Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Teodor Karczewski

Został ranny w bitwie pod Nietrzebą 22 IV 1863r. "Przebity bagnetem i posieczony szablami tak, że Kozacy uważali go za zabitego", został pozostawiony na placu boju, a w nocy został zabrany "przez mieszkające w pobliżu panny Jezierskie". Został przewieziony za granicę, tam wyleczył się. Do Królestwa wrócił dopiero w 1876 roku.

Teodor Karczewski

obywatel ziemski. Urodzony w 1837 roku w Szembruku powiatu Grudziądzkiego. Wałczył pod dowództwem Padlewskiego w bitwie pod Nietrzebą, gdzie został ciężko ranny. W tej bitwie odznaczył się odwagą i walecznością. Wykazany przez Stanisława Zielińskiego „Bitwy i potyczki”, stronnica 232, od góry — Opis bitwy pod Nietrzebą.

Alekelander Błateżej Karczmarski

ppro. (1844) Warszawa

Władysław Kardoliński

urodził się w Kcyni w Wielkim Księstwie Poznańskim 28 marca 1826 r. z Piotra i Antoniny z Trąmpczyńskich. Młodszy brat Kazimierz poległ 30.4.1863 r w bitwie pod Pyzdrami. Nauki pobierał w gimnazjum w Lesznie i Trzemesznie, poświęcił się agronomii. Brał udział w Wiośnie Ludów w 1848, był więziony, po czym dokończył studia. W 1852 ożenił sie z Teofilą Tokarską, c. Józefa i Józefy z Koszutskich i zamieszkał w majątku posagowym żony w Łączynie, w powiecie kartuskim. Po pewnym czasie przeniósł się na Ukrainę gdzie w 1863 wziął udział w powstaniu styczniowym(zostawił wtedy żonę i troje dzieci). W maju 1863 pojmany i uwięziony w twierdzy kijowskiej , gdzie przebywał 3 lata. Za udział w powstaniu skazany na kilkanaście lat ciężkich robót w kopalniach - tansport na Syberię wyruszył z Kijowa na początku 1866 r. Następnie przebywał w guberni jenisejskiej przez 4 lata. W 1870 na mocy amnestii, starań rodziny i rządu pruskiego wrócił do W. Księstwa Poznańskiego. W 1873 kupił od miasta Bélina(Biała Spiska) na Spiszu kopalnie i wytwórnię tatrzańskich kamieni młyńskich, a po odkryciu tam olbrzymich złóż kwarcytów i margli urządził fabrykę z osadą nad zach. brzegiem Bielskiego Potoku, u podnóża Czarnego Wierchu w Tatrach Bielskich (Słowacja) nazwaną Kardolin. Miasto, od którego Władysław dzierżawił grunt, uchwaliło nazywać tworzącą się osadę Kardolinem w uznaniu jego zasług. Po trudnościach ekonomicznych i wyzbyciu się za bezcen był pełnomocnikiem w dobrach Kluwinieckich u Boguckich na Podolu, gdzie zmarł w 1886r.

Juliusz Karfunkel

Wrocławski kupiec, u którego realizowane były zamówienia broni dla powstańców, chętnie współpracował z powstańcami i pozostawał z nimi w stałych kontaktach.

Konstanty Karkiełło

Z przedmieść miasta Goniądza, przystąpił do powstania i zaginął bez wieści.

Szymon Karkiełło

Z przedmieść miasta Goniądza, przystąpił do powstania i zaginął bez wieści.

Paulina Karkocka

Działa w organizacji wileńskich Wincentynek. Wsławiła się ratowaniem rannych w wileńskim Szpitalu św. Jakuba. Poszukiwana przez zaborcę na długi czas musiała opuścić Wilno.

Wincenty KarkosIk

ppro. (1847) Włocławek

Józef Karkowski

organista. Urodzony w Brzeżanach w Małopolsce. Walczył pod rozkazami Horodyńskiego i uczestniczył w bitwie pod Radziwiłłowem.

