Powstanie Styczniowe - uczestnicy

(04.01.1838 Brześć Litewski - 11.03.1897 Nowy Targ) - weteran Powstania Styczniowego zmarł w Nowym Targu [1], [2] w wieku 59 lat jako wdowiec po Anieli [3] vel Aureli [4] Poncet. [3] Urodzony 04.01.1838 r w Brześciu [9] syn Feliksa O'Byrn [9] i Aleksandry Falkoni [9] Rodzeństwo 1/ Jan O'Byrn ur. ok. 1833-34 - zm. 15.08. 1834 Przyłuki dwór parafia Brześć , wiek 1,5 roku [10] "Starszy inżynier Wydziału krajowego zmarł 11 bm. w Nowym Targu. Nieboszczyk urodzony w 1838 r w Brześciu Litewskim wyszedł w 1862 r z akademji sztabowej w Petersburgu ze stopniem kapitana pospieszył w 1863 r. do powstania i odbył kampanię jako pułkownik Grzymała i naczelnik województwa podlaskiego, znajdował się w licznych potyczkach z własnym oddziałem przy jen. Kruku, aż ranny pod Kockiem, musiał ustąpić za kordon, W 1870 roku O'Byrn brał udział w wojnie franko-pruskiej jako dowódca batalionu wolnych strzelców. Powróciwszy do Polski nieboszczyk wstąpił w 1872 do służby krajowej, w której odznaczał się sumienną i gorliwą pracą, przy projektowaniu dróg krajowych i regulacji Dniestru, przy budowie licznych dróg w zachodniej Galicji, Od 1889 r. został inżynierem okręgowym w Nowym Targu i pracował gorliwie" [1] Rodzina - pokrewieństwo z Tytusem do ustalenia: 1/ Jan O'Byrn (ur przed 1820) i jego żona Anna Orzeszko [6] oraz dzieci: a/ Julia O'Byrn, córka Jana O'Byrn i Anny Orzeszko, ślub 30.08.1839 r w Brześciu, mąż to Feliks Wyszyński , syn Kazimierza Wyszyńskiego i Klary [6] i wnuki: aa/ Helena Maria Wyszyńska ur. ok. 1841 - zm. 1841 r w wieku 1 roku Brześć [obecnie Białoruś] córka Feliksa Wyszyńskiego i Julii O'Byrn, on kawaler lat 25 z Brześcia, ona panna lat 22 z Irlandii [5] 2/ Józefa O'Byrn Podgórska (ur przed 1803 ) i jej mąż Tomasz Podgórski [7] oraz ich dzieci: a/Bernard Podgórski ur. ok. 1823 r - zm, 1829 r lat 6, Brześć [11] b/ Józefa Podgórska ur. ok. 1826-27 - zm. 08.08. 1828 r. 1,5 roku, Brześć [12] c/ Włodzimierz Adolf Ludwik Podgórski ur. 18.08.1829 Brześć [7] 3/ Aleksandra O'Byrn Podgórska (ur przed 1818) i jej mąż Jan Podgórski oraz ich dzieci: a/ Adolf Podgórski ur ok. 1836 - zm. 04.09. 1837 Brzesć [13] b/ Józefa Podgórski ur. 25.04.1837 Przyłuk parafia Brześć [8] Dzieci: 1/ Jan Bolesław O-Byrn ( - zm. 23.012.1895 r Nowy Targ, 12 lat)

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej

Lat 28 szewc z Pilicy. Służył w I plutonie pierwszego dywizjonu kosynierów w Ojcowie.

ur. r. 1.842 w Krzywej, czelad. ślus., służył jako szereg, w oddz. Wierzbickiego i Wagnera. Walczył pod Kraśnikiem, Urzędowem, Chruśliną, Parszywą górą, Nadrybiem, Brzezinami itd. Wzięty do niewoli, wysłany do rot areszt, do Saratowa na lat dwa, później do gub. Krasnojarskiej, powrócił następnie do kraju. Był ranny dwa razy. Po powst. ślusarz.

ur. 1842, urn. 8 III 1905, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

zwany Oborski z oddz. jen. Wysockiego, walczył pod Radziwiłłowem. Po powst. urzędnik pocztowy. Zmarł r 1908.

zwany Oberski, ur. 1847, urn. 1903, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Żyd, brał udział w powstaniu styczniowym. Służył u Wysockiego i walczył pod Radziwiłłowem. Zmarł w 1913r. jako urzędnik prywatny w Galicji.

