Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Według przekazu rodzinnego był Powstańcem Styczniowym. Nekrolog jego żony - Marii Chlumny z d. Pągowskiej mówi o niej jako emerytce P.K.P. i wdowie po powstańcu 1863 r.[1] Podobnie zapisał też jego wnuk - Wincenty (ur. 1917) na odwrocie zdjęcia swojego dziadka.[5] Wincenty Anastazy Chlumna, ur. ok. 1847 Kraków, syn Ferdynanda Chlumny pochodzącego z Ołomuńca (Morawy) oraz Barbary Józefy Kustowskiej pochodzącej z Krakowa. Ferdynand Chlumna był czeladnikiem profesji krawieckiej, a Barbara Kustowska była córką Wojciecha, pisarza prywatnego, jak wynika z aktu ślubu Ferdynanda i Barbary w Krakowie w 1834 r. [2]. Wincenty Chlumna ożenił się z Marią Zofią Pągowską 8 września 1873 r. w parafii w Długiej Kościelnej (mazowieckie)- [metryka ślubu nr 14/1873 Archiwum Państwowe w Warszawie, oddział w Grodzisku Mazowieckim]. Był już wtedy konduktorem kolei warszawsko-wiedeńskiej, na co wskazuje treść metryki. Wiadomo mi o jego dziesięciorgu dzieci, spośród których wieku dorosłego dożyło na pewno pięcioro. Zmarł w wieku 48 lat w Pruszkowie dnia 11 grudnia 1895 [3] "Ś.p. Wincenty Chlumna, nadkonduktor kolei warsz.-wied., przeżywszy lat 48 zakończył swój pracowity żywot dnia 11-go grudnia r.b. w Pruszkowie. Wyprowadzenie zwłok do kościoła i pochowanie na cmentarzu w Żbikowie nastąpi dnia 14-go b.m., w sobotę, o godzinie 10-ej z rana. Na te smutne obrzędy zrozpaczona żona i dzieci zapraszają krewnych, przyjaciół i znajomych" Nagrobek istnieje nadal na cmentarzu parafialnym w Pruszkowie, przy ul. Domaniewskiej (stan na październik 2021 r.), kwatera Ł 216.[4]

Szeregowy był w partii i potyczce z wojskiem 7 maja 1863 r rozstrzelany.

Ur. 1842r., Budy koło Głogowa. Pomocnik przy gimnazjum w Rzeszowie, żonaty, bezdzietny, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem był lokajem w Budach, natomiast w czasie powstania szeregowcem. Walczył w oddziale Waligórskiego pod majorem Gozdawą w kawalerii, w oddziale Gruszczyńskiego w lubelskim w bitwach pod Borowem i Wolą Korbutową. W czasie walk został ranny od pałasza w lewą rękę, potem pod Wolą Korbutową dostał kulą w łokieć, ranny, wzięty do niewoli, skazany do rot aresztanckich, uciekł z towarzyszami z więzienia. Deklarację podpisał 19.11.1891r.

Ur. Ruda, zm. przed 1919, żona: Anna, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-312

ur. w Budach w r. 1842, służył jako szeregów, w oddz. Waligórskiego, pod majorem Gozdawą w kawaleryi pułk. Gruszczyńskiego. "Walczył pod Borowem i Wolą korybutową. Ranny pałaszem w lewą rękę i kulą w łokieć w bitwie pod Wolą korybutową, wzięty do niewoli, skazany do rot areszt, uciekł z towarzyszami z więzienia.

były żołnierz z Ekateryńskiego pułku dragonów rosyjskich, następnie jako powstaniec ujęty, rozstrzelany w Radomiu 19 maja 1864 r.

szlachcicwarszawskiej guberni

uczestnictwo w potyczkach: wileńskie: Rudniki 21.06.1863 poległ

z Suwałk, służył w oddziale Narbutta, poległ pod Rudnikami 22 Czerwca 1863 r.

podług Czasu N. 32 i 40 Chmieliński Kazimierz, kuśnierz, podeszłego wieku, z m. Tomaszowa, tamże podczas bitwy wywleczony z własnego domu przez moskali, i na ulicy zamordowany 5 Lutego 1863 r.

Powstaniec, zesłaniec do ciężkich robót. Kawaler. Mieszkał w miasteczku Tigrickoje na Syberii wraz innym kawalerem Korewą (Korejwa). Po odbyciu kary wraz z Czernyszewskim , autorem powieści rosyjskiej "Co robić?" obaj zostali osiedleni w okolicach Minusińska, gdzie cieszyli się wielką sympatią ludu za swą uczynność i dobre serce. Obaj mieli rodzinę nieprawą, obaj dopomagali naturalnemu synowi Korewy - Markowi Makiejewowi. Ten jednak chciał zagarnąć ich mienie i wraz z kozakiem i Czerkiesem urządził napad w którym zamordowali Chmielewskiego a ciało zakopali za miastem.

udział w potyczkach: lubelskie: Suchelipie 14.01.1864

Radca stanu i prezes izby cywilnej w Kownie. Zesłany 6.5.1865 do guberni tomskiej jako podejrzany w narodowej organizacji w charakterze naczelnika województwa kowieńskiego. Zarejestrowano jego pobyt w więzieniu w Petersburgu w trakcie przejścia na zesłanie.

