Zarejestruj się lub Zaloguj się

Portal w rozbudowie, prosimy o wsparcie.

Uratujmy wspólnie polską tożsamość i pamięć o naszych przodkach.

Zbiórka przez Pomagam.pl

Powstanie Styczniowe - uczestnicy

Największa baza Powstańców Styczniowych.
Leksykon i katalog informacji źródłowej o osobach związanych z ruchem niepodległościowym w latach (1861) 1863-1865 (1866)

UWAGA
* Jedna osoba może mieć wiele podobnych rekordów (to są wypisy źródłowe)
* Rekordy mogą mieć błędy (źródłowe), ale literówki, lub błędy OCR należy zgłaszać do poprawy.
* Biogramy opracowane i zweryfikowane mają zielony znaczek GP

=> Powstanie 1863 - strona główna
=> Szlak 1863 - mapa mogił i miejsc
=> Bitwy Powstania Styczniowego
=> Pomoc - jak zredagować nowy wpis
=> Prosimy - przekaż wsparcie. Dziękujemy

Szukanie zaawansowane

Imię

Nazwisko

Opis

Źródło

Nadawca

Uwagi

Ze zdjęciem

Tryb wyszukiwania

Wyniki wyszukiwania. Ilość: 13494

Strona z 338 < Poprzednia Następna >

Henryk Ochenkowski

Student Uniwersytetu Jagiellońskiego, uczestnik bitwy miechowskiej, zginął w walce

ur. 15.08.1843r. w Łasku, wspólnie z ojcem trudniącego się propinacją. Walczył w partii powstańczej Oksińskiego jako kosynier, a następnie Edmunda Taczanowskiego jako ułan uczestnicząc w potyczkach pod Rychłocicami, Krobanowem i Zieleńcicami. Brał udział w bitwie pod Sędziejowicami i Kruszyną. Po rozwiązaniu oddziału przez Taczanowskiego wrócił do rodziny, która w międzyczasie przeniosła się do Sięganowa.

ppro. (1842) Pabjanlce

Józef Ochmański

Wcześniej wójt Filipowic. Naczelnik miasta Koszyce (po Bysieńskim) w administracji cywilnej Powstania na ter. woj. krakowskiego (po stronie zaboru rosyjskiego).

Mateusz Ochocki

z Warszawy, zbiegły z Ołomuńca, poszukiwany przez policję w Krakowie w listopadzie 1863 r.,

Michał Ochodzicki

ppor. (1846) Warszawa

Michał Ochęduszko

Ur. 1843, zm. 1933. Powstaniec. Pochowany Zagórz.

Apolinary Ocicki

zm. 1898, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Chłop ze wsi Nowiny, l. 20. Katolik. Aresztowany 30 marca 1864 r. we wsi Świderki za należenie do "bandy". W więzieniu od 9 kwietnia 1864 r., 31 maja zwolniony.

Stefan Ociosalski

ur. r. 1821, oficer, gward. naród. r. 1848, właśc. dóbr, słynny ze swych dowcipów i szermierki, pracował w r. 1868 w organiz. Umarł we Lwowie r. 1893.

Stetan Ociosalski

h. Paprzyca, ur, 1821, oficer, urn. 1893, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

ppro. (1842) Wieś Niwinki

Bartłomiej Oczkowski

ppro. (1847) Stanisławce

powstaniec więziony w Wiśniczu

ur. w Chrzanowie obywatel miej. brał udział w organiz. i za dostarczanie potrzeb dla powstańców pokutował w więzieniu w Krakowie i Wiśniczu. Po powst. burmistrz miasta Chrzanowa.

Stefan Oczosalski

Stefan Oczosalski h. Kuszaba. Ur. 1821, zm. 1893 Lwów. Syn Franciszka i Ludwiki Kamienieckiej, wnuk Juliusz Stefana cześnika kołomyjskiego. Dziedzic Cieniawy. Oficer Gwardii Narodowej w 1848 roku. W 1855 w Trembowli, ożenił się z Sabiną Dulską, h. Przegonia - szybko zmarłą. Po żonie właściciel dóbr Rusiatycze. W czasie powstania organizował działalność niepodległościową we we lwowskim, naczelnik Ekspedytury we Lwowie - zajmującej się wysyłaniem broni i innego wyposażenia. W czerwcu był w Nakwaszy, gdzie ćwiczył oddział Horodyńskiego przed wyprawą na Radziwiłłów. Zimą 1864 na krótki czas uwięziony. Po powstaniu humorysta lwowski, mecenas pisma humorystycznego "Szczutek", zapalony myśliwy. Zmarł po długiej chorobie. Pochowany na Łyczakowie we Lwowie w kw. 77. Miał jednego syna: Edwarda Ksawerego Nikodema (ur. 1856) ożenionego z Olgą Sozańską. Była to postać znana nie tylko każdemu w kraju, ale głośna i poza jego granicami: mąż poważany i ceniony dla zalet umysłu i serca, kochany powszechnie którego znakomity humor i dowcip, prawdziwie staropolski, ożywiał nieraz całe społeczeństwo.

Stefan Oczosalski

(zm. po 1883), ziemianin, popularny facecjonista lwowski, w 1863 r. naczelnik Ekspedytury we Lwowie, więziony czas krótki, zimą 1864 r.