Dr. med. W powstaniu podporucznik. Urodzony w 1844 roku w Warszawie. Już w 1862 roku brał czynny udział w organizacji cywilnej warszawskiej, jako dziesiętnik pod przewodnictwem obywateli Szwarca i Szerszeniewicza. W powstaniu walczył pod dowództwem generała Mierosławskiego i Mielęckiego. Brał udział w bitwach pod Krzywosądzą i Nową Wsią, gdzie został trzykrotnie ranny. Na rozkaz Komitetu Narodowego wyjechał do Komitetu Polskiego w Paryżu. W roku 1866 — walczył we Włoszech pod rozkazami Józefa Garibaldiego. W roku 1870 bił się we Francji pod generałem Józefem Hauke-Bossakiem.

h. Sas, ur. 1840, powstaniec styczniowy, poch. Stryj

h. Sas, ur. r. 1840 w Obertynie, ofic. służył jako szereg, w oddz. Horodyńskiego w bitwie pod Radziwiłłowem. Ranny w prawą rękę. Po powst. rządca szpitala pow. w Stryju.

z sokalskiego, w oddziale kawalerii Rozwadowskiego w partii Zapałowicza

Cieląż, kwaterował tworzący się oddział kawalerii Rozwadowskiego w maju 1863, na jesieni przeprowadził oddział Komorowskiego w lasy poturzyckie

ppro. (1839) Lwów

z sokalskiego, w oddziale kawalerii Rozwadowskiego w partii Zapałowicza

urodzony w 1839 roku. Walczył pod rozkazami Zapałowicza. Brał udział w bitwach pod Tyszowcami, Mołozowem i Tuczapami. Był komisarzem Rządu Narodowego i brał czynny udział w przygotowaniu wyprawy na Poryck oraz Wysockiego i Horodyńskiego na Radziwiłłów.

z sokalskiego, w oddziale kawalerii Rozwadowskiego w partii Zapałowicza

of. wet. (1843) Lwów

h. Sas, zm. 1924, powstaniec styczniowy, poch. Hujcze

(1841 - 12.05.1900 Odnowa) - weteran Powstania Styczniowego "Jan Obertyński, weteran z r. 1863, zmarł dnia 12. bm. w majątku swoim, w Odnowie. Urodzony w r. 1841, ukończył akademję wojskową w Wiener-Neustadt w r. 1859 i prosto z ław szkolnych poszedł, jako porucznik 1 p. uł., na plac boju pod Solferino. W r. 1863, na pierwszą wiadomość o powstaniu, wy­stąpił z wojska i brał czynny udział w oddziałach Zapałowicza, "Wysockiego i Komorowskiego. W od­dziale tego ostatniego dowodził kawalerją (pod Poryckiem), świetnie poprowadził szarżę na kozaków i uratował oddział od rozsypki. Klęski narodowe sil­ nie oddziałały na szlachetny charakter zmarłego, a widząc ratunek ojczyzny na innej drodze, jak z bronią w ręku, z całą siłą swej młodzieńczej durszy oddał się gospodarstwu, pracy na roli, zamienił miecz na lemiesz. Niestety, nieszczęśliwy upadek z ko­nia rzucił go na łoże boleści i długoletniej, blisko 30-letniej choroby. Nieustające cierpienia przyprawiły go o rozstrój nerw

ze Świętorzeckich. Ur. 1847 r. w maj. Janów, pow. Sieńskiego. Uwięziona za sprawę Komisarza Rządu Narodowego Michała Oskierki, rozstrzelanego w kwietniu 1864 r. w Mohylewie, u którego pracowała, Więziona w Mohylewie, gdzie przesiedziała 6 miesięcy, poczem skazana przez sąd wojenny i konfirmację Murawjewa na wygnanie do Permskiej gub. do miasta Czerdyń, gdzie przebyła do 1867 r.

ppro. (1848) Sambor

ur. r. 1848 w Kresowicacłi, uczeń, służył w oddz. Zapałowicza w komp. strzelców pod kapit. Ubyszem. Walczył pod Tyszowcami i Tuczępami. Wyśledził i dostawił szpiega rosyjsk. Gołdusa. Po powst. zarządca majątku.

( - 1903 Lwów) - Powstaniec Styczniowy [1], kasjer zmarł w 1903 r. we Lwowie w wieku 59 lat [1]

ОБРОМПАЛЬСКIЙ Карлъ, były podporucznik, jego rodzice posiadali majątki ziemskie (отставноу Подпоручик, родители его имеют нераздельное с дядей имение в Лепельском и Полоцком уездах.),gubernia witebska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Jego dobra Wojtkowice-Glinna, pow. grodzieński, (należące wcześniej do Narcyza Obryckiego, s. Leonarda) zostały skonfiskowane po Powstaniu Styczniowym. Miał bratanka - powstańca i emigranta.

Właściciel Czarnówka, zaangażowany w dostarczanie oddziałom broni.

duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1864 miejsce wysyłki: wileńska, miejsce zsyłki: penzeńska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

Zm. 7 grudnia 1922, Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz staromarciński grób prawd. nie istnieje.

ppro. (1842) Poznań

leśnik. Urodzony w 1845 roku w Ostrowie koło Sokala w Małopolsce. Walczył pod dowództwem Wiśniowskiego Leszka w bitwach pod: Kryłowem, Tyszowcami i Poryckiem. Aresztowany przez austriaków i więziony w Bełzie.