Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 69641

Strona z 1742 < Poprzednia Następna >

Stefan Chrzanowski

W Usolu między 1866-68 - z Rusi. Miał żonę i dzieci ze sobą. Trzymali krowy i piekli chleb.

Stefan Chrzanowski

rodem z sandomierskiego, oficer huzarów, a następnie porucznik piechoty w wojsku rosyjskiem, do którego zmuszonym był wstąpić z konskrypcji. Przybywszy ze swym pułkiem na Ukrainę, poznał tam pannę Hilarję Kamieńską, siostrę mego przyjaciela i kolegi Władysława, ożenił się z nią, wziął dymisję i osiadł na wsi w powiecie berdyczowskim. W czasie powstania wstąpił do oddziału Krzyżanowskiego jako oficer plutonu, za co skazany został do ciężkich robót w Usolu, dokąd przybył wraz z żoną. Utrzymywali tu krowy i wypiekali chleb. Przeniesieni do Permy, później do kraju, zamieszkiwali kolejno w Radomiu, w Berdyczowie, a obecnie w Zawichoście. Dzieci nie mieli.

Stefan Chrzanowski

powstaniec, szlachcic zamieszkały w powiecie berdyczowskim, wieś Radziwiłówka

Wojciech Chrzanowski

(1793 - 1861), gen., szef sztabu głównego w powst. listopadowym, po upadku powst. na emigracji. W latach 30-tych doradca sztabowy armii tureckiej. W r. 1849 dowodził armią piemoncką

Włodzimierz Władysław Chrzanowski

(1828-1902), lekarz, chirurg, powstaniec 1863/4

Włodzimierz Władysław Antoni Chrzanowski

lekarz powstańczy, zm. 1902

Włodzimierz Władysław Antoni Chrzanowski

Ur. 7.7.1828 Krzyżanowice, zm. 2.5.1902 Kraków, syn Antoniego i Anny Kownackiej. Studen UJ na wydziale lekarskim 1850-56, doktor medycyny w 1856. W czasie powstania służył w szpitalach powstańczych. Po powstaniu chirurg. Tercjarz zakonu św. Franciszka. Pochowany w Krakowie na Rakowicach w kw. Ł. Rodzeństwo: Julia Placyda (ur. 1821), Jan (ur. 1824), Konstanty (ur. 1825) i dwoje innych.

Włodzimierz Władysław Antoni Chrzanowski

lekarz powstańczy, zm. 1902

Józef Chrzanowski (Chrzan)

Urodził się w 1841 roku. Pochodził ze wsi Parcice w pobliżu Częstochowy. z zawodu był ogrodnikiem. W okresie powstania styczniowego walczył w oddziale Edmunda Taczanowskiego. Oddział ten największą bitwę stoczył 29 sierpnia 1863 roku pod Kruszyną. W wyniku poniesionej klęski Taczanowski ogłosił rozproszenie oddziału. Józef Chrzanowski zmarł 10 X 1937 roku. Żył lat 96

Mikołaj Chrzaszczewski

1867 figuruje na liście wychodźców politycznych

Apolonia Chrzczonowicz

z guberni kowieńskiej, powiatu wiłkomierskiego, zatrzymana za stosunki z powstańcami i zaopatrywanie powstańców, zwolniona 1865-05-17

Seweryn Chrzeczonowicz

na 12 lat do cięż. robót do kopalń, wywieziony w kwietniu i w maju 1863, majątek skonfiskowany

_vel_Chrzaszczewski Stanisław Chrzeszczewski

Powstaniec figurujący w Archiwum ks. Ruczki

(Siewierin ?), szlachcic obwód Mińsk

Seweryn Chrzyczanowicz

ХРЖIЦАНОВИЧЪ (Северинъ ?) Chrżyczanowicz v. Hrżyczanowicz,szlachcic (дворянин),muzyk teatralny z Wilna (находился при Виленском театре музыкантом),gubernia mińska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Anna Chrząstowska

obywatelka, z powiatu rosieńskiego, skazana za dostarczanie prowiantu powstańcom, zamieszana w sprawie powieszonego powstańca Pasternaka,oddana pod sąd 1864-11-03, wyrok sądu polowego 24-12-1865, zwolniona 13 -04-1866, kara 30 procent kontrybucji

