Kozłowski Tadeusz, żona Wanda, córka Irena Urbanowska WAWA

Bardzo dziękuję za odzew i nieco otuchy

W rozmowach rodzinnych wiele razy padało nazwisko inż. Tadeusza Kozłowskiego, ale o dziwo, źródła pisane na jego temat są b. ubogie. Nie będę wymieniał wydawnictw „tramwajowych”, bo te z pewnością są Panom znane, choć i one pozostawiają w czytelniku niedosyt wiedzy.

wiem, stąd poszukiwania...

Ale proponuję przejrzeć „Dzienniki Zarządu m. st. Warszawy” i „Sprawozdania z Działalności Zarządu m. st. Warszawy” z lat międzywojennych, gdzie co najmniej w kilku miejscach nazwisko jego się przewija (np. 1923, 1929, 1930, 1932, 1935). Na szczęście można to wszystko już znaleźć w MBC http://mbc.cyfrowemazowsze.pl/dlibra

przejrzane....

Poza tym, Kozłowski jest kilkakrotnie wymieniony w szkicu Mariana Gajewskiego, Urządzenia komunalne Warszawy. Komunikacja miejska. [w] „Warszawa lat wojny i okupacji 1939 – 44”, zesz. 4, W-wa 1975, s. 75 – 78.

przeczytane....

O Wandzie Kozłowskiej pisze w obszernym eseju Barbara Ratyńska, PCK w Warszawie w latach okupacji [w] „Warszawa lat wojny i okupacji 1939 – 44”, zesz. 2, W-wa 1972, s. 73 - 118

nie przejrzane - ale nie wiem skąd zdobyć

W jakim kontekście użyte jest owo "Towarszyatwo O... R... M...."?

Na nagrobku stoi "współzałożycieka TORM" więc tylko sie domyśliłem ze to pewnie jakies Towarzystwo, ale kolejnych słów nie umiem dopasować.
Na Powązkach otrzymałem daty urodzenia i zgonu (bo na nagrobku ich nie podano), jednak nie chciano mi podac namiaru na kogos kto opłaca ten grób - a to szalenie by ułatwiło sprawę :/
Tadeusz Kozłowski - jak myślę jest wart wyeksponowania w przygotowywanej publikacji. Co udało się zebrac (a teraz mam juz początek i koniec [wspomniane daty] co uważam za niesamowity krok naprzód. Ale to wciąż za mało....

O Wandzie Kozłowskiej pisze w obszernym eseju Barbara Ratyńska, PCK w Warszawie w latach okupacji [w] „Warszawa lat wojny i okupacji 1939 – 44”, zesz. 2, W-wa 1972, s. 73 - 118

nie przejrzane - ale nie wiem skąd zdobyć

Już zdobyłem i przeczytałem, nawet wątek o pani Wandzie przeniosłem do powstającej ksiażki (będzie w temacie przewozów sanitarnych tramwajami). Niestety nic o inżynieże Kozłwskim - szukam i apeluję dalej - ktokolwiek widział, ktokolwiek wie..." (moze ktoś ma znajomości w zarządzie Powązek celem zdobycia namiaru na kontakt z kims kto oplaca grób?)

W jakim kontekście użyte jest owo "Towarszyatwo O... R... M...."?

Na nagrobku stoi "współzałożycieka TORM" więc tylko sie domyśliłem ze to pewnie jakies Towarzystwo, ale kolejnych słów nie umiem dopasować.
W ksiażce nie znalazłem nic co pasowało by do skrótu TORM... (choć wydaje mi się ze było to Towarzystwo Opieki.... - i tu wciaż dwie ostatnie litery są tajemnicze).

Raczej nie myślę zeby ktos kto działa w PCK nagle zakładał ogórdki działkowe... ale życie przed nami, którz to wie...

No i nie o Nią w moich poszukiwaniach chodziło....

w zeszłym roku udało mi się dotrzec do super materiałów, dzieki którym mam obszerną biografie Maurycego Spokornego (łącznie ze zdjeciem), przy okazji okazał sie nie byc naczelnym dyrektorem tramwajów no i niestety okazało sie ze był postacią negatywną... Mam nadzieję że imć Kozłowskiego da sie też tak opracować.

zasłużył - nie zasłużył, zrobiłem przegląd prasy począwszy od 1864 r do 1910 - w któryms momencie pojawił się w Warszawie Spokorny, który miał tu swoje zadanie do spełnienia jako funkcjonariusz Siemensa a które doskonale wypełnił. Pisali o nim nie mało i nie przeczyta sie o tym w wielu opracowaniach. Neguję jego działalność jako dyrektora , ustawienie przetargu pod swój własny projekt, korupcję i przeprowadzenie elektryfikacji w wawie, którą dokonywał Siemens (który nie przystąpił nawet do przetargu... (ale to w książce szykowanej na grudzień 2016). Jest tez ciekawa ksiażka o łódzkich aptekarzach gdzie Spokorny został opisany i stamtąd mam też foto.

