Powstanie Styczniowe - uczestnicy

jednodworzec, mieszkaniec powiatu berdyczowskiego

Woźny kolejowy. Jako 19 letni czeladnik sio .Barski zaciągnął się w szeregi powstańcze od oddziału Wierzbickiego. Pod Pulichną otrzymał ranę od kuli moskiewskiej, brał udział w zwycięskiej bitwie pod Zyżynem i Fajsławicami, gdzie dostał się do niewoli moskiewskiej. Po więzieniu w cytadeli warszawskiej skazano go na 3 lata do rot aresztanckich i wywieziono na Sybir, skąd po odsiedzeniu kary, staraniem rodziny odstawiono go szupasem do kraju.

Powstaniec, zm. 04.1909 Knihinin, sybirak, zm. w 65 roku życia.

Zm. przed 1919, żona: Emilia, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: W-64

Były uczestnik powstania p. z roku 1863 i Sybirak, przeżywszy 65 lat zmarł 2. b.m. w Knihininie Belwederze. Ś.p. Antoni urodzony w Dubiecku po powiatu ­brzozowskiego w r. 1863, zaciągnął się jako 20 letni czeladnik siodlarski, z koń końcem ­maja 1863 r. w szeregi oddziału pułkow. Wierzbickiego. W okolicy Polichny,. natknął się ten oddział powstańczy na moskiewską piechotę i kozaków dążących z dwoma armatami przeciw "miateżnikom" lecz po szczęśliwej bitwie, w której Rottowi przestrzelono prawą rękę, wyparto zupełnie nieprzyjaciela. Później po złączeniu się oddziału Wierz Wierzbickiego, ­stoczono pod Kanią wolą potyczkę, w której pułkownika Wierzbickiego rannego w nogę, wywieziono, zaś po nim objął do dowództwo ­pułkownik Krysiński. Akcja głównodowodzącego spoczywała w, ręku jenerała Michala Heydenreich-Kruka. Ten stosunkowo bardzo silny oddział powstańczy posunął się do Żyźyna, gdzie spotkano się z batalionem Moskali i ich artylerją. Znakomita pozycja powstańców i świetny atak wykonany z brawurą przez naszych kosynierów, sprowadził zupełny pogrom w szeregach nieprzyjacielskich. Moskale ponieśli wielką stratę w zabitych, a oprócz kozaków którzy uciekli, wszyscy Moskale złożyli broń i poddali się powstańcom. Między pojmanymi był także oficer artylerji rosyjskiej, Polak. Tutaj odebrali powstańcy rządową kasę pocztową z listami pieniężnymi i gotówką razem 140000 rubli, którą eskortowano.pod ochroną wojska rosyjskiego. Po bitwie Żyżyńskiej, przybyciu całego zastępu oddziałów i jenerała Kruka do Baranowa, ­rozeszły się nasze wszystkie od oddziały ­ działy oddziały w różne strony, napierano już silnie przez Rosję. W dwa tygodnie później przy przyszło ­ szło przyszło pod do krwawej potyczki, niestety dla nas bardzo smutnie zakończonej. Jenerałowi Krukowi, tegoż sztabowi i pewnej części naszej żandarmerji, udało się cudem ujść z pułapki rosyjskiej; natomiast około 600 pojmanych powstańców wraz z Antonim Rottem odstawiono przez Lublin do Warszawy ­ i zamknięto w cytadeli. W jesieni 1863 r. skazano, Rotta na 3 lata robót aresztanckich w Niżno Nowogrodzie, ­a później na wolne posielednie do Tomska. Za wpływem rządu austrjackiego i staraniem rodziny, powrócił po przeszło dwu latach, uwolniony ze Sybiru, szupasem do miejsca rodzinnego. W 24. roku życia został wzięty do wojska, następnie w r. 1870 wstąpił do służby kolejowej, z której przed rokiem poszedł na emeryturę. Ś.p. Rott był tak w gronie uczestników powstania jak i swych przełożonych, tudzież przez najbliższych i swych znajomych ogólnie poważany i bardzo łubiany, zostawia więc po sobie żal serdeczny i jak najpiękniejsze wspomnienie.

rodem z Galicyi, b. podporucznik 5go pułku ułanów w r. 1831, ozdobiony krzyżem srebrnym i złotym „virtuti militaria, walcząc w szeregach powstańczych, zginął jako porucznik ułanów w Sierpniu 1864 roku na granicy Igołomskiej pod Czernichowem.