Józefa Chrząstowska

obywatelka z powiatu rosieńskiego, skazana za zaopatrzenie powstańców w prowiant i przechowywanie zabronionych wierszy, wyrok sądu polowego 24-12-1865, kara 30 procent kontrybucji, 13-04-1866

Maria Chrząstowska

obywatelka z powiatu rosieńskiego, lat 23, wyrok sądu polowego 24-12-1865 za zaopatrzenie powstańców w prowiant i ukrywanie powstańca, zwolniona 26-01-1865

Zofia Chrząstowska

akuszerka, zabita w czasie manifestacji 8.04.1861, na Pl. Zamkowym w Warszawie

Emilian Aleksander Chrząstowski

syn Juliana Andrzeja i Emilii Sikorskiej, powstaniec

Jan Chrząstowski

Weteran Powstania, zm. 21.3.1921, pochowany: Jędrzejów

Tomasz Józef Chrząstowski

Ur. 1843 Węglin, miejscowość w 1923: Kawenczyn, stopień wojskowy posiadany w powstaniu: szereg., stopień wojskowy w 1923r.: ppor., liczba wykazu Sekcji Opieki Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych: IV-86

Tomasz Józef Chrząstowski

ppor. (1843) Kawenczyn

Stanisław Chrząszczewski

Trzaska, nadinżynier Wydziału Krajowego, kierownik biura melioracyjnego krakowskiego, wiceprezes Towarzystwa Rolniczego Okręgowego, Były prezes Towarzystwa Technicznego Krakowskiego. Uczestnik powstania z r. 1863. Przeżywszy lat 56 zmarł 4 czerwca 1903 r. w Krakowie.

Stanisław Chrząszczewski

z Brzeżan internowany w Charkowie.

Stanisław Chrząszczewski

ur. w Tomaszowcach r. 1847, służył jako szeregów, w oddz. Wysockiego (pod Radziwiłłowem) i Komorowskiego (pod Poryckiem). Ranny był pod Radziwiłłowem w rękę, a pod Poryckiem poraniony i wzięty do niewoli.

Stanisław Michał Chrząszczewski

Stanisław [1], [2], [3], [4], [5], [6] Michał [6] herbu Trzaska [2] urodził się 16.10.1847 r., [1] Tomaszowice par. Wojniłów [obecnie na Ukrainie] [6] Tomaszowice. [1] . Jego rodzicami byli: Wojciech Chrząszczewski [6], ]7], nauczyciel [6] i Paulina Witwicka [6] , [7] Inżynier z Krakowa, żonaty, 4 dzieci, wyznania rzymsko-katolickiego. W oświadczeniu o przystąpieniu do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania Polskiego 1863/64r. podał, iż przed powstaniem chodził do szkół, natomiast w czasie powstania był w oddziałach zbrojnych. Służył u Wysockiego i walczył pod Radziwiłłowem (ranny w rękę). Służył również w oddziałach Rochebruna, Komorowskiego. Walczył pod Poryckim i poraniony został wzięty do niewoli. Deklarację podpisał 23.10.1888r. [1] Inżynier z krajowego biura melioracji. [5] Zmarł 04.06.1903 [2] w Krakowie [2], lat 56 [2]. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie, w rodzinnym grobowcu, kwatera FB, rząd zachodni, miejsce 4 [3] Razem z nim w jednym grobie są pochowani min,: - Marja Chrząszczewska (1856 - 07.01.1927) - Tadeusz Chrząszczewski (1874 - 11.02.1926) - ur. Kraków [4] - zam. Kraków ul. Wiślana 8, wdowiec po Rozalii Dobrzańskiej [4] - Konrad Chrząszczewski (1887 - 30,04.1919) Rodzice: 2. Wojciech Chrząszczewski [6], [7] - nauczyciel [7] 3. Paulina Witwicka [6], [7] __ślub 1846 Wojniłów , młodzi z . Tomaszewice [obecnie na Ukrainie} [8] Dziadkowie 4. Stanisław Chrząszczewski [8] 5. Maria Tysiewicz [8] ___ślub 6. Michał Witwicki [8] 7. Maria Bilińska [8] ___ślub

