Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13493

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

ppro. (1841) Warszawa

urzędnik. Urodzony w 1841 roku w Rosieńkach. Walczył pod dowództwem Staniewicza i Dłuskiego. Brał udział w bitwach pod Poszawszą, Birzami, Tryszkami i Kursianami, Pojurzem, Tawrogami i Popielanami. Więziony przez trzy miesiące.

Mieczysław Korsak

КОРСАКЪ Мечиславъ,szlachcic (дворянин Могилевского уезда),powiat mohylewski, posiadał majątek współdziedziczony z braćmi i siostrami (в этом же уезде имеет нераздельное с братьями и сестрами имение.),gubernia mohylewska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Władysław Korsak

ppro. (1839) Ozieclszcze

Fanciszek Korsakowski

ur. w 1842 roku w miejscowości Magdalenów (Magdalenowo ?). Walczył w oddziale . Był ranny w bitwie pod Kozim Rynkiem. Po powrocie do domu został aresztowany i skazany na 8 lat katorgi. Odbył połowę kary. Został zweryfikowany jako podporucznik weteran pod numerem porządkowym 1006/1920. W latach 20. mieszkał w Sejnach. Zmarł w 1928 roku. Został pochowany na cmentarzu w Sejnach

Franciszek Korsakowski

ppro. (1842) Sejny

Sylwester Korusiewicz

ur. w Siewierzu r. 1844, uczeń, służył jako szereg, pod Krukowieckim i walczył pod Glanowem, gdzie otrzymał ranę w nogę. W r. 1865 wróciwszy po schedę do Siewierza aresztowany, przesiedział 9 miesięcy w śledztwie.

Sylwester Koruslewicz

ppro. (1840) Duble

Mieczysław Korwin

Mieczysław Korwin h. Ślepowron. Właściciel dóbr Jureczkowa (Jurampol) w Bieszczadach. W 1904 roku pełnił funkcję przewodniczącego koła Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania roku 1863/1864. Wiceprezes rady powiatowej w Dobromilu. Zmarł 19.9.1908 Jureczkowa. Poch. Nowosielce Kozickie - grobowiec rodzinny.

of. wet. (1844)Ostrowa.

ksiądz. Był proboszczem parafii Ostrowąż, powiatu Konińskiego. Urodzony w 1844 roku. Walczył pod dowództwem Taczanowskiego, biorąc udział w bitwach pod: Ignacewem, gdzie został ranny i pod Pyzdrami. Więziony przez wojskowe władze pruskie w Poznaniu. W powstaniu posiadał stopień oficerski.

Mieczysław Korycki

Urodzony 1830 Radom. w rodzinie ziemiańskiej herbu Prus. Służył w armii carskiej jako oficer. Po wybuchu powstania styczniowego 1863 r. zdezerterował z wojska rosyjskiego. Zorganizował i wyposażył niewielki oddział i przyłączył się do powstańców. W stopniu majora piechoty walczył m.in. w oddziałach generała Mariana Langiewicza. Brał udział w szeregu bitew i potyczek, a w kilku z nich dowodził, m.in. pod Wąchockiem, Świętym Krzyżem, Sosnówką i Staszowem. Niepomyślny rozwój sytuacji powstania w tym rejonie zmusił go do wycofania się w Góry Świetokrzyskie, a następnie w kierunku Krakowa. Walczył m.in. pod Pieskową Skałą, Chrobrzą, Grochowiskami, Borowem i Łążkiem. Po upadku powstania emigrował do Francji i przebywał w Paryżu, zaś jego majątek w okolicach Radomia został skonfiskowany. W 1872 r. zamieszkał w Mielcu, znanym wówczas ośrodku wspierania powstania styczniowego. Posiadał tytuł inżyniera komunikacji i dlatego powierzono mu kierownictwo budowy drogi Dębica-Mielec-Tarnobrzeg. Po zakończeniu budowy otrzymał stanowisko konduktora dróg krajowych w Mielcu. Angażował się w działalność społeczną, był m.in. członkiem założycielem Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w 1894 r. Zmarł 8.7.1906 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.

Mieczysław Korycki

ur. r. 1830 w Radomiu, ziemianin, służył jako major piechoty pod Langiewiczem i Waligórskim. Walczył pod Wąchockiem, S-tym Krzyżem, Sosnówką, Staszowem, Małogoszczą, Uniejowem, Pieskową skałą, Skałą, Chrobrzą, Grochowiskami i Borowem v. Łążkiem. Po powst. konduktor drogi kraj. Mieleckiej.

