Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Ur. w 1840r. w Horodyszczu pow. żytomierskiego. Walczył pod dowództwem Calliera, którego był adiutantem. Więziony w Grodnie i zesłany na Sybir do gub. irkuckiej, gdzie przebył 9 lat. Zmarł w 1896r. w Warszawie.

(ok. 1840-1896), syn Józefa - pochodził z pow. żytomierskiego, lekarz. Walczył pod dow. Calliera, którego był adiutantem. Więziony był w Grodnie. W drodze na miejsce zsyłki leczył współwięźniów. Został zesłany do gub. irkuckiej, gdzie przebywał ok. 9 lat. Wracał na własny koszt po 1871 r. Zmarł w Warszawie.

Ur. 1835 Kamieniec Podolski, miejscowość w 1923: Kraków, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: oficer, stopień wojskowy w 1923r.: of. wet., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: VI-2

of. wet. (1835) Kraków

Urodzony w 1835 roku w Kamieńcu Podolskim, Pracował w organizacji cywilnej, jako naczelnik Województwa Sandomierskiego. Na skutek denuncjacji — został aresztowany i osadzony w więzieniu w Radomiu. Wkrótce jednak wypuszczono go na wolność „dla braku dowodów obwiniających”. Nie długo jednak cieszył się wolnością. Moskale wydali rozkaz powtórnego aresztowania Aleksandrowicza. l tym razem jednak nie był aresztowany, gdyż zbiegł. Wyemigrował do Francji. Na emigracji przebył od 1864 do 1868 roku. Wykładał historii i literatury polskiej w szkole Montparnaskiej.

Ksiądz.

Warunki zesłania nieznane, przebywał w gub. tomskiej, w 1867r. zmarł.

20 lat stolarz z Grybowa, na zesłaniu przy budowie kolei w guberni tulskiej i orelskiej, w oddziale gen. Sienilnikowa, znanego z ludzkiego traktowania jeńców. 7.11.1866 jeńcy zostali odstawieni na granicę zaboru do Szczakowej i wrócili do domów

z Grybowa

syn Teofila, ur. ok. 1806, z Lubelskiego, dymisjonowany żołnierz. Obwiniony o obrazę „Majestatu" i jako „człowiek szkodliwy" został zesłany do gub. kazańskiej pod dozór policji. Wyjechał 16 września 1863 w pierwszej partu zesłańców. W Jadryniu od 1 grudnia 1863. Żona Karolina z Reszczyńskich, dzieci. Katarzyna i Karol.

właściciel dóbr ze Zduniewic z powiatu karuskiego więzień w fortecy w Poznaniu, 1863.06

Szeregowiec z oddziału Lelewela, poległ w bitwie pod Batorem lub Panasówką. Wedle innych wiadomości został wzięty do niewoli 31 grudnia 1863 r. w lasach Ostowa i na miejscu powieszony.

udział w potyczkach: sandomierskie: 21.02.1864 poległ

po ucierpieniu katuszy cielesnych w Cytadeli Warszawskiej, rozstrzelany tamże za wyrokiem sądu wojennego 7 października 1863 r. Czeladnik z fabryki wyrobów żelaznych Ewansa. był czynnym pracownikiem w organizacji związku a powierzane mu prace z gorliwością i poświęceniem wypełniał. Znaleziono przy nim gałki żelaza, które posługiwać miały do przygotowania bomb. Rozstrzelany na dziedzińcu fabryki Ewansa wobec wszystkich współpracowników tejże fabryki polisyjnie spędzonych.

ur. ok. 1825 (w 1859 r lat 34) [2] zm. 07.10.1863 Warszawa [5] Narodowość: Anglik. [6] Czeladnik z fabryki wyrobów żelaznych Ewansa, żonaty, aresztowany na ulicy w Warszawie 13 września 1863 roku. Znaleziono przy nim gałki żelaza, które posługiwać miały do przygotowania bomb. Był on rzeczywiście czynnym pracownikiem w organizacyi od samego zawiązku a wszelkie mu powierzane prace z całym poświęceniem i gorliwością wypełniał. Rozstrzelanym został 7 października 1863 r. na dziedzińcu fabryki Ewansa wobec wszystkich rzemieślników tej fabryki, których policya gwałtem spędziła. Przed samą egzekucją przyrzekano mu łaskę, byleby wydał swych wspólników, lecz on nie zachwiał się i śmiało na śmierć poszedł. (Patrz Dz. Pow. Nr 227 i Czas Nr 230).[1] "Schwytano go przypadkowo. Dnia 13 września o godz 9 wieczorem aresztowano go z powodu niepalącej się latarki, co kolidowało z przepisami stanu oblężenia, obowiązującymi po zapadnięciu zmierzchu. Alger miał przy sobie 8 sztuk granatów ręcznych. Gdy nic nie mogło przełamać jego milczenia, z wyroku sądu wojennego został on rozstrzelany na dziedzińcu fabrycznym, dla przykładu, wobec wszystkich robotników, rano o godz. 10 w dniu 7 października. Właściciel fabryki Evans (narodowość: Anglik) [6] zapłacił 15,000 rubli grzywny, tytułem kontrybucji wojennej. Alger był jednym z cichych bohaterów powstania, któremu od państwowych zakładów uzbrojenia lub zbrojowni należałaby się mała tablica pamiątkowa." [5] R o d z i n a Żona - Zofia Więckowska [2] [3] [4] Dzieci: * Dominik Alger ( ur. ok. 1855 [3], zm 1859 Warszawa [3]) * Remigiusz Wiktor Alger (ur 1859 Warszawa [2] zm 1859 Warszawa [4])

