Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Tomasz Jodłowski

ppro. (1845) Skawina

Konstanty Jolisz

Zesłany do Wschodniej Syberii, prawd. powstaniec.

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: warszawska, miejsce zsyłki: orenburska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

( ok. 1820 - 03.03.1898 Zawałówka k. Drohowyża) - weteran Wiosny Ludów 1848 r. i Powstania Styczniowego [1] zmarł w Zawałówce k. Drohowyża, w wieku 76 lat. [1] Rodzice: Adam Jordan [2] i Weronika Bogacka [2] Zmarł w Drohowyżu 03.03.1898 r. w wieku 78 lat [2] Możliwe, że został pochowany na cmentarzu w m. Zakład koło Drohowyża.

Władysław Jordan

(1819-1891), uczestnik powst. krakowskiego w 1846 r. i węgierskiego w 1849 r., potem płk wojsk tureckich, od 1857 r. agent W. Czartoryskiego na Wschodzie, od lipca 1863 r. agent dyplomatyczny RN w Stambule, odwołany przez R. Traugutta. Po powstaniu nadal na emigracji

Zofia z Kochanowskich Jordan

Zofia Kochanowska h. {{Korwin}}, z Błonia. Ur. 1828, zm. 19.1.1919.[3] Córka Adolf Piotra i Marii Zofii Uniatyckiej. Mąż: Adolf Jordan h. {{Trąby}}. Aktywna uczestniczka komitetu obwodowego Komitetu Niewiasta Polskich w Tarnowie[2] Pochowana: Wojnicz "".[1]

Herbu Trąby. Ur. 2 maja 1824 w Tuszynie, zm. 15 czerwca 1866 w Paryżu – generał wojsk polskich w czasie powstania styczniowego, major wojsk węgierskich w czasie powstania 1848, pułkownik turecki w czasie wojny krymskiej.

(1824—1866), płk, uczestnik powst. krakowskiego i kampanii węgierskiej 1849 r. W 1863 r. członek Wydziału Wojny w Krakowie, latem t.r. naczelnik wojsk, woj. krakowskiego i sandomierskiego XI, XXVI, 22, 28, 38, 39, 41, 43-46, 50-52, 58, 59, 63, 64, 67-70, 72, 73, 77-81

Józef Jordański

Szlachcic z Wołynia. W powstaniu walczył w oddziale, aresztowany „z bronią w ręku". Więziony w Żytomierzu, został skazany na 4 lata ciężkich robót w zakładach. Na osiedleniu od 1866 r. był przypisany do gm. Idyńskiej okr. bałagańskiego. Trzy lata mieszkał w Irkucku, gdzie zajmował się drobnym handlem. W 1870 r. wyjechał do gub. wiackiej nadal pod nadzorem policji.

(ok. 1843 Gniezno - 1896 Podgórze) - weteran Powstania Styczniowego [1] zmarł w Podgórzu w wieku 56 lat , urodzony w Gnieźnie. [1] "Członek organizacji powstania w r. 1863, czynny i zasłużony w dziale dostawy broni. Czuły na nędzę, wraz z przyjacielem śp, dr. Skakalskim założył Przytulisko dla ubogich w Podgórzu. Zaufaniem obywateli powołany do Rady miejskiej gorliwie w niej pracował" [1]

Powstaniec styczniowy, pochodził z Lublińca.

Piotr Jozefowicz

ppro. (1842) Małgoszcza

Kazimierz Judycki

zm. przed 1919 rokiem. Pośmiertnie został zweryfikowany jako podporucznik weteran. Pensję weterańską pobierała wdowa Petronela

Wojciech Jugowicz

Powstaniec Styczniowy pochowany w zbiorowej mogile na Starym Cmentarzu w Łodzi, przy ulicy Ogrodowej. [1] Rolnik z Łodzi, zamieszkały w Łodzi, lat 30 zmarł 25.02.1863 r. w Szpitalu Miejskim w Łodzi. Pozostawił po sobie owdowiałą żonę Rozalię. [2] Urodzony 09.04 1833 r Łodzi, jego ojciec Filip miał wówczas 40 lat i był rolnikiem z Łodzi [4] Syn Filipa Jugowicza i Domicelli Ostojskiej, gospodarzy z Łodzi[3] poślubił 07.02.1853 r w Łodzi w kościele pw. NMP Rozalię Drzewiecką 1-vo Adamczewską (córkę Piotra i Gertrudy z Kroblów, wdowę po Walentym Adamczewskim). [3] Dzieci Wojciecha Jugowicza: 1. Ludwik Jugowicz ur 20.08. 1854 Łódź 2. Józef Jugowicz ur 1860 Łódź 3. Walenty Jugowicz ur 12.02. 1862 Łódź - zm. 1864 Łódź, lat 3

Wojciech Jugowicz

ur. 09.04.1833 Łódź , zm. 25.02.1863 Łódź Jego rodzicami byli: Filip Jugowicz (rolnik z Łodzi, lat 40) i Domicella Ostojska, gospodarze z Łodzi [3] Związek małżeński zawarł 07.02.1853 r w Łodzi w kościele pw. NMP, jego żoną została Rozalia Drzewiecka 1-vo Adamczewska (córka Piotra i Gertrudy z Kroblów, wdowa po Walentym Adamczewskim). [3] Powstaniec styczniowy, rolnik z Łodzi, lat 30, ranny 24.02.1863 r. w bitwie pod Dobrą, przewieziony do Łodzi, zmarł 25.02.1863 r. w Szpitalu Miejskim w Łodzi, pozostawił po sobie owdowiałą żonę Rozalię. [2] Pochowany w zbiorowej mogile na Starym Cmentarzu w Łodzi, przy ulicy Ogrodowej. [1] R o d z i n a Dzieci: * Ludwik Jugowicz ur 20.08. 1854 Łódź * Józef Jugowicz ur 1860 Łódź * Walenty Jugowicz ur 12.02. 1862 Łódź - zm. 1864 Łódź, lat 3

