Powstanie Styczniowe - uczestnicy

ppro. (1843) Warszawa

H. Nałęcz. Ksiądz, wikariusz z Pilicy.. Był naczelnikiem w Pilicy, mianowany z ramienia Rządu Narodowego. Kiedy w skutek denuncjacji musiał uchodzić do Galicji obowiązki naczelnika powierzono burmistrzowi Wodzyńskiemu.

ppro. (1845) Czczucin

urodzony 10 VI 1845 r. w Mielcu, syn Jakuba i Wiktorii z Mulowskich. Kształcił się u ojca w zawodzie bednarskim. Na wieść o powstaniu w październiku 1863 r. zgłosił się na zbiórkę oddziału powstańczego w lasach baranowskich i tam przeszedł podstawowe szkolenie żołnierskie. Walczył w oddziale Dionizego Czachowskiego w bitwie pod Rybnicą, a po jego rozbiciu pod Jurkowicami – w grupie Karola Kality „Rębajły” – w bitwach pod Jeziorkiem (29 XI), Mierzwinem (4 XII), Hutą szczecińską (9 XII), Iłżą (17 I 1864 r.) i Rodkowicami (21 I). Po połączeniu się oddziału „Rębajły” z oddziałem J. Hauke–Bossaka brał udział w ataku na Opatów i został ranny w nogę. Przebywał w lazarecie w Siennie i w kwietniu przyłączył się do oddziału Denisiewicza, który pod Wierzbnikiem został otoczony przez Rosjan i rozbity. W czasie powrotu do Galicji dostał się do niewoli rosyjskiej. Po śledztwie w więzieniu w Opatowie został przekazany żandarmerii austriackiej, ale udało mu się uciec z transportu i powrócić do Mielca. Przez pewien czas, prawdopodobnie do austriackiej amnestii w 1869 r., ukrywał się w lasach tuszowskich koło Mielca i pomagał w pracach bednarskich. W 1869 r. powrócił do Mielca, ożenił się i pomