Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 69741

Strona z 1744 < Poprzednia Następna >

mężcz. 51 lat na 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

Władysław Pobóg

wychodźca litewski wydany władzom moskiewskim, za branie udziału w powstniu rozstrzelany r. 1864.

Konstanty Pobóg Pągowski

Syn Piotra i Dezyderii z Rekorskich, urodzony 10.03.1843 r. w Bronowie powiat turecki obok Kalisza. W dniu przyjęcia do Przytuliska żyła siostra Salomeja Mielęcka. Przed i po powstaniu był obywatelem ziemskim. W czasie powstania w r. 1863/4 walczył pod Kazimierzem Mielęckim i Edmundem Taczanowskim, brał udział w bitwie pod Cieplinami, Nową Wsią, Krzywosądzą, Olszowym Młynem wraz z Józefem Miśkiewiczem, Matusiewiczem, Jaraczewskim i Wojciechem Pieniążkiem. Potem pod dowództwem Taczanowskiego.Pod jego dowództwem brał udział w bitwie pod Pyzdrami, Kościelcem, Kołem i pod Ignacewem, będąc w I plutonie kawalerii pod majorem Strzeleckim, starcem z 1831 r. Po bitwie pod Ignacewem dostał się do obozu Matusiewicza do kawalerii pod dowództwo Taczanowskiego. Po upadku powstania powrócił do Myśliborza w powiecie konińskim. Ożenił się z Weroniką z domu Szczepińską w dniu 27.04.1869 r. Zamieszkali w Królestwie Polskim, mając dzierżawę. Później przenieśli się do Księstwa Poznańskiego, potem mieszkali w Minodze w powiecie olkuskim, następnie we wsi Lasków pod Jędrzejowem. Tam, po 27 latach od ślubu zmarła mu żona. Ponownie ożenił się z Heleną z Truszkowskich. Potem kupili wieś Gośniewice w powiecie grójeckim. Podupadł na zdrowiu, starał się o przyjęcie do Przytuliska.

Władysław Pochiliński

Więzień cytadeli warszawskiej. mieszczanin z Komarówki, pow. radzyński, lat 20. Kawaler, majątku nie posiada. Aresztowany 15 lutego 1864 r. "za udział w bandzie Mieciń- skiego". W więzieniu od 22 lutego 1864 r. 10 kwietnia odesłany do Warszawy. (P- 18).

mężcz. 47 lat na 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

Sp. Jan Pochmarski, ur. w r. 1836, uczestnik walk o niepodległość w r. 1863, zmarł w Krakowie dnia 19. kwietnia, osierociwszy żonę Emilię z Czeikiatowiczów, dwóch synów Tadeusza Michała Jana (trojga imion, ur. 1880 Parchacz par. Krystynopol), konc. dyr. skarbu i Bolesława prof. gimn. ze Lwowa, obecnie chorążego Legionów, znanego dobrze czytelnikom z publicystyki i literatury Legionowej, oraz córkę Helenę Józefę Emilię (ur. 1875 Parchacz par. Krystynopol) , wdowę po śp. Leonie Galińskim. Śp. Jan Pochmarski, urodzony w Bykowie, pow. rawski, z górą lat 40 pracował w Galicji wschodniej i tam też, szczególnie w powiecie sokalskim, w kołach obywatelskich był dobrze znany. W r. 63. był najpierw w partji Jeziorańskiego, wskutek choroby wycofany z linii, staje w szeregach cywilnej organizacji galic., z przeznaczeniem na okręg sokalski, rawski! i żółkiewski do boku komisarza Majewskiego, jest stałym łącznikiem między poszczególnemi kołami ' a naczelnikiem "Czerwonym Księdzem" (ks. Sapieha), często wy syfony na front z transportami broni do poszczególnych partji (pod Kobylanką). Po r. 63. wstępuje do szkoły dublańskiej i po jej ukończeniu oddaje się pracy gospodarczej — zawsze z myślą o Polsce. We wszystkich pracach gospodarczych i kulturalnych powiatu bierze czynny udział (T. S. L., Kółka 'rolnicze, akcja wyborcza, szkolne rady miejscowe, wieloletni delegat do Tow. ubezp. urz. pryw.) Reprezentuje typ Polaka „starej daty". Zawsze uparcie do końca życia wierzył w siłę oręża, gorąco oczekiwał "zawieruchy europejskiej" i "powstania przeciwko Moskwie". W ostatnich latach los nie szczędził mu ciosów: tragiczna śmierć zięcia śp. Leona Galińskiego, dyr. lasów z Podnowczycy, zamordowanego skrytobójczo, potem wojna, pobyt pod inwazją, tułactwo. Pomimo to cieszył się jak dziecko wiadomościami o Legionach i o Polsce. Ostatnio niepokoił się nieustaleniem naszej sprawy. Na dwa dni jeszcze przed śmiercią mówił z żalem: "Żebym to naprawdę dożył tej wolnej Polski. Cześć Jego pamięci!