po ucierpieniu katuszy cielesnych w cytadeli warszawskiej, rozstrzelany tamże za wyrokiem sądu wojennego dnia 7. paźdz. 1863.

zm. 1863.10.07, Warszawa, czeladnik z fabryki Ewansa rozstrzelany wyrokiem sądu wojennego na dziedzińcu fabryki, żona z 5 dzieci, też nr 233

mężcz. 26 lat na 1868 r., zesłany na osadzenie, z 1864 r. przebywał w marińskim okręgu, wziął zasiłek na kupienie domu, rodziny nie posiadał

Ur. 1842 Góra, Poznańskie, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-9

lat 19, z Makowa Mazowieckiego, poległ w bitwie w borze pod Podosiem 8.02.1863.

Z Łomżyńskiego - przebywał w Irkucku przez rok został zwolniony dzięki staraniom wpływowych znajomych

gmina/wieś Kupiski Podgórze, kara: wypuszczony z więzienia, przestępstwo: wrócił z bandy, data zarządzenia: 15.03.1865

Ur. 1840 Podgórze, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: II-636

gmina/wieś Kupiski, kara: zesłany na Syberię, przestępstwo: za przestępstwa polityczne

Zamężna, służąca z dzińnieńskiego. 27.11.1864 areszt za bycie zamieszaną w sprawy powstańcze. Potem zwolniona.

szewc, uwięziony w Modlinie, przed 20 marca 1863 r. [1]

wychodźca z 1863 r., znany i ceniony bardzo współpracownik wielu pism nowych, pisywał pod nazwą "chłopa maryampolskiego" lub "agricoli". Urodzony w 1830 r., kończył Uniwersytet w Moskwie, gdzie specjalnie powiązał się filozofii, zmarł w Pontiu pod Paryżem 27 września 1887 r., zbiór autografów, które zostawił przekazał Wszechnicy Jagiellońskiej. (Dziennik Poznański 1887 r.)

kleryk z Poznania, poległ w bitwie pod Mieczownicą.

zm. 1863., pod Nową Wsią, poległ

Z rodziny szlacheckiej herbu Za woja osiadłej w Poznańskiem, syn Mikołaja i Małgorzaty z Pokłateckich, poległ pod Nowąwsią w oddziale Younga de Blankenheim dnia 26 kwietnia 1863 r.

poległ pod Nową-Wsią a według innych miał zginąć pod Mieczownicą.

kleryk z Poznania, poległ w bitwie pod Mieczownicą.

Kaz. Alkiewicz padł pod N. Wsią (nr 110 - sob. 16/V.)

udział w potyczkach: zob. Pallfy

(AUix), pseud. wysłannika Biura Korespondencyjnego w Krakowie do Paryża

wieku lat 50 b. dozorca rogatkowy w Lublinie, w czasie kampanii Węgierskiej 1848 1849 dymisyonowany, trudnił się sprzedażą drobnych wiktuałów. W czasie kampanii Krymskiej uwięziony, uwolniony po kilku miesiącach, w roku 1861 znów aresztowany za agitacyę pomiędzy ludem, skazany na kilkumiesięczne więzienie, skąd uciekł. 2 pierwszym wybuchem powstania wstąpił w jego szeregi pod dowództwo jako szeregowiec kosynier, poległ pod Małogoszczą dnia 7 Marca 1863 r.

wieku lat 50, były dozorca rogatkowy w Lublinie, uczestnik kampanii węgierskiej w 1848 r., w czasie kampanii krymskiej uwięziony, uwolniony po kilku miesiącach w 1861 r., znów aresztowany za agitację pomiędzy ludem skarany na kilkumiesięczne więzienie, skąd uciekł. Z pierwszy wybuchem powstania wstąpił w jego szeregi pod dowództwo Langiewicza jako szeregowiec kosynier, poległ w bitwie pod Małogoszczą w dniu 7 marca 1863 r.