Stanisław Chrząszczewski

z Brzeżan, został uwolniony z niewoli rosyjskiej na Syberii na wiosnę 1868 r. [1]

Zydzisław Franciszek Chróścicki

syn Aleksandra, pochodził ze znanej aptekarskiej rodziny, uro dził się w Wilnie 3 grudnia 1840 r. Do szkół uczęszczał w Wilnie i w roku 1856 wstąpił na praktykę do apteki swego ojca. W roku 1859 składa egzamina pomocnikcwskie w Moskwie, a w r. 1862 prowizorskie. W tymże roku wstąpił do organizacji narodowej, za wiązanej przez artystę malarza Elwira Andriolego i był w niej poborcą. W maju 1863 r, brał udział w zamachu na ów czesnego marszałka szlachty Domejkę. Rząd rosyjski wpadł na trop spiskowców, wielu aresztował, między innemi i Zdzisława Chróścickiego, jego ojca, cały personel apteki, a aptekę zamknięto. Pod zarzutem wyrabiania prochu i materjałów bojowych, urządzania aptek potowych i należenia do żandarmerji narodowej Zdzisław Chróścicki został skazany na deportację do Galicza, Kostromskiej gubernji, ojca uniewinniono i aptekę otwarto. W roku 1869 pozwolono mu zamieszkać w Kongresówce bez prawa wyjazdu do Wilna (Litwa). Osiedlił się w Olkuszu, gdzie dzierżawił aptekę. W roku 1874 po śmierci ojca na skutek starań przyjaciół i rodziny pozwolono mu wrócić do Wilna, gdzie obejmuje aptekę. Od założenia Towarzystwa Farmaceutycznego był stałym jego członkiem, kilka lat prezesem, a od 1910 r, członkiem honorowym. Zmarł w Wilnie w dniu 2 lutego 1921

Albert Chróścielewski

Ur. 1841, zm. 12.12.1882 Kraków[3] Powstaniec Pochowany Kraków-Rakowice, kw. Ra, rz. 10, kw. 7ch

Albert Chróścielewski

(Chruścielewski, Chrościelewski) Ur. 1841 Szczerców, łódzkie, zm. 12.12.1882 Kraków[3]. Syn Pawła Sebastiana (syn Marcina i Marii Tolickiej, wdowiec po Juliannie Rychard) i Antoniny Amalii Nejgart (ślub 1835 Włocławek).[9][10] Miał kilkoro rodzeństwa (wszyscy z imionami zaczynającymi się na literę A) - m.in. Albina, Alana, Aleksego, Alinę Leokadię Alojzę. Jeden z braci został zesłany na Sybir, ale za lojalne sprawowanie został dozorcą więzienia i dobrze mu się powodziło. Drugi będąc w Powstaniu, został zabity przez samych powstańców, gdyż podejrzewano go o szpiegostwo.[4] Jego ojciec był sekretarzem powiatu wieluńskiego,[11] a także "" [4] Albert nie chciał się przyznać do swego ojca i nigdy nic od niego nie żądał, ani z nim korespondował[4] Był czynny w Powstaniu w oddziale .[8] Został ranny kulą w bok[8], zaaresztowany przez Austriaków i osadzony w Ołomuńcu. Tam został wykradziony z więzienia przez córkę właściciela młyna, w którą się później ożenił. [4] Po Powstaniu trzymał w dzierżawie część Pleśnej pod Tarnowem.[12] Później zamieszkał w Krakowie przy ul. Kanonicznej 22. Rana z Powstania nie została dobrze wyleczona i w końcu stała się przyczyną jego śmierci.[8] Został pochowany w Krakowie na Rakowicach kw. Ra, rz. 10, gr. 7. W chwili jego śmierci maleńkie dzieci zostały sierotami. Stanisławę stryj zabrał do Irkucka, i tam wyszła ona za Polaka. Wnukiem Alberta jest Wojciech Aurelian Chróścielewski sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego, s. Tadeusza i Honoraty, wnuk Aureliana (Aureliusza). Żona: Józefa Kropaczek (ślub 1863 Kraków), c. Wacława i Marii Kopetka[6], zm. 1879 Pleśna[5] Dzieci: * Stanisława. * Władysław, ur. 1873 Pleśna, zm. 1873[5][12] * Aurelian Maciej Wacław, ur. 1875 Pleśna[12], inżynier mechanik, projektant i budowniczy mostów stalowych, filantrop, społecznik * Emilia Józefa, ur. 1876 Pleśna[12] * Władysława, ur. i zm. 1878[5][12]