Zygmunt Korycki

powstaniec,telegrafista na stacji kolejowej, poległ w Bielinach pod Rawą.

Zygmunt Korycki

Mieszkaniec Brześcia Kujawskiego, poległ w bitwie pod Bielinami.

Julian Korypski

ur. r. 1838 w Samborze, służył jako szereg, w oddz. Lelewela. Walczył pod Panasówką i Batorzem. Ranny pod Batorzem. Po powst. dzierżawca dóbr

Eugeniusz Korytko

(1842-1914), w 1. 1858 — 1861 student Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, uczestnik konspiracji, zbliżony do lewicy czerwonych, w 1863 r. pomocnik komisarza w Biurze Komunikacji RN, wreszcie komisarz nadzwyczajny w woj. lubelskim. W marcu 1864 r. wysłany za granicę z misją utworzenia RN na emigracji. Po powstaniu wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej Muzeum Naród, w Raperswilu

Edward Korytkowski

Mieszkaniec Włocławka, powrócił z oddziałów powstańczych 22 lutego 1864 roku.

Mieczysław Korytkowski

Mora-Korytowski, Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

Jan Korzeniewski

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: grodzieńska, miejsce zsyłki: tobolska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Apollo Korzeniowski

Apollo Krzeniowski h. [[Nałęcz]]. Ur. 21.02.1820[2] w dawnym woj. bracławskim[3], zm. 23.05.1869 Kraków. Syn Teodora (kapitan wojsk napoleońskich)[3] . Matka zm., 1875 w Krakowie. Ojciec "Josepha Conrada". Pobierał nauki w Winnicy i Żytomierzu, a uniwersytet kończył w Petersburgu. [3] Powstaniec styczniowy. Uwięziony jako jeden z delegatów z krajów zabranych w organizacji narodowej, osadzony był w cytadeli, a następnie wywieziony do Wołogdy, stamtąd dozwolono mu przenieść się bliżej kraju, do Czernihowa. W r. 1686 nękany chorobą piersiową otrzymał paszport do Kairu i zamieszkał we Lwowie, a następnie w Krakowie. Współpracownik Biblioteki Warszawskiej i Gazety Warszawskiej [3] oraz "Kraju". [3] Oprócz oryginalnych dramatow, tlumaczył wiele z obcych języków [3] Poeta. Autor wierszy i dramatów oraz rozważań, min: - "Komedja : dramat w 3 aktach i Strofy oderwane " wyd. 1856 r. - "Co mamy z tym fantem robić, co go trzymamy w ręku? " rękopis 1861 r. Pogrzeb odbył się 25 maja 1869 r. [1] Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, kwatera PAS AD, rząd płd, miejsce po lewej Narzymskich [2] (pod murem północnym na przeciwko kwatery J) Żona: Ewelina Bobrowska, zm. 1865 (siostra Stefana "zabitego w pamiętnym pojedynku wynikłym z zatargów w łonie rządu narodowego w r. 1863") [3]

Błażej Korzeniowski

funkc. pocztowy. Urodzony w 1840 roku w Słupcy. Służył pod rozkazami Jounga, Włodka, Gruszczyńskiego. Walczył pod Nową Wsią, Osowem, Szczawinem, Uniejowem, Wiatrakiem, Grochowami (lasy Grochowskie) i Tomaszowem, gdzie został ranny bagnetem. Wyemigrował do Ameryki, gdzie dotąd przebywa.

Franciszek Korzeniowski

ppro. (1839) Leśmłesz

Franciszek Korzeniowski

(14.10.1839 - 01.01.1928 Łódź) - weteran Powstania Styczniowego pochowany w Łodzi Franciszek Korzeniowski urodził się 14.10.1839 r w Kielcach, jako syn Tomasza Korzeniowskiego i Katarzyny Kolczyckiej [3] vel Kolczyńskiej [4] Ślub pierwszy w 1867 r w Ozorkowie: on kawaler, czeladnik, zamieszkały w Ozorkowie, ona Pelagia Witulska (córka Piotra Witulskiego i Józefy Andrzejewskiej), panna służąca. [4] Drugi ślub: 1912 r w Łodzi w kościele pw. św. Anny: on wdowiec po Pelagii lat 73, ona Małgorzata Moks (córka Franciszka Moks i Marianny Głąbskiej, ur. w Uniejowie pow. turecki, panna 43 lata). [5] Franciszek Korzeniowski zmarł w Nowy Rok, 01 stycznia 1928 r w Łodzi, przy ul. Księdza Ignacego Skorupki nr 3 u swojej rodziny, jako wdowiec po Małgorzacie, lat 89, syn Tomasza i Katarzyny małżonków Korzeniowskich., urodzony w Kielcach, stały mieszkaniec gminy Leśnierz powiatu łęczyckiego. [2] Na nagrobku na cmentarzu widnieje błędna data zgonu: 31.12.1927 r, gdyż wg aktu zgonu Franciszek Korzeniowski zmarł następnego dnia, w Nowy Rok, 01.01.1928 r. o godzinie 1 w nocy. [1], [2].