Walenty Karkowski

Walenty Karkowski był powstańcem – ochotnikiem. Urodził się w 1843 r. w Pleszewie w rodzinie kupieckiej z bogatymi tradycjami patriotycznymi. Jego ojciec Leon Karkowski był w Komitecie narodowym podczas powstania wielkopolskiego 1848 r. Po wybuchu powstania styczniowego w 1863 Walenty Karkowski zgłosił się pod rozkazy dowódcy Edmunda Taczanowskiego, który miał bogatą przeszłość narodowowyzwoleńczą i organizował grupy powstańcze na terenie Pleszewa i okolic. Taczanowski utworzył oddział powstańców, uzbrojonych w kosy i piki, i na ich czele wyruszył do Królestwa. Powstańcy zajęli Pyzdry i rozłożyli tam obóz. Jednym z uczestników tej grupy powstańczej był Walenty Karkowski. Walczył pod Pyzdrami, ale ranny w głowę 15 kwietnia 1863 r. wrócił do Pleszewa. Po powrocie w rodzinne strony wraz z bratem Feliksem Karkowskim (również powstańcem) i ojcem Leonem Karkowskim oraz innymi kupcami pleszewskimi odegrał istotną rolę w organizacji zaopatrzenia dla walczących powstańców.

Wincenty Karlik

Czeladnik rzeźnicki, lat 22. 2.2.1863 był z innymi w drodze do Powstania pod Sokalem. W Kulikowie zatrzymał ich oddział żandarmerii. Poeta pisarz.

Wincenty Karlik

ur. r. 1841 we Lwowie, czeladnik rzeźnicki, służył jako szereg, w oddz. Lelewela i Miniewskiego.

Jakub Karliński

Tomkowo - Spis Powstańców 1863 r

Kołodziejczyk Karliński

Mieczysław, zm. 5 VI 19G5, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Izydor Karlsbad

w powstaniu kapitan. Urodzony w 1844 roku w Warszawie. Wałczył pod dowództwem Langiewicza, Czachowskiego . Hauke-Bosaka. W bitwie pod Opatowem dowodzi oddziałem. Był uczniem szkoły wojskowej polskiej (Genua Cuneo).

Izydor Karlsbad

ur. 1844, kapitan, zm. 1917, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Izydor Karlsbad

Żyd, wychowanek polskiej szkoły wojskowej w Genui. Brał udział w powstaniu styczniowym. Służył najpierw pod Langiewiczem, potem pod Czachowskim. Brał udział w bitwach pod Grochowiskami, Grochowem, Rzeczniowem, Stefankowem. Został odznaczony i awansował na kapitana. Następnie walczył pod Obiechowem, Rudnikami, Iłżą i Toporem. Został ranny pod Opatowem. W szeregach przebywał do końca powstania. Po powstaniu mieszkał we Lwowie, napisał pamiętniki.

Izydor Karlsbad

ur. r. 1844 w Warszawie, słuchacz szkoły wojsk, w Genuy i Cuneo, służył jako szereg, następnie kapitan w oddz. Langiewicza, Czachowskiego, Chmielińskiego i Bosaka. Walczył pod Chrobrzą, Grochowiskami, Grabowem, Stefankowem, Boryą, Rzeczniowem, Rusinowem, Ratajami, Blizinem, Rudnikami, Iłżą, Obiechowemi Opatowem, gdzie został rannym. Po powst. urzędnik Banku hip. we Lwowie, czynny w Tow. uczest. powst. z r. 1863/64.

Alfred Sofer Karmański

Rysownik. Urodzony w 1847 roku w Radomiu. Walczył pod dowództwem Grylińskiego i Czachowskiego. Przyjmował udział w bitwach pod: Szydłowcem, Wąchockiem. Po powstaniu wyemigrował do Francji, gdzie do tej pory przebywa.

Stanisław Karnas

ur. r. 1839 w Zarszynie, szewc, służył jako szereg, w oddz. Lelewela. Aresztowany przez wojsko austr. siedział w więzieniu w Rzeszowie 5 miesięcy.

Michał Karnicki

(ur. 1844), przewiózł do Włoch adres RN do Piusa IX

Władysław Karnieńki

ppro. (1845) Grójec

Władysław. Karnowski

h. Rawicz, powstaniec styczniowy, poch. Brzeżany

farmaceuta i botanik. Urodzony w 1845 roku w Brześciu Litewskim. W powstaniu czynny w Oddziale Poczty Narodowej. Wydawał listy, przeznaczone dla Traugutta, i Jeziorańskiego. Więziony na Pawiaku, oraz w X pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Zwolniony przez moskal: za większą łapówką. Wykazany przez Archiwum Akt Dawnych w Warszawie: Akta Stałej Komisji Słedczej z roku 1864 Ne 279, karta 309 oraz w „Aliabetycznym spisie Wojenno Śledczej Komisji pod z. 118 — litera „K*.

