Wiek (w latach) podawany do akt

Niedawno przeglądałam scany ksiąg metrykalnych mojego przodka.I o ile przy "zgłaszaniu"pierwszego" dziecka głośno wyraziłam zdziwienie"żę 50-latek jeszcze miał siłę i chęć brania za żonę 22 -latkę ,kiedy sam już ma tyle ile ma"tak zgłoszenie kolejnego dziecka 4 lata później,wprawiło mnie w osłupienie.Wiek żony był podany prawidłowo:po 4 latach ma 26 lat,tak mąż nadal miał 50!Nie wchodzi w grę błąd zgłaszających bo jego podpis jest w dokumencie więc raczej był obecny kiedy zapisywano ile ma lat.Pytanie brzmi:Czy w pewnych okolicznościach mężczyzna sam się"odmładzał"specjalnie?Bał się że go na języki wezmą,czy co?Bo nie ogarniam.Tym bardziej że taka sytuacja utrzymywała sie przez 4 dzieci na przełomie 9 lat!

Witam. : ) To faktycznie szok. Ale takie błędy się zdarzały nawet przy wypisywaniu metryk. U mnie w rodzinnych metrykach był świadek w wieku 30 lat(38). To teraz pytanie ile faktycznie miał lat ? Czy to w tamtych czasach była postępująca szybciej skleroza ? Właśnie, takie sytuacje się pojawiały z takich podniosłych momentów, chwil uniesienia uroczystego. Sam się na takie rzeczy natknalem, i. zastanawiam się do tej pory, czy : Paweł Jaworski z roku 1845/46 pochodził z mojej rodziny, czy tez moze ten z 1836 akt nr.6 urodzony w Gorzkowie ? Obecnie bedę sprawę badał w AP Lublin, choć i mogę pojechać do proboszcza również, bo telefonicznie byłby pròżny trud. Pozdrawiam serdecznie. Leszek

Ja także spotkałem się z podobnym zjawiskiem. Tyle tylko, że dotyczyło częściej matki dziecka. Mianowicie wiek jej praktycznie stał w miejscu - czyli co poród miała tyle samo lat, podczas gdy wiek małżonka systematycznie wzrastał. W efekcie dochodziło do kuriozalnych sytuacji, gdyż ślub brali mniej więcej równolatkowie, a po kilkunastu latach różnica między mężem a żoną wynosiła 10 lat. Inną sprawą też są błędy matematyczne w przypadku zgonu (zwłaszcza na przełomie wieków), co świadczy o niezbyt dokładnym przykładaniu się do obliczeń różnicy między datą narodzin i datą śmierci. W skrajnych przypadkach posługiwano się metodą "na oko",co już całkiem myliło dalsze kierunki poszukiwań. Dlatego wiek podawany w aktach biorę pod uwagę, ale zawsze z rezerwą.

Ja miałam podobnie. 7 dzieci i 14 pomieszanych wieków bo u mnie i u matki i u ojca były ciagłe rozbieżności. To co zrobiłam to sprawdziłam jakie wychodzą mi lata urodzenia najczęściej i zaczełam szukać aktów urodzenia. Dodatkowo sprawdzam kiedy urodziło się pierwsze dziecko i zaczynam poszukiwania aktu ślubu. W moim przypadku (szczególnie podczas poszukiwań na lubelszczyźnie) ta metoda zdała egzamin.

Ale z wiekiem nie ma i tak takiego problemu jak z nazwiskami. Przez zabór rosyjski wśród moich przodków są Matuszkiewicze, Matyszkiewicze, Matuskiewicze, Matuśkiewicze, Matyśkiewicze i Matyskiewicze, a z tym to już jest przynajmniej dla mnie większy problem

No niestety w nazwisku mojej babci było zmian bardzo wiele bo zapisy w rozyjskim języku w aktach były robione błędnie. Jedna osoba w różnych aktach miała inne nazwiska choć tych samych rodziców, wiek itd.
Najważniejsze że udało się znaleźć

Te zapisy to nie do końca błędy. Po prostu taki był efekt braku dokładnych metryk. Zwyczajowo wiek był wpisywany tak jak podali małżonkowie, świadkowie, rodzice a nie na podstawie akt. Trzeba po prostu pamiętać żeby nie trzymać się tego. Z reguły zaokrąglano, mówiono z pamięci. Poza tym wiek nie był istotny nigdzie, nie było dowodów osobistych i peseli, dlatego osoba miała "około 60", około "37" itp.
Warto też pamiętać że niekiedy akt był spisywany z pamięci przez wikariusza, czy pisarza a podpisywany "przy okazji" kiedy indziej. Wiele osób nie umiało pisać - a jak umieli się podpisać to na tym kończyła się ich znajomość liter i cyfr - i dotyczyło to również szlachty. Tak po prostu było.
Wiek był istotny w chwili gdy żeniono młodą dziewczyną, trzeba było wykazać czy jest pełnoletnia lub czy potrzebuje zgody rodziców opiekunów - ale i tu czasem zawyżano ten wiek. Gdy potem rodziło się dziecko to wiek nie przyrastał i "stał w miejscu". Czasem dziecko przynoszono po jakimś czasie mówiąc, że urodziło się niedawno (aby np. ukryć fakt urodzenia nieślubnego).

Jest więc wiele naturalnych mechanizmów o których trzeba pamiętać i brać pod uwagę nie trzymając się sztywno. Szukając aktu urodzenia wg daty ślubu trzeba zawsze sprawdzać kilka lat.

W Polsce Reichu też we wojnę tak się działo. Z mojej wiedzy o pokoleniu wojennym z mojej okolicy Kujaw wynika, że kilkumiesięczne różnice i poślizgi nikogo nie dziwiły.

Jeszcze trzeba wziąć pod uwagę że dzieci były czasem chrzczone "z wody" a kościelny chrzest tzw "warunkowy" był dokonywany czasem nawet w wieku dojrzałym przed ślubem. Gdy ktoś nie zauważył tego faktu, albo po prostu pominął dokładny opis - to rozjazd w datach - wg dokumentów! - mógł dochodzić do 20 lat.