Jan Korzeniowski

ppro. (1840) Warszawa

Józefat Korzeniowski

(ok. 1838-?) Szlachcic z kijowskiej gub. Sądzony w Kijowie, skazany na 8 lat ciężkich robót w kopalniach i zesłany do Wschodniej Syberii. Do Irkucka dotarł w końcu 1864 r. skąd wyprawiono go do Zakładów Nerczyńskich, potem przebywał w Siwakowej.

Karol Korzeniowski

h. Nałęcz, ur. r. 1837 w Malinówce pod Lwowem splądrowanej doszczętnie w r. 1846, skąd rodzioe z dziećmi tylko w bieliżnie ocaleli. Po wysłużeniu w austr. artyleryi i kawaleryi, zarządca kąpielowy w Tow. balneologicznem w Szczawnicy. W styczniu w r. 1863 przewoził swojemi końmi z furmanem Góralikiem z Szczawnicy broń i przybory wojskowe z Krakowa do Ojcowa. "W lutym, podczas organizowania oddziału wraz z Grabowskim kapit. austr., Krobickim kapit. ameryk, wojska aresztowany, po 2-ch tygodniach wypuszczony na wolność udał się do oddziału Wysockiego jako kapit. gewaltigerów. Służył w oddz. Alladara jako dowódca kawał, również i Kruka. Następnie należał do oddz. Lutyńskiego. Walczył pod Radziwiłłowem, Żelechowem i w innych utarczkach, staczanych przez jen. Kruka. Po powst. aresztowany był trzymany przez 6 miesięcy w śledztwie, następnie ziemianin.

Kazimierz Korzeniowski

Uczestnik powstania. Ksiądz kanonik

Władysław Korzeniowski

Obywatel ziemski. Ur. w 1841r. w Ołyce. Przyjmował udział czynny w organizacji studentów Uniwersytetu Kijowskiego. Zesłany na Sybir do Jenisejskiej Obłasti. Zmarł na Syberii w 1914 r.

Czeladnik rymarski ze Szczuczyna. Ciało zostało odnalezione przez Józefa Jabłońskiego z Osowca, który przewiózł je do Białaszewa. Akt zgonu NN, w obecności wspomnianego Jabłońskiego / lat 41 / i Samuela Piotrochowskiego, sługi kościelnego / lat 46 / spisał ksiądz Jakub Pieniążek.

Wiktor Korzenny

ur. w Busku r. 1848, uczeń, brał udział w wyprawie pod Horodyńskim i był ranny lekko w nogę pod Radziwiłłowem.

Weteran powstania styczniowego, zdjęcie wykonane w 1916 po pochodzie 3-majowym.

Julian Korzonek

Powstaniec styczniowy, poległ w bitwie pod Lipą. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Głowaczowie.

Józef Korzuchowski

(Kożuchowski) duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1865 miejsce wysyłki: siedlecka, miejsce zsyłki: Rosja, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

КОРЗУНЪ Иванъ,szlachcic (дворянин) ,gubernia mohylewska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Fabien Korzybski

Był proboszczem parafii Stupsk koło Mławy. Oskarżono go o to, że często zbierał u siebie na narady okolicznych ziemian i za jego wiedzą znani działacze tamtej okolicy Wojtulanis i Koniec gromadzili włościan, przemówili do nich w duchu powstańczym i rozdawali im teksty rewolucyjnych pieśni.

Tomasz Korządkowski

Parobek z Sierpca. Poległ 9 lipca 1863 roku w bitwie pod Szczutowem - Bliznem.

registrator kolegialny, kasjer Wydziału Wykonawczego Rusi

Strona z 338 < Poprzednia Następna >