Franciszek Chróściewicz

ur. w 1843r. w Teklowie na Wołyniu. Jako student Instytutu w Horyhorkach walczył w powstaniu w oddziale Topora (Zwierzdowskiego). Brał udział w bitwie pod Propojskiem, gdzie oddział został rozbity. Więziony w fortecy w Bobrujsku. Skazany na zesłanie do gub. permskiej pod nadzór policji.

Franciszek Chróściewicz

ppor., odzn. Krzyżem Niepodległości z mieczami za udział w Powstaniu 1863

Władysław Chudasz

(Chudosz?) Pochodził z Litwy. Podczas służby w wojsku rosyjskim (w Bielawskim pułku?) wystąpił przeciw dowództwu i agitował wśród żołnierzy na rzecz przyłączenia się do powstańców. Aresztowany, został skazany na 50 rózeg i zesłanie do najbardziej oddalonych miejsc na Syberii. Decyzją władzy w Tobolsku wyznaczono mu na osadzenie gub. jakucką. Do Jakucka dotarł w czerwcu 1866 r. Przebywał tu do pocz. lat 70. W 1871 r. otrzymał pozwolenie na podjęcie pracy zarobkowej w olekmińskim okr. przemysłowym złota. W 1873 r. na jego prośbę wpisano go do włościan Olekmińska, gdzie zajmował się m.in. handlem wyrobami mlecznymi. Ożenił się z Sybiraczką, z którą miał 5 dzieci. Następnie przez dłuższy czas mieszkał z rodziną w Irkucku. W pewnym momencie mógł się przenieść do europejskiej części Rosji. Zmarł na Syberii, w Olekmińsku lub w Irkucku. Jego syn skończył Uniwersytet Kijowski, córka została pisarką.

Władysław Chudasz

Powstaniec styczniowy, pochodził z Rybnika.

(Chudaba) ur. ok. 1846. syn chłopa z Wieliczki, powstaniec, sybirak.

Z Rybnika skazany przez władze carskie do rot aresztanckich na Syberii

Kazimierz Chudy

Ze Lwowa, 28 lat, czeladnik piekarski. W sierpniu 1864 skazany przez sąd wojenny we Lwowie (zapewne w związku z udziałem w Powstaniu), za przestępstwo przeciw zarządzeniom publicznym, na 1 miesiąc aresztu w sztokhauzie.

Z Plichowa. Lat 30, żonaty, gr-kat, kmieć. W 1864 sądzony przez Sąd Wojenny w Złoczowie, pod zarzutem przestępstwa przeciwko publicznej spokojności i porządkowi przez podburzanie (zapewne w związku z działalnością powstańczą). W grudniu skazany na 1 miesiąc aresztu w sztokhauzie. Ponadto obciążony udziałem w zbrodni oszczerstwa ale jedynie mniej poszlakowany i uwolniony z braku dowodów.

Strona z 1742 < Poprzednia Następna >