Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Józef Jasiński

Ze wsi Białosuknie parafia Goniądz, Skonfiskowano mu 8,60 dziesięcin ziemi w okresie Powstania.

Józef Tadeusz Jasiński

ur. w Kielcach r. 1840, stud. szkoły główn., służył jako szeregów, pod jener. Mierosławskim i walczył pod Krzywosądzą. "Wzięty do niewoli, zasądzony na osiedlenie w Syberyi, powrócił do Galicji w r. 1871 i otrzymał posadę nauczyciela.

Józef Tadeusz Jasiński

Ur. prawd. 1840 (lub 1843), być może w Kielcach. Zm. 1900 Kraków. Powstaniec Styczniowy, Sybirak. Profesor szkół średnich w Królestwie. Urzędnik Kolei Nadwiślańskiej. Od ok 1894 w Krakowie - wiceprezes towarzystwa weteranów Powstania Styczniowego. Był skarbnikiem koła męskiego Towarzystwa Szkoły Ludowej w Krakowie. Zmarł w Krakowie (metryka w par. św. Anny). Pochowany we wspólnym grobowcu weteranów.

Stanisław Jasiński

w zimie 1863 — 1864 r. organizował oddział kawalerii w Rzeszowskiem i Przemyskiem

Wojciech Jasiński

ppro. (1839) Ciechanów

Władysław Jasiński

Samostrzel -Terminator garbarski, ochotnik.

Gustaw Jasiński

Herbu Topór. Ur. 30.05.1841 Pachaczów[2], w rodzinnym majątku. [1] zm. 01.12.1903 Nałęczów[1]) Syn Franciszka Jasiński, kapitana wojsk polskich z 1812 r [1] i Emilii Bogdanowicz [1] (ur. 31.05.1806 r [3]). Kuzyn i Bogdanowiczów. Po ukończeniu szkół średnich w Lublinie odbył kurs szkoły wojskowej w Paryżu u Mierosławskiego, skąd powrócił do Polski przed wypadkami 1863 roku. Rząd narodowy mianował go po wybuchu powstania setnikiem, on więc w noc krytyczną 22 stycznia, zebrawszy garstkę ochotników z pomiędzy włościan wsi swojej, miął rozkaz zaalarmować jedno z pobliskich miasteczek, gdzie załoga wojsk rosyjskich nie była wielką i z zadania swego wywiązał się doskonale. Odtąd nie opuszczał już prawie obozu, będąc pod rozkazami naczelnika Ruckiego. W pamiętnej a strasznej bitwie pod Fajsławicami 24 sierpnia otrzymał 32 ran i stracił prawą rękę. Zaledwo w 2 1/2 roku odzyskał zdrowie i siły, lecząc się w kraju i zagranicą. [1] Utracił prawą rękę. Po utracie rodzinnego majątku, zebrawszy resztę fortuny, kupił willę w Nałęczowie, gdzie oddawał się hodowli kwiatów. [4] Pochowany na cmentarzu parafialnym w Nałęczowie, sektor B1, rząd 8, rób nr 7.[2] W sąsiednim grobie spoczywa jego matka.[3]

Eugeniusz Jaskołd

ur. w 1845 roku w miejscowości Dębowa. Służył w oddziale , w kawalerii Świdrygiełły. Po rozbiciu oddziału przeszedł do partii , gdzie został przydzielony do konnicy mjr. Wincentego Reklewskiego. Brał udział w wielu bitwach, m.in. pod Gruszkami, Kozim Rynkiem, Sieburczynem, Plewkami i Wincentą. Przebywał na emigracji we Francji. Później osiadł w Galicji. W latach 20. mieszkał w Sejnach. Zmarł 6 lipca 1923 roku. Prawdopodobnie był bratem Stanisława Jaskołda, powstańca powieszonego 2 grudnia 1863 roku w Suwałkach

Eugenjusz Jaskołd

por. (1846) Sejny

Eugeniusz Sylwester Jaskóld

vel Niedźwiedzki Zygmunt Roman, ur. r. 1845 w Dębowie, uczeń, służył jako szereg, w oddz. przy kawaler, składającej się z 20-tu koni pod komendą adj utanta Świdrygajły. Brał udział w kilku bitwach i potyczkach. Po rozbiciu oddz. Suzina przeszedł pod komendę Wawra, służył w kawał, pod Rychlewskim i walczył pod Gruszkami, na Kozim rynku, pod Wizną, Plewkami i na Kurpiach.