(18l —1882), syn Wincentego, uczestnik powstania listopadowego, następnie urzędnik, prezes Kowień­skiej Izby Cywilnej, radca stanu, działał na polu piśmiennictwa oraz na rzecz uwłaszczenia. W powstaniu naczelnik cywilny województwa kowieńskiego; zesłany początkowo do gub. orenburskiej, sądzony ponownie w Wilnie i skazany na osiedlenie w Tomsku, z utratą praw i konfiskatą majątku. W I 873 uzyskał zgodę na powrót — początkowo do Królestwa Polskiego, z czasem na Kowieńszczyznę. Konrad Chmielewski (1837—1899), za udział w powstaniu zesłany do Tobolska, skąd wyjechał do gub. orenburskiej do przebywającego tam ojca; również w ślad za ojcem przeniósł się do Tomska. Po powrocie w 1869 do Królestwa Polskiego jeden z założycieli zakładu leczniczego w Nałęczowie, którego był dyrektorem od 1886.

Syn Wincentego, mężcz. 51 lat na 1868 r., czynownik kowieńskiej guberni, warunki zesłania nieznane, z 1865 r. przebywał w Tomsku, rodziny nie posiadał

mieszkaniec kowieńskiej gub.

Powstaniec, zesłany do ciężkich robót w Usolu

W Usolu między 1866-68

Mieszczanin, był porucznikiem w partii żandarmów wieszających, 4 sierpnia 1864 r powieszony w Grobowcu.

ur. r. 1830 w Ostrowie. W r. 1848 brał czynny udział jako żołnierz w bitwach pod Raszkowem, Miłosławiem i Wrześnią i był ranny w głowę i rękę. Za karę wzięty do wojska prusk. wyjechał po odsłużeniu do Król. polsk. Rok 1863 zastał go rządcą dóbr Wysokie mazowieckie. Mianowany przez Rząd naród, naczelnikiem okręgowym dla spraw cywilnych i wojskowych, został 4. lipca 1863 aresztowany i siedział kilka tygodni w więzieniu w Łomży. Wypuszczony pełnił dalej obowiązki narodowe. W grudniu 1863 wyjechał w Poznańskie, skąd w r. 1866 przybył do Galicji.

Ur. 1844 Radolin, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-147

z zawodu leśnik. Miejsce stałego zamieszkania- Borownica o.p Klucz w Brzozowskim. Urodził się dnia 26 maja 1837r. w Jasienicy. Żonaty, religii rzym-kat. Ojciec dziewięcioro dzieci. Przed powstaniem zajmował stanowisko na praktyce leśnej. W czasie powstania był sierżantem przy żandarmerii krakowskiej. Walczył w oddziale pułkownika P… dalej pod Min… w Krakowskim brał udział w bitwie pod Krzykawką i pod Szycami i w oddziale Krzyckiego jeżeli go pamięć nie myli również pod Badziurtażem ? z dowódcą Miniewskim. W powstaniu nie był ranny. Powołuje się na Henryka Lizukę, profesora w Brzezawie oraz Granczyńskiego Jana w Brzezawie. Wpisowego zapłaci 1 zł a składkę roczną 3 zł. Podpisał dnia 11 czerwca 1896r.

ur. r. 1837 w Jasienicy, służył jako sierżant żandarm, w oddz. Czarneckiego i Miniewskiego. Walczył w lasach Olkuskich, pod i pod Chechłami. Po powstaniu leśnik.

Ur. 1838, miejscowość w 1923: Warszawa, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-320

h. Wieniawa (1840 - 17 maja 1930) - pedagog, polski botanik, powstaniec styczniowy 1863 r., kawaler Krzyża Virtuti Militari,student Instytutu Politechnicznego w Puławach, wstąpił w styczniu 1863 r.zgrupowania powstańczego Leona Frankowskiego i Antoniego Zdanowicza, zwanego oddziałem lubelsko-puławskim. Walczył w Sandomierskiem, w oddziałach i po powrocie w Lubelskie, w kawalerii Tomasza Wierzbickiego (Wagnera). Brał udział w największych bitwach powstańczych na Lubelszczyźnie: pod Kaniwolą (23 lipca 1863), Żyrzynem (8 sierpnia 1863), Chruśliną (14 sierpnia 1863). Aresztowany i więziony, pozostawał później przez długi czas pod nadzorem policyjnym.

Zm. przed 1919, żona: Aniela, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-335

Pietrow, mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w Tarskom okręgu, potem w Omsku

Ur. 1839, miejscowość w 1923: Będzin, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-45

z Nowej Góry. Leczył się w szpitalu w Krzeszowicach. W dzienniku chorych zapisano: Vulnus sclopetarium vesicae urinariae.

szlachcic z Wilna prowincji.

s. Marcina lat 23, własciciel wsi Lebiodka, z oddziału Czudowskiego - zesłany do gub. tomskiej

umarł 1863.11.24, lat 20, Żołnierz Wojsk Polskich z Galicji Austriackiej, , zmarł z ran odniesionych w potyczce w szpitalu polowym w Kurozwękach. Tam pochowany.

mężcz. ziemianin wileńskiej guberni, zesłany na osadzenie, z 1865 r. przebywał w tomskim okręgu, wziął zasiłek na kupienie domu, rodziny nie posiadał, żenił się w Syberii

mieszczanin radomskiej gub.

szlachcic

mężcz. mieszczanin Radomskiej gub., zesłany w woienno-aresztanckie roty, przebywał w Omsku.