Płotnicki Karol

(ok. 1845-1901) Syn Konstantego, szlachcic z gub. wołyńskiej. Razem z bratem bliźniakiem - Zygmuntem – wzięli udział w powstaniu i zostali skazani na ciężkie roboty do Wschodniej Syberii. Początkowo katorgę od bywali przy budowie drogi bajkalskiej, po powstaniu 1866 r. obaj znaleźli się w Usolu. Na osiedleniu Karol P. mieszkał w gm. Idyńskiej gub. irkuckiej. W latach 1880-81 pracował jako listonosz. Następnie mieszkał w Irkucku i był urzędnikiem, m.in. w 1898 r. w irkuckiej kancelarii celnej (?). Na Syberii ożenił się i miał 8 dzieci. Nieprawdziwa jest informacja o tym, że Karol zastrzelił się po śmierci brata na terenie Rosji europejskiej (A. Kręćki).

Aleksander KarolI

ppro. (1638) Warszawa

Aleksander Karoli

Weteran powstania styczniowego, zdjęcie wykonane w 1916 po pochodzie 3-majowym.

Adolf Karpiński

ppro. (1838J Zakrzówek

Jan Feliks Karpiński

Jan Feliks Karpiński (ur. 1844). Jako student Instytutu Politechnicznego i Rolniczo-Leśnego w Puławach wziął udział w Powstaniu 1863 roku Styczniowym. Po dostaniu się do niewoli skazany na służbę w wojsku (jako oficer), po ogłoszonej Amnestji wrócił do kraju po 6-7 latach i w 1871 ożenił się ze swoją narzeczoną Michaliną Głowacką. W 1906 roku umarł mając 62 lata. Zostawił dzieci: Janinę, Józefa, Marię, Tadeusza i Jadwigę.

Michał Karpiński

ppro. (1833) Pobiedziska

Szczęsny Karpiński

(ur. ok. 1833), zastępca, a następnie komisarz pełn. Galicji Wsch. i naczelnik okręgu lwowskiego

Szczęsny Karpiński

pracował w organizacji jako komisarz Rządu narodowego.

Wojciech Karpiński

ppro. (1845) Piła pod Murowańą Goślnią

Michał Karpiński

Chłop z majątku Bzury. 27.07 1863 roku zeznał, że w lipcu dostał od żony Adama Bzury, właściciela majątku ubranie i dwie złote monety z poleceniem wstąpienia do powstańczego oddziału. Dowieziony furmanką do partii Wawra. Służył w pododdziale kosynierów dowodzonym przez Dziadulewicza. Po klęsce pod Sejnami uciekł do Prus do wsi Borki. Po powrocie do Bzur został aresztowany. Na prośbę miejscowych chłopów, po złożeniu 2.09.1864 roku przysięgi wiernopoddańczej został zwolniony.

Józef Karpowicz

(1842–1913)pochodzący ze wsi Nendrynie w gminie Antonowo w powiecie mariampolskim, położonej przy drodze z Mariampola do Pilwiszek, został aresztowany i skazany w Wilnie latem 1864 roku na dwanaście lat ciężkich robót w kopalniach,pod nazwiskiem Teodora Stefańskiego

Stanisław Karski

(1838-1890), syn Aleksandry z Radwańskich, żonaty z Jadwigą Czetwertyńską, ziemianin sandomierski, związany w 1861 r. z tzw. młodą szlachtą. W 1863 r. usiłował skłonić Langiewicza do porzucenia walki. Później we władzach To w. Kredytowego Ziemskiego

Tytus Karszniewicz

Tytus Sebastian Leon Karszniewicz, ur. 20.1.1845 Ottyna, zm. 31.5.1903 Kraków-Piasek. Syn Leona, sędziego policyjnego i Zofii Zahalanki(?). [1][2][3][4] W powstaniu styczniowym brał udział jako nastolatek - miał wówczas ok. 16-18 lat. [1], [2] Prawdopodobnie maturę zdał w 1865 w Brzeżanach [obecnie na Ukrainie] [6] Kontroler Głównej Kasy Pocztowej w Krakowie, uczestnik powstania w r. 1863. [1], [2] Żona: Aleksandra Titz [3] vel Tytz [4] Zmarł na gruźlicę płuc. [3] Pochowany Kraków-Rakowice, kw. XII, rz. 11, gr. 18.[7] Pozostawił po sobie żonę i dzieci [2] Dzieci 1. Adolfina, ur. ok. 1875, zm. 1901, Kraków-Piasek.[] 2. Jerzy, ur 15.12.1878 Zamieście +(1926 Dziekanowice) Eugenia Paulina Anna Andruszkiewicz, wdowa lat 56[4]

lat 25, włościanin z Ogrodzieńca, oddany do wojska za udział w powstaniu

Antoni Karwacki

ppro. (1840) Lublin

Strona z 338 < Poprzednia Następna >