Hipolit Jaskólski

ur. w Krakowie r. 1846, czelad. szewski, służył jako szeregowiec, w oddz. Kurowskiego, pod kapit. Milewskim, w bitwie pod Miechowem i Jeziorańskiego pod Kobylanką. Ranny pod Kobylanką bagnetem w spodnią wargę i kulą w prawą nogę, był leczony w szpitalu w Rzeszowie.

Hipolit Jaskólski

por. (1844) Kraków

Karol Jaskłowski

( - 03.11.1897) – Powstaniec Styczniowy [1] Urodził się w 1837 r. [2] Kierownik likwidacji zakładu kredytu ziemskiego [1] zmarł 03.11. [3]1897 r we Lwowie [1], [3] w wieku 60 lat [3] Pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie [1], w kwaterze powstańczej [2]

Karol Jaskłowski

h. Radwan, ur. 1837, zm. 3 IX 1897, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Stanisław Jaskłowski

Karol Jasołowski

ur. r. 1837 w gub. Grodzieńskiej, właśc. ziemski, pełnił obowiązki mirowego pośrednika w pow. Brzeskim 1-go okręgu, służył jako żołnierz w oddz. Stasiakiewicza i Bończy, następnie zaś w organiz. cywilnowojsk. w Brzeskiem i w Galicji. Brał udział w napadzie na Międzyrzecz.

Onufry Jassewicz

duchowny katolicki, zesłaniec miejsce wysyłki: kowieńska, miejsce zsyłki: katorga, 6 lat, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

ur. 1840 Zgierz [1] [2] zm. 1929 Zgierz [3] Jego rodzicami byli: Jan Jaster, urodzony w Zgierzu, sukiennik i Ewa Zuzanna Różalska z Brudzewa [2] [6], którzy związek małżeński zawarli 1824 r w Zgierzu [6] Pracował w Zgierzu jako czeladnik sukienniczy. [4] Związek małżeński zawarł jako kawaler, podczas powstania styczniowego: 19.08.1863 r. Zgierz [4] Jego żoną została Franciszka Miroska (jej rodzice: Mateusz Miroski i Józefata Siech) [4] Miejscowość w 1923: Zgierz, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-886 [1] R o d z i n a dzieci: * Florentyna Jaster po mężu Kwiatkowska - ur 1864 Zgierz [5] , ślub 1885 Zgierz, mąż Józef Kwiatkowski [8] * Wojciech Jaster - ur 1872 Zgierz [5] - zm. 1914 Kochanówka par. Zgierz [7] * Władysław Jaster - ur 1873 Zgierz [5] - ślub nr 1 1903 r Łódź, żona Józefa Drewnowicz [9], ślub nr 2 1908 Łódź, żona Bronisława Cybulska [10] * Stanisław Jaster - ur 1876 Zgierz [5] - zm. 1877 Zgierz [7] * Katarzyna Jaster po meżu Jeżak - ur 1878 Zgierz [5], ślub 1899 Zgierz, mąż Bronisław Jeżak [8] * Wiktoria Jaster - ur 1880 Zgierz [5] - zm. 1881 Zgierz [7]

ppro. (1840) Zgierz

powstaniec narodowości żydowskiej, kaznodzieja

pseud., zob. Taniewski Aleksander

Adam Jastrzębski

Syn Jana, szlachcic z gub. mińskiej. Student Instytutu Agronomicznego w Hory-Horkach (klas mierniczych). Brał udział wraz z kolegami w walkach pod dow. Topora (L. Zwierzdowski). W dniu wybuchu powstania był sprawcą nieszczęśliwego wypadku - podczas przeglądu broni śmiertelnie postrzelił kolegę. Wśród młodych ludzi wybuchła panika, groziło to wykryciem przygotowań do powstania. A. Jastrzębski dopiero po wielu latach powiadomił rodzinę o okolicznościach tragicznego zdarzenia. Za udział w powstaniu i przypadkowe zastrzelenie kolegi A. J. został skazany na 15 lat ciężkich robót. Katorgę odbywał w Aleksandrowsku (gub. irkucka), gdzie był „gorzelnianym" (A. Kręćki) oraz na trakcie bajkalskim. Po powstaniu 1866 r. ponownie znalazł się w Aleksandrowsku i na koniec w Usolu. Tu wykonywał różne prace „w polu i w ogrodach" (W. Lasocki). Po zwolnieniu zamieszkał z rodziną w Irkucku. Ok. 1910 r. z dużą energią zajmował się zbieraniem informacji o polskich zesłańcach na Syberii, prowadził na ten temat obszerną korespondencję z Augustem Kręckim (w zb. MWP). Po 1910 r. powrócił do kraju.

