Beynartowie

Bejnartowie v Beynartowie h. własnego w województwie trockim. Rodzina ta ma uzywać według Kojałowicza herbu przedstawiającego w polu czerwonym strzałę rozdartą, przeszytą dwiema strzałami …. Wierzchnią żeleźcem w lewo, a spodnią w prawo. W szczycie helmu trzy pióra strusie . Bejnartowicze są prawdopodobnie ich gniazdem.

- Grzegorz Beynart podsędek kowieński 1582 r. Prawdopodobnie tego Grzegorza córki
- Ewa żona Malchra Burby,
- a Zofia żona Mikołaja Paszkiewicza 1596,
Pierwsza wniosła w dom Gawry, Gawrelsk i Lalewsk,
druga Bejnartowicze (akta XIV)
- Floryan – podsędek upicki 1593.
- Bartłomiej – syn Stanisława, na Żmudzi w 1596 r (akta XIV)
- Stanisław, pisarz skarbowy litewski 1621 (V.L) i sekretarz królewski 1641 (A.Zap.Ros). Konstucyja z 1768 r
potwierdziła funducyją uczyniona 1768 r przez niego na nowicjat OO Dominikanów na który zapisał
Poporcie, Kozaliuszki w woj.
Trockim i Tumiłowice w powiecie oszmiańskim.
- Kazimierz, syn Leona, łowczy kowieński 1674.
- Jan, Kazimierz i Stanisław w województwie trockim a
- Paweł w wileńskim podpisali elekcję Augusta II-ego.
- Szymon regent ziemski telszewski 1767 ,
a.. kuchmistrz żmudzki 1770 roku

http://ebuw.uw.edu.pl/dlibra/doccontent?id=136&dirids=1. 176
Herbarz Polski
viewtopic.php?f=36&t=2473
http://www.genealogia.okiem.pl/wolodko.htm

Ks. Ambroży Beynart (? – 1602), herbu Abdank, doktor prawa kanonicznego, kanonik miednicki i wileński, sekretarz królewski.
W 1579 r. za rekomendacją królewską wszedł w skład kapituły wileńskiej. W 1593 r. posłował do papieża Klemensa VIII w sprawie zatargu kapituły z biskupem łuckim Bernardem Maciejowskim o biskupstwo wileńskie. W roku 1594 został wybrany na deputata kapitulnego do sądów trybunalskich. Jeszcze w tym roku wyjechał do Rzymu i potem posłował jeszcze kilka razy. W testamencie sporządzonym w 1602 r. zapisał spore sumy na szpitale, na uposażenie ubogich panien i na utrzymane niezamożnych studentów, dając tym początek tzw. bursie beynartowskiej, której fundusz pomnożył się potem przez różne legaty.

(wg PSB, tom I, Kraków 1935)

Ks. Wojciech Kazimierz Beynart (? – 1680), kanonik wileński, sekretarz królewski.
W latach 1652 – 1655 i krótko w 1660 r. pełnił obowiązki przysięgłego notariusza kapituły wileńskiej. Od 1661 był członkiem kapituły wileńskiej i troskliwym opiekunem archiwum diecezjalnego. W 1669 brał udział w synodzie diecezjalnym biskupa Aleksandra Sapiehy. Opiekun bursy beynartowskiej, która wtedy dawała lokum sześciu ubogim studentom. Od 1672 r. spełniał obowiązki prokuratora spraw kapituły. W 1673 r. posłował do Choroszczy do biskupa nominata wileńskiego Mikołaja Stefana Paca, po którego stronie opowiedział się w sporze z kapitułą.
W testamencie zapisał pokaźne sumy dla bursy beynartowskiej, kazał się pochować skromnie w kościele nowicjackim św. Ignacego.

(wg PSB, tom I, Kraków 1935)

Dzięki, widzę. Link do dyskusji na stronie Rebelyi już nie działa, ale wykopałam go przez wayback machine: https://web.archive.org/web/20110530225 ... oriografii

Inna sprawa czy warto - męczą mnie tego typu skrajne poglądy. Jasienica był popularyzatorem, gawędziarzem, a nie filarem akademickiej historii. Ja wychowałam się na jego książkach i dobrze mi zrobiła ich lektura, potem znalazłam inne i już do niego nie wracam, z wyjątkiem Rozważań o wojnie domowej czy Pamiętnika. W każdym razie pamiętam że z tym nazwiskiem coś było, chyba było tatarskie, ale przypadkowo "dobrze brzmiało nad Sekwaną";) Nie mam teraz czasu do tego znów sięgać, ciekawi niech sprawdzą...