Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.
Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.
Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 3019
Strona z 76 < Poprzednia Następna >
Józef Dworzaczek
ur. prawd. Złotów w Księstwie Poznańskim (tj tam gdzie jego rodzeństwo) zm. Wiłujsk na Syberii [5] Jego rodzicami byli: Wacław Dworzaczek [9] i Józefa Hubow ? vel Hube vel Huba [9] [11]12] Lekarz z powołania, przed powstaniem styczniowym służył pod dowództwem Mierosławskiego w powstaniu poznańskim. [6] Doktor medycyny, przed powstaniem, w 1861 - 1863r lekarz wolno praktykujący szpitala św. Mikołaja w Łęczycy, lekarz szpitala więziennego [4] [5] W 1862 r mianowany rewolucyjnym naczelnikiem cywilnym powstania powiatu łęczyckiego [6] Utykał mocno na jedną nogę. O wojskowości nie miał najmniejszego pojęcia, patriotą był bez zaprzeczenia. Był popędliwym i gwałtownym. Dowodził razem z Wrońskim, który z tej bitwy zdołał ujść szczęśliwie. [2] Po Józefie Sawickim przejął dowodzenie oddziałem powstańców styczniowych. [6] 22 lutego oddział Dworzaczka wszedł do Zgierza a następnie ruszył do Łodzi gdzie ogłosił Rząd Narodowy. [3] W pogoń za nim ruszyło cesarskie wojsko pod dowództwem Oposzyńskiego, Powstańcy otoczeni przez Moskali stoczyli bitwę pod m. k. Łodzi. [3] Bitwa zakończyła się klęską: poległo i zmarło z ran 66 powstańców, wielu dostało się do niewoli. Józef Dworzaczek został schwytany przez kolonistów niemieckich we wsi Nowosolna i oddany rosyjskim władzom w Łodzi. [1] [6] Osadzono go w więzieniu w Łęczycy. [5] Wyrokiem sądu wojennego skazany na karę śmierci, którą w końcu zamieniono na zsyłkę na Sybir. [1] Na roboty wywieziony został w sierpniu 1863 r. [5] Tam bierze udział w 1866 r. w rozpaczliwej próbie uwolnienia się – w powstaniu zabajkalskim. [1] Uwięziony został w więzieniu dla niego wybudowanym w m. Wiłujsk. [5] Tam zmarł, na Syberii. [1] [5] R o d z e ń s t w o * Ferdynand Dworzaczek [6] - również lekarz [6] , powstaniec listopadowy [18] ur. 1804 [8] Szluchów, miasteczko w Prusach Zachodnich [7] , początkowe nauki w Złotowie, potem w Warszawie w szkole XX. Pijarów i na uniwersytecie warszawskim, następnie w Paryżu. Podczas pobytu w Wilnie wydał rozprawę. W 1830 r otrzymał dyplom doktora medycyny i chirurga. Pod koniec życia mieszkał u swojego szwagra, doktora Włodzimierza vel Władysława Dybka. [7] zm. 17.12.1877 dobra Sierpów pod Łęczycą, lat 73, w domu swojego brata Karola; pochowany w Łęczycy. [7] [8] * Karol Dworzaczek - ur. ok. 1824 r w Złotowie w Księstwie Poznańskim, w 1864 r. aresztowany przez władze rosyjskie i wywieziono do Rosji. [7] , ślub 1874 Łęczyca, żona Stefania Paulina Lapierre vel Lappeper [11] [13] ziemianin w dobrach Sierpów pod Łęczycą [13] zm. 1887 Łęczyca [11] * Paulina Magdalena [10] [12] Dworzaczek po mężu Dybek - ur. Złotów w Księstwie Poznańskim [12], ślub 1852 Topola Królewska [12], mąż Włodzimierz Dybek, lekarz z Warszawy [7] [12], jej syn Piotr zm. 1871 r Sierpów par. Łęczyca [10] * August Łukasz Dworzaczek - ur. ok. 1832 [14] ślub 1862 Warszawa [16] żona Maria Bader [14], urzędnik zm. 1868 Warszawa, lat 36 [14] * Jan Dworzaczek - urzędnik, ślub 1854 Warszawa, żona Ignacja Anna Petronela Karwosiecka [15], a kilka lat później drugi ślub 1876 Warszawa, druga żona Maria Halska [17]
Jan Dylewski
Herbu Kościesza. Ur. 1845 Czerniowce, zm. 15.1.1924 Lwów. Syn Juliana (lekarza i właściciela ziemskiego) i Aleksandry Graff. Słuchacz Wydziału Prawa we Lwowie. Brał udział w organizacji powstańczej. W chwili wyjazdu do obozu uwięziony, przepędził 5 miesięcy w więzieniu, stawiony przed sąd wojskowy. Dom jego rodziców stanowił w tym czasie bezpieczny przytułek dla emigrantów uciekających przez Bukowinę do Rumunii lub Turcji. Przebywał tu m.in. . Po uwolnieniu złożył doktorat i poświęcił się sądownictwu. Mieszkał w Czerniowcach i we Lwowie. Był radcą c. k. sądu krajowego w Czerniowcach, oraz wiceprezydentem sądu apelacyjnego we Lwowie. Stawał odważnie w obronie udziału polskich sędziów. Radny miasta Lwowa. Wybitny pracownik na polu społecznym i obywatelskim. Był prezesem Czytelni Polskiej w Czerniowcach - dla której przeważnie z własnych funduszy kupił dom. Otwarcie tej placówki było jedną z największych uroczystości polonijnych w Czerniowcach. Był też prezesem Kasyna Miejskiego we Lwowie, towarzystwa „Związek Rodzicielski”. Pochowany Lwów - Łyczaków. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Leopolda (1898) i Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Franciszka Józefa (1908). Żona (1): Melania Tetzloff Żona (2): Joanna Noskiewicz (1884) (spokrewniona z Józefem Dietlem prezydentem Krakowa) Dzieci: * Irena Aleksandra Augusta (ur. 1886 Czerniowce, zam. Bronisław Rudolf Dunin-Rzuchowski) * Joanna Aleksandra Emanuela ( ur. 1889 Czerniowce, zam. Kazimierz Antoni Gryf-Rączkowski)
Strona z 76 < Poprzednia Następna >