja. Ur. ok 1814 Poszawsze, zm. 10.1868 Kostrom, Syberia. Syn Wiktoryna, podprefekta m. Szawel i Justyny Mikuckiej. Miał siostrę Wandę (zam. Hipolit Monczuński[6]), oraz brata: Jana Prospera.

Jego ojciec był właścicielem dóbr Gordele w d. powiecie szawelskim. Następnie odkupił posiadłość Poszaszwie od Jana Wołkowskiego, gdzie urodził się Ignacy.[7]

Kształcił się najprzód u Bazyljanów w Podubisiu, a następnie w Krożach, gdzie przedtem był uczniem brat jego Jan Witkiewicz, zesłany w r. 1824 do batalionów poprawczych Orenburskich.[7]

W r. 1831 był na Uniwersytecie w Wilnie, lecz wskutek wypadków krajowych przerwał nauki i walczył w oddziale powstańczym ojczyma swego Narbutta, który zginął w r. 1831 w bitwie pod Szawlami.[7]

Wraz z rodziną wspierał Powstanie Styczniowe. W 1861 powołany został na pośrednika do spraw włościańskich, jako znany działacz na polu gospodarstwa, już bowiem przed usamowolnieniem włościan oczynszował ich we wsiach swoich i zaprowadził płodozmian z zastosowaniem ulepszonych narzędzi rolniczych. [7]

W maju 1863 uwięziony, skazany został następnie przez sąd wojenny na zesłanie do gub. tomskiej. Temuż losowi uległa jego żona, 17-letnia córka Barbara i 16-letni syn Jan. Wraz z rodzicami udały się na wygnanie dwie nieletnie córki i syn Stanisław (uczeń kl. III). Zostali oni za to zesłani na Syberię, gdzie przebywali w okręgu tomskim, w miejsc. Tiumień. Elwira Witkiewiczowa właściwie skazana była administracyjnie już w epoce demonstracji na zesłanie do gub. ołonieckiej, ale z powodu jej choroby rozporządzenie to wykonane nie było. [7]

W 1868 pozwolono rodzinie Witkiewiczów wrócić z Syberii do Królestwa Polskiego. W drodze na statku, między Tomskiem a Tobolskiem[7], zakończył życie niedaleko Kostromia[3]. Pochowany został w Tobolsku.[4]

Żona: Elwira (Elżbieta) Szemioth, h. Łabędź, ur. 1853 Tryszki, siostra Franciszka - przywódcy Powstania Listopadowego na Żmudzi .

Dzieci
* Barbara
* Jan
* Wiktor
* Ignacy
* Stanisław - artysta, twórca stylu zakopiańskiego, kurier powstańczy
* Elwira
* Maria
* Aniela
* Eugenia
* oraz 4 które zmarły młodo
Źródło
Opracowanie GP
Nadawca
Uwagi
[1] Księga zgonów par. Warszawa Najświętszego Zbawiciela
[2] Księga małżeństw Warszawa św. Aleksander
[3] GUTO GA w r. Tobolskie. F. 152. Op. 4. D. 537. Ł. 53.
[4] Borucki M., Polacy, którzy zmienili świat, cz. I, Muza S.A. Warszawa 2015-17
[5] Jackiewicz Mieczysław, Losy Witkiewiczów z Poszawsza na Żmudzi
[6] Księga małżeństw Wilno św. Ducha
[7] Gieysztor Jakub Kazimierz, Pamiętniki
Link do tego rekordu
Link wewnętrzny GP (BBCode)
Cytowanie naukowe