Bolesław Jastrzębski

ksiądz, ppro. (1841) Pliszków

Feliks Jastrzębski

Handlowiec. Ur. 1837r. w Leszczanach p. kobryńskiego. W powstaniu walczył w oddziałach Narbutta i Wróblewskiego w Grodzieńszczyźnie. Wzięty do niewoli, został uwięziony w Grodnie. Zesłany na osiedlenie do oddalonych miejsc Syberii. Do powstania wstąpił porzucając służbę rządową. Wykazany przez Państw. Arch. w Wilnie: Księga, zawierająca alfabetyczny wykaz osób biorących udział w powstaniu 1863r. Oddział Sądowy Sztabu rok 1864 Nr. 194 (Arch. Murawjewa).

Florian Jastrzębski

Był wikariuszem w Ostrowi Mazowieckiej, miał 34 lata. Oskarżony był o to, że w sąsiednim lesie odbierał przysięgę na wierność dla sprawy powstania, od parafian z Pisk, którzy przyjmowali na siebie obowiązek żandarmerii polowej. Jednocześnie w czasie tego obrzędu każdemu dawał rewolucyjny znaczek jako dowód tej godności, innym zaś nakazywał z całą ścisłością słuchać swoich naczelników i wykonywać ich rozkazy. Wygłaszał też podburzające kazania, w których wzywał ludność do powstania. Skazany został na zamieszkanie w guberni włodzimierskiej. Z racji uroczystości wstąpienia na tron Aleksandra II został ułaskawiony i powrócił do domu.

Franciszek Jastrzębski

za udział w powstaniu wysłany na Sybir.

Ignacy Jastrzębski

por. (1840 Wielka Wieś

Jan Jastrzębski

Był żonaty z Zagłobianką. Urodził się w Ciskach, pow. Pułtusk, gm. Somianka. Nie wiadomo gdzie mieszkał. Zginął w Powstaniu Styczniowym

Józef Jastrzębski

Ur. 19 marca 1844, zm. 2 lutego 1922, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 5 lutego 1922, cmentarz Garnizonowy (Cytadela) Istnieje: CG-V-347

Józef Jastrzębski

por. (1844) Poznań

Klemens Jastrzębski

Jastrzębski vel Jarzębowski Klemens, mieszczanin z Dobrzynia nad Drwęcą, powstaniec. Na mocy wyroku sądowego, zatwierdzonego przez namiestnika 23 maja 1863 r. skazany na 4 lata permskich aresztanckich rot, a pod odbyciu ich na osiedlenie się tamże. Wrócił do Dobrzynia 22 września 1871 r. na mocy manifestu cara z 25 maja 1871 r.

Lubomir Jastrzębski

Ur. ok. 1823r. - zm. 1896r. Uczestnik powstania styczniowego. Pochowany Warszawa, Powązki - kwatera 281, rząd 6, miejsce 28.

Lucjan Jastrzębski

Weteran powstania styczniowego, zdjęcie wykonane w 1916 po pochodzie 3-majowym.

Ludwik Jastrzębski

Urodził się w Ciskach pow. Pułtusk, gm. Somianka. Brat Jana Jastrzębskiego, który również zginął w tym powstaniu. Zginął w Powstaniu Styczniowym prawdopodobnie pod Myszyńcem lub

Romuald Jastrzębski

ur. r. 1847, służył w oddz. Chmielińskiego i brał udział we wszystkich bitwach. W bitwie pod Bodzentynem ranny kulą w głowę, dostał się do niewoli, lecz udało mu się z Kielc uciec.

Stanisław Jastrzębski

(Jastrębski). Do powstania wyruszył z miasteczka Dębowiec na Podkarpaciu. Wzięty do niewoli po bitwie pod Ratajami. Skazany na zesłanie do Tweru.

Zenon Jastrzębski

zm. 1924, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Zenon Jastrzębski

służył w oddz. Horodyńskiego i brał udział w wypr. na Radziwiłłów. Popadłszy w niewolę został wysłany na Sybir.

Zenon Jastrzębski

por. (1843) Lwów

Z Szyman. Zwerbowany przez Żochowskiego do do oddziału Szukiewicza.

Strona z 338 < Poprzednia Następna >