Poczobut Antoni Odlanlcki

ppro. (1837) Warszawa

Józef Odrzywolski

h. Nałęcz, właśc. dóbr w Przemyskiem. W r. 1862 pracował w organiz. wyjechał z Krakowa do krajów zabranych, ztamtąd do Petersburga, gdzie bawił do stycznia r. 1863. Niebawem wstąpił do oddz. Lelewela i dostał się do niewoli. Skazany do więzienia w Zamościu,został wysłany do Cytadeli w Warszawie, następnie przez Moskwę do Orła, w zimie r. 1866 do Permy, Aczyńska i Krasnojarska. Na wygnaniu zajmował się lekcyami francuz, i angiels. języka. Po powrocie do kraju zamieszkał w Krakowie.

Jarosław Odyniac

ur. 1833, urn. 22 X 1897, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

Jarosław Odyniec

Jarosław Odyniec

ur. w Franapolu r. 1838 kapit. wojsk ros. w piech. do r. 1860 a w dragonii do r. 1863. Służył do bitwy pod Kockiem w oddz. Buckiego, Wierzbickiego. Grzymały i Kruka, następnie prowadził własny oddział kawał, w Lubelskiem i Podlaskiem. Ranny był pod Ckełmem. Po jDOwst. gospodarz w klasztorze w Niżniowie.

Jarosław Odyniec

ur. 1833, kapitan, powstaniec styczniowy, poch. Niżniów

Władysław Odyniec

ОДЫНЕЦЪ Владиславъ,niepotwierdzony szlachcic (неутвержденный дворянин),mieszkał w Kownie, był lokajem u ziemianina Czarnockiego ? (Проживал в Ковно в должности лакея, у помещика Чарноцкаго.),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

ppro. (1830) gm. Kłyżów

Michał Ogorzały

(1843 - 11 VII 1863), pochodził ze Starego Sącza, był czeladnikiem szewskim, zmarł w tarnowskim szpitalu.

Piotr Ojrzyński

Ze wsi Chrzanowo przyjmował powstańców i żandarmów - skazany na 15 lat ciężkich robót w syberyjskich kopalniach

Fabian Okilicz Kozaryn

Stanisław Okińczyc

powstaniec, miał porąbaną głowę

Władysław Okmiański

ОКМЯНСКIЙ Владиславъ,niepotwierdzony szlachcic (неутвержденный дворянин),powiat wiłkomierski (уроженец Вилкомирского уезда),gubernia kowieńska,uczestnik Powstania Styczniowego, zesłaniec, na mocy p. 3 orzeczenia /powelenja/ cesarskiego z 13 i 17 maja 1871 r. zwolniony z dozoru policyjnego z prawem zamieszkania gdziekolwiek w państwie rosyjskim, z wyjątkiem stolicy i guberni stołecznych, Królestwa Polskiego i Zabranego Kraju, lecz z zabronieniem mu objęcia służby państwowej i społecznej.

Edward Okniński

mechanik. Urodzony w 1846 roku. Walczył pod dowództwem Oraczewskiego, byłego oficera armii austriackiej. Brał udział w bitwie pod Gdowem, gdzie został ranny w nogę. Więziony w Częstochowie. Wyemigrował do Rumunii, gdzie pozostał do dnia śmierci t. j. do 1928 roku. Wykazany przez Archiwum Akt Dawnych: Fragmentaryczny spis uczestników powstania, zbiegłych zagranicę.

szlachcic, lat 23. Aresztowany w Siedlcach dnia 19 maja 1864 r. Oskarżony o udział w powieszeniu Polikarpa Mikulskiego. W więzieniu od 19 maja. Dnia 3 lipca skazany na 12 lat ciężkich robót, katorgi, w kopalniach

Józefat Okniński

pseud. Radomski Ludwik, urzędnik Komisji Rządowej WR i OP, w r. 1861 członek organizacji narod, w Warszawie. W r. 1863 pomocnik naczelnika sekcji VIII w organizacji warsz., poborca podatku narod.

Kamil Okniński

h. Nowina syn obywatelski z Samborskiego, powstaniec styczniowy jako 18 letni młodzieniec ukończony gimnazjalista Drohobyckiego Gimnazjum, gdzie był zawsze 1-szym. Służył w kompanii "gwardyą" zwanej; w potyczce pod Panasówką 3 Września 1863 roku ugodzony kulą w bok w 2 godziny żyć przestał.

Józef Okoniewski

of. wet. (1638) Poznań

Józef Okoniewski

(1838-1921) – rolnik, powstaniec styczniowy

Józef Okoniewski

Ur. 20 sierpnia 1838, zm. 9 grudnia 1921, Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz jeżycki Przeniesiony na Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan

Stanisław Okoniewski

Ur. 1832, zm. 22 marca 1865, Powstaniec Styczniowy. Pochowany, cmentarz staromarciński grób prawd. nie istnieje.

Stefan Okoniewski

Ur. 25 maja 1836, zm. 16 maja 1919, Powstaniec Styczniowy. Pochowany 20 maja 1919, cmentarz jeżycki Przeniesiony na Cmentarz Zasłużonych Wielkopolan

Stefan Okoniewski

obywatel miejski. W powstaniu oficer. Urodzony w 1836 roku w Donaborzu. Do powstania zaciągnął się, jako student, do partii Garczyńskiego. Walczył również w partiach Stossa, Dzierzbowskiego, Taczanowskiego i Raczkowskiego. Brał udział w bitwach pod Dobrosołowem, Mieczownicą, Pyzdrami, Kołem, lgnacewem, Rudą lgnacewską i Słobolnem. Więziony przez pół roku w Poznaniu. — W roku 1913 wydał swą pracę p. t. „Moje wspomnienia z powstania.

Strona z 338 < Poprzednia Następna >