O wszystkim!! Kontakty. Komunikaty.Pomoc. Linki,

Dziękuję za wsparcie Oba te akty mam przebadane, bo to moja rodzina. Przy czym to Wołodkowie z różnych gałęzi i odnóg. Ponoć baaaardzo daleko ze sobą spokrewnieni. Najbardziej Ci dziękuję za potwierdzenie zgonu Michała i Matrony przed ślubem Józefa z Karoliną. Tego nie mogłem dociec, czy to słowo oznacza zawód (jacyś pokojowcy, ale to by się wówczas nie zgadzało z przekazami ustnymi, kim byli), czy właśnie że byli raczyli ten padół łez opuścić.
Sam akt zawiera jeden błąd - jest napisane 1908, a tak naprawdę ślub jest w 1907 - ksiądz wpisując datę się machnął

Co do reszty Wołodków komarowskich, to dzisiaj umieszczę w odpowiednim wątku drzewo przynajmniej jednego "klanu", tego najzacniejszego jak się mawiało z komarowskich (żeby nie mylić z przegalińskimi) Wołodków, a przy okazji najlepiej przeze mnie przebadanego, bo katolickiego.

A ja tak jeszcze się uaktywnię z zapytaniem - bo w dziale tłumaczenia nikt mi nie odpowiedział - czy w chwili ślubu Józefa z Karoliną nie żyje tylko Michał, czy oboje Michał i Matrona ? Bo to dość istotne. Gdyż albowiem, oboje żyli jeszcze w 1905 roku, natomiast w 1907 (kiedy jest zawierany ślub) już nie żyją/ Michał nie żyje. To znacząco by zawęziło pole poszukiwań aktów zgonu, tylko nie wiem dla ilu osób.

No ale myślę że nie odpuścisz i będziesz szukał aktów Ich zgonu.
Spotkałam się z dawna praktyką że poniżej na dokumencie odnotowywano datę i miejsce śmierci, lub datę i miejsce nowego związku. To zdecydowanie pomagało w dalszych pracach genealogicznych.

Nie mam takiej możliwości, niestety... W roku 1905 oboje JESZCZE żyją, przy czym Michał w kwietniu, Matrona w listopadzie. W roku 1907, kiedy jest zawierany ślub, oboje JUŻ nie żyją. Natomiast w indeksach zgonów za 1905 i 1907 nie występują, a zatem zmarli (a przynajmniej katolik Michał, bo Matrona była unitką) zaś z 1906 roku zachowała się tylko księga urodzeń. Także bez szans na akt zgonu

W Komarówce ksiądz nie miał w zwyczaju uzupełniać ksiąg o takie wzmianki. Sporadycznie pojawiają się na marginesie odniesienia, ale najczęściej sporządzone już w odrodzonej Polsce. Mnóstwo kłopotu nastręcza też fakt, że na początku XX wieku, komarowski kościół spłonął i część ksiąg wraz z nim. Zaś w ostatnich latach jakaś przepraszam za agresję słowną pożal-się-Boże pani doktorantka, która pisała o historii parafii i porozrzucała stare księgi, a gdy opuszczała starą plebanię (gdzie je trzymano), zostawiła otwarte okno i część ksiąg zamokło i to w taki sposób, że są już nie do odtworzenia. Normalnie pozabijać kretynkę, przez którą pewnych rzeczy nigdy się już nie da ustalić

Arku - przynajmniej na razie, moje i Twoje poszukiwania nie dotyczą tego samego terenu. Bardzo żałuję

Ale daj spokój W końcu, jak kiedyś zauważono, ród Wołodków jest silnie rozrodzony i rozgałęziony. Miał mnóstwo odnóg, siedzib, herbów, itd. Trudno, żeby szukać i badać każde wystąpienie nazwiska, zwłaszcza, jak nie należy ono do tej gałęzi, która nas najbardziej w danej chwili interesuje. Może pewnego dnia, jak uda mi się "włamać" do ksiąg starszych niż z 1810 roku i pogłębić swoją wiedzę na temat komarowskich Wołodków, znajdziemy punkty wspólne naszych badań.
A ja jestem w tym wielkim drzewie, co umieściłem w temacie dot. klanu 1. Pan Wiesław W. też Mieszkamy tak blisko siebie, a nic o sobie nie wiemy. Chyba trzeba będzie to zmienić

Przydałoby się teraz tylko facebookowe "Lubię to"
Fakt - trochę za mocne, ale co sobie pomyślę o "naukowcu", który niszczy dokumenty historyczne, to normalnie trzęsie mną febra. Skrajna nieodpowiedzialność, jaka charakteryzuje tę osobę niestety, jak mówisz, jest nagminna... Normalnie powystrzelać takich ludzi

Fakt - księgi z Podlasia przechodziły różne koleje dziejów, aczkolwiek znalazłem ciekawe opracowanie dot. parafii przegalińskiej (unickiej), do której mnóstwo Wołodków przynależało. Autorka (już nie ta "badaczka" co w/w), przywołuje księgi z połowy XVIII wieku, które musiała przeglądać i na ich podstawie wyciągać wnioski. To by dawało nadzieję, że przynajmniej części Wołodków uda się doszukać w przeszłości wykraczającej poza ramy roku 1810. Ale znów wracamy do punktu wyjścia - ktoś musiałby przejść się do księdza, archiwum, itd. bo ja sam niestety nie dam rady.

Mam nadzieję, że w końcu odezwie się tutaj ktoś, kto zechce wspomóc poszukiwania komarowskiej odnogi tejże rodziny.

Pozdrawiam