Aleksander Pochowicz

w latach 1855 -1864 wójt gminy Bodzentyn. Jego syn Alfons (14 lat) wraz z kilkoma kolegami opuścił gimnazjum kieleckie i udał się do powstania. Byli to m. in. Rozbicki Ludwik (13 lat) zamieszkały z matką w Bodzentynie, Dziarski Edmund (14 lat) ze Wzdołu, Kosiński Józef oraz bracia Ludomir i Stanisław Barzykowscy z Suchedniowa.[1] W przeciwieństwie do burmistrza Gajerskiego wójt Puchowicz był negatywnie nastawiony do powstania. W jego meldunkach znajdujemy określenia typu banda, a w jednym podał, że oddział, który zabrał mu dwie gminne pieczęcie (do tuszu i laku) był "pod dowództwem porucznika Szermentowskiego."[2] Zachowały się jego meldunki o osobach z terenu gminy aresztowanych i dobrowolnie przybyłych "z band powstańczych."[3] W lutym 1864 roku na żądanie władz przekazał naczelnikowi wojennemu oddziału opoczyńskiego księgi ludności z gminy Bodzentyn, która obejmowała: Podzamcze Bodzentyńskie, Psary, Wzdół Rządowy, Leśną, Klonów, Siekierno, Sieradowice, Bronkowice, Śniadkę, Wolę Szczygiełkową, Św. Katarzynę i Wzorki. Skorowidz do ksiąg zniszczyli powstańcy w listopadzie 1863 roku.

Wincenty Pochowski

Wincenty Pochowski

mężcz. 29 lat na 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, wziął zasiłek na kupienie domu, rodziny nie posiadał

udział w potyczkach: mazowieckie: Międzylesie 20.03.1863 poległ

Władysław Pociorkowski

(Poczerkowskij), mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w Omsku, szornik

Władysław (Poczerkowskij) Pociorkowski

mężcz. 25 lat na 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, rodziny nie posiadał

Michał Poczebut

Michał Poczebut

szlachcic Grodno województwo

Feliks Poczepowicz

Jakowlew, mężcz. 29 lat, szlachcic , zesłany z pozbawieniem praw na zamieszkanie, z 1864 r. przebywał w Omsku, potem w miejscowości Tiumień, bufetczyk, rodziny nie posiadał, kawaler

Fieliks Poczepowicz

Właściciel ziemski Wileńskiej guberni. Były Ziemlemier pri Wileńskiej Pałatie Gosudarstw. Imuszczestw.

Fieliks Jakowlew Poczepowicz

Kazimierz Poczepowicz

szlachcic Wilno województwo

Kazimierz Poczepowicz

ur. ok. 18 3 9 na Wileńszczyźnie, geodeta wileńskiej izby dóbr państwowych, ze szlachty. Wyrokiem sądu woj. w okręgu wileńskim skazany na zamieszkanie w gub. ołonieckiej pod dozorem policji i konfiskatę majątku. Mieszkał w Kargopolu. Otrzymywał zasiłek ze skarbu państwa. Od listopada 18 69 przebywał w Warszawie pod dozorem policji. Zwolniony z dozoru na podstawie manifestu z maja 1871.

zob. Pociorkowski Władisław

Józef Poczeło

mieszczanin m. Warszawa

własność ziemska skonfiskowana po 1863: Male Posolcze, gub. Wileńska , dz. 29.

(z ok. Poczobuty par.bieniakońskiej

Helena Poczobutt

Wdowa z Witebska, zamieszana w powstanie, zwolniona 25.02.1865

Feliks Poczopowicz

szlachcic z Wilna, na wygnanie do tobol. gub, wywieziony z Wilna 31.07.1863

Feliks Poczopowicz

powstaniec 1863 r.

Kazimierz Poczopowicz

szlachcic, na wygnanie do ołoneckiej gub, wywieziony z Wilna 17.07.1863. do Syberii

Wojciech Poczta

mężcz. warunki zesłania nieznane, przebywał w tomskiej guberni, w 1865 r. zmarł

Wojciech Poczta

Teofila Podalecka

szlachcianka lat 24 z Wilna (brak informcji) zwolniona 13.06.1864

Ludwik Podberski

Własność: Antopol - zabrana przez zaborcę za działalność powstańczą. Zesłaniec.

Ludwik Podberski

Razem z Witoldem. Dobra Antopol w pow. brasławskim przymusowo zsekwestrowane po wydarzeniach 1863 roku. Nabyła je Izba Dóbr Państwowych

Michał Podberski

Syn Ksawerego i Anny Romerówny, ur. 1834 r„ zm. 16 września 1905 r. W r. 1863 brał udział w organizacji powstania w pow. wileńskim (miał tam majątek rodowy Muśniki), - w sprawach organizacyjnych jeździł do pow. jezioroskiego. Po powstaniu ukrywał się czas pewien, później udało mu się wyjść cało. Żonaty był z Heleną Fergisówną (zm. 1913 r.).

szlachcic Mohylew województwo

Łukasz Podbieiski

powstaniec styczniowy, poch. Przemyśl

panna, wieku lat 16, córka nadleśnego w lasach Fergasowej, zamordowana przez żołnierzy nieprzyjacielskich po bitwie tychże z oddziałem Kołyszki dnia 24 Marca 1863 roku w Wysokim-Dworze wraz z 2ma siostrami.

Strona z 1744 < Poprzednia Następna >