Spoko spoko, kartka leży w "koszulce" i niebawem zawiśnie na grobie . Wczoraj w Stołecznej ukazał się także mój apel że szukam potomków i po co.

Byłem na grobie z kartką, ale jak zobaczyłem te same dwa znicze co wiele tygodni wcześniej... w dodatku teraz zauważyłem ze na jednym jest wstążka "pracownicy ZTM pamiętają", zwątpiłem.... i z kartką wróciłem do domu.
Na mój gazetowy appel za to zgłosił się pan z archiiwum MZA, który powiedział ze powinienem szukać jego teczki personalnej w mazowieckim archiwum.

nie, to archiwum wojewódzkie (jak sie okazało). Na pl. Bankowym, mam sie zwrócić pisemnie, mocno umotywować i moze łaskawie dadzą wgląd do jego teczki...

Oto garść nowych wieści - inżynier Kozłowski odmłodniał! i to o całe 10 lat, niemożliwe? - a jednak....
siegnąłem do działu nekrologów Życia Warszawy z połowy listopada 1958 r., okazuje się, że inż. Kozłowski przeżył 79 lat a wiec musiał się urodzić w 1880 r. - nie jak podano mi w biurze cmentarza - 1870. Także doszły informacje o wykształceniu i że otrzymał order, że miał siostry.... czyli że szanse na odnalezienie krewnych jest całkiem realne (tylko gdzie ich szukać....) i że na coś chorował co spowodowało śmierć.

Oto nekrologi:

* * * * * *
Ś. P. Tadeusz Kozłowski, inż. technolog, b. dyrektor Tramwajów Miejskich, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Opatrzony św. Sakramentami po długich i cieżkich cierpieniach zmarł dnia 14 listopada 1958 r., przeżywszy lat 79. Nabożeństwo żałobne odbędzie sie w kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach dnia 18 bm., tj. we wtorek, o godz. 11.00, po którym nastąpi wyprowadzenie zwłok na cmentarz miejscowy do grobu rodzinnego, o czym zawiadamiają w głębokim smutku: żona, córka, siostry i rodzina.

* * * * * * *
Ś. P. Tadeusz Kozłowski, inżynier technolog, b. dyrektor Tramwajów i Autobusów w m.st. Warszawie, zasłużony pracownik w dziedzinie komunikacji, odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi, zmarł w dn. 14 listopada 1958 r., w wieku lat 79.
Nabożeństwo żałobne odbędzie sie w kościele św. Karola Boromeusza na Powązkach dnia 18 bm. o godz. 11.00, po którym nastąpi wyprowadzenie zwłok do grobu rodzinnego.
Zmarłego zachowają we wdzięcznej pamięci jako człowieka zacnego, serdecznego opiekuna i niezwykle szlachetnego przełożonego - pracownicy MPK i MPA.

* * * * * * *
Wszystkim, którzy okazali nam w cieżkich chwilach wiele serca z powodu śmierci ukochanego naszego Męża, Ojca i Brata
Ś. P. inż. technologa Tadeusza Kozłowskiego
a przede wszystkim przyjacielowi Dr J. Majkowskiemu i Dr E. Michałowskiemu za wyjątkową opiekę lekarską, pracownikom i Dyrekcji MPK i MPA, orkiestrze MPK, Dyr. R. Bednarskiemu, Dyr. J. Szafrańskiemu, P. Z. Jarzemskiemu, Dyr. M. Iwanowskiemu, Dyr. Kubalskiemu, prof. Z. Kietlińskiej. inż. J. Ławickiemu, a szczególnie całej rzeszy tramwajarzy-robotników i przyjaciołom, którzy na własnych barkach nieśli trumnę na miejsce wiecznego spoczynku, tą drogą, z głębi serca składamy serdeczne podziękowanie. Żona, córka, siostry i szwagier.

Poszukiwania teczki osobowej inż Kozłowskiego w zasobach Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego nie dały rezultatu - teczka nie istnieje :/