Stanisław Juhre

ur. 1841, zm. 24 X! 1917, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Lubomir Juligowski

Powstaniec. 25.5.1863 leczony w szpitalu w Krzeszowicach. Podpisał się pod podziękowaniem dla hr. Arturowej Potockiej.

ppro. (1844) Lubartów

powstaniec, miał pogniecione nogi

wachmistrz w oddziel kawalerii Rozwadowskiego u Zapałowicza w maju 1863

Żyd, brał udział w powstaniu styczniowym. Zesłany na Sybir. Zmarł w Warszawie w 1908r.

zob. Otto Adolf

pochodził z Pińska, powstaniec schwytany przez chłopstwo 3.3.1863 w Turowie i oddany w ręce rosyjskie.Przewieziony do Brześcia a potem Warszawy.

ppro. (1839) Kalisz

Szewc z Żabna. Występuje w wykazie politycznie podejrzanych przesłanych z Urzędu Powiatowego w Żabnie do Urzędu Obwodowego w Tarnowie z dnia 26 stycznia 1865 rok.

Franciszek Jurg

zm. 1865, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

(1824—1863), syn majstra ciesielskiego w Płocku, ukończył uniw. w Dorpacie. Od 1854 r. urzędnik KRSW, stanął na czele grupy nazwanej później millenerami. W grudniu 1861 r. wszedł w skład Dyrekcji białych, aresztowany 23 II 1863 r., zmarł w Cytadeli

Powstaniec styczniowy z Grodziska, który walcząc pod komendą rotmistrza Franciszka Budziszewskiego został ranny 22 marca 1864 r. pod Lądkiem (w okolicach Konina). Po leczeniu odbył półroczne więzienie w zaborze rosyjskim, a następnie kolejne pól roku przesiedział w więzieniu pruskim skazany za dezercję z armii pruskiej i samowolne przekroczenie granicy. Tę karę odsiadywał w Grodzisku.

Andrzej Jurkiewicz

ur. r. 1818, krawiec, służył jako szereg, pod Langiewiczem w pułku Jeziorańskiego i walczył pod Skałą, Miechowem, Małogoszczą, Pieskową skałą i Grochowiskami. Pod Grochowiskami wzięty do niewoli, osądzony w Kielcach, wysłany do gub. Orłowskiej do robótr przebył tam 1J/2 roku, następnie w gub. Wiatskiej 2 i pół roku poczem wysłany na osiedlenie do Omska, przemieszkał tam rok. Uwolniony wrócił własnym kosztem do kraju. Był ranny pod Małogoszczą cięciem pałasza w głowę.

Feliks Jurkiewicz

urzędnik. Urodzony w 1843 roku w Korsuniach. Był wywiadowcą w partii Romualda Traugutta. Przewoził tajną korespondencję, furaż, broń i t. p. Po rozbiciu powstańców ułatwiał partyzantom (ocalałym rozbitkom) przedostawanie się do bezpieczniejszych miejsc, gdzie ich ukrywał przed moskalami.

Florian Jurkiewicz

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: kijowska, miejsce zsyłki: ufijska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Lat 29, oficer w Kazakach Sadyka Paszy, dowodził plutonem w 2 Pułku Jazdy Ruskiej, w 5.1863 nominowany na stopień porucznika, "dobry i zdolny".

Lat 34, porucznik, dowódca plutonu 1 Pułku Jazdy, Wojska Ziem Ruskich. Służył jako oficer w Pułku Kozaków Ottomańskich. Z resztą stan służby niewiadomy. "Oddalił się bez urlopu"

(ur. ok. 1830), por. kozaków ottomańskich, ranny pod Kostangalią, później dca plutonu w 1. Pułku Jazdy Ruskiej

Konstanty Jurkowski

1844-1932, poch. Lublin, cm. wojskowy

Konstanty Piotr Jurkowski

Ludwik Jurkowski

Ludwik Jurkowski ur. 1840, zm. 1913r. Walczył pod Langiewiczem w randze kapitana. Aresztowany i osadzony w więzieniu w Radomiu. Walczył najprawdopodobniej w okolicach Miechowa i na terenie kielecczyzny. Dane na podstawie notarialnie poświadczonych oświadczeń dwóch towarzyszy broni Ludwika Jurkowskiego: Kacpra Borzęckiego oraz Jana Lubienieckiego. Oświadczenia sporządzono w 1929 roku, poświadczył podpisy notariusz Sądu Okręgowego w Kielcach, Wacław Janiszowski

Lat 24, siodlarz z Pilicy, zbiegł do oddziałów powstańczych w czerwcu 1863

Michał Jurowski

ЮРОВСКIЙ Михаилъ,szlachcic (дворянин),posiadał majątek Zakszewczyzna ? (помъщикъ имънiя мыза Закщевчизна),gubernia grodzieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

ppro. (1844) Łomża

Strona z 338 < Poprzednia Następna >