Traktiernik z Żywca. W kwietniu 1865 sądzony przez Sąd Wojenny w Krakowie, pod zarzutem przestępstwa przeciwko zarządzeniom publicznym (zapewne w związku z działaniami powstańczymi). Skazany na karę pieniężną 40 złr lub 8 dni aresztu.

Urodzony w 1844 roku na zamku Ruhungen w Belgji. Pracował początkowo w organizacji cywilnej Rządu Narodowego. Walczył pod dowództwem Wysockiego: Alladara i Rochebruna. Przyjmował udział w bitwach pod, Radziwiłłowem i Korytynicą. Pod Radziwiłłowem otrzymał nominację na oficera. Po powsłaniu wyemigrował do Belgji, gdzie przebył do 1867 roku.

ppro. (1844) Łuck

Ur. 1844, miejscowość w 1923: Łuck, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-180

Z Tyśmienicy, 40 lat, religii żydowskiej, żonaty, kuśnierz. W sierpniu 1864 sądzony przez sąd wojenny w Stanisławowie, za przestępstwo przeciwko zarządzeniom publicznym, skazany na karę pieniężną w kwocie 20 zł.

Żyd, brał udział w manifestacjach warszawskich. Zesłany na Sybir. Po powrocie został sekretarzem warszawskiej gminy starozakonnych. Zmarł w Warszawie w 1913r.

Żyd, brał udział w manifestacjach warszawskich. Został za to zesłany do gub. orenburskiej.

Rolnik. Urodzony w 1837 roku w Świrnach, ziemi Kowieńskiej. Walczył pod rozkazami Dołęgi Sierakowskiego, Brał udział w nieudanej wyprawie na Wiłkomierz. Więziony przez trzy miesiące w Wiłkomierzu w koszarach Zajkowskich, klasztorze Misjonarskim i klasztorze św. Piotra i Pawła. Wykazany przez Archiwum Państwowe w Wilnie: Spis przestępców politycznych więzionych podczas powstania polskie. go za lata 1863 i 1864,

zesłany do gub. tomskiej

lat 20 ze wsi Wawiórka, był w oddziale Ostrogi i Lubicza – zesłany do tulskich „rot aresztanskich” na 4 lata

s. Jakuba lat 23 z ok. Kolwickie

szlachcianka lat 30 z Guberni Wileńskiej powiat trocki, dostarczyła powstańcom szklanki i konia, 4 miesiące więzienia, wysłać z kraju, 05.09.1864

Uczestnik wyprawy morskiej, której celem było dostarczenie broni dla Powstańców.

szlachcic z województwa mińskiego.

mężcz. ziemianin Mińskiej gub., zesłany z pozbawieniem praw da służbę wojskową, służył w IV liniowym bat. potem 1868 r. wyjechał w Kazanskuju gub.

więziony w twierdzy dynaburskiej, proboszcz

szlachcic kowieńskiej prowincji

Rowgwillo v. Rowgwiłło, РОВГВИЛЛО Адамъ,szlachcic (дворянин) powiatu szawelskiego (Шавельскаго уезда) ,gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

poległ w bitwie pod Pniową dnia 11. lipca 1863 r.

uczestnictwo w potyczkach: podlaskie: Sławetycze 11.07.1863 poległ

obywatel ziemski z Łukowskiego, poległ w bitwie pod Pniową dnia ligo Lipca 1863 r. (Czas Nr. 247).

kowal. Urodzony w 1841 roku we wsi Rudzienka, Walczył pod dowództwem Kruka (Heydenreicha). Brał udział w bitwie pod Żyżynem, gdzie został ranny w prawy bok. Zmarł w 1918 roku.

Ur. 1845 Różyce, miejscowość w 1923: Łódź, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: I-194

ppro. (1845) Łódz

uczestnictwo w potyczkach: podlaskie: Sławetycze 11, 7. 1863 r

dr, ppro. (1844) Austrja Wiedeń

Zm. przed 1919, żona: Antonina, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: III-495

szlachcic z powiatu zwienigrodzkiego

Ur. 1843, miejscowość w 1923: Rudzinek, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-123

Więzień cytadeli warszawskiej. szlachcic ze wsi Sikory, gm. Rozbity Kamień, pow. siedlecki, lat 21. Kawaler, posiada dom i ziemię. Aresztowany w Sikorach 12 lutego 1864 r. "za należenie do szajki". Skazany na zesłanie w głąb Rosji. W więzieniu od 20 lutego 1864 r. 7 marca odesłany do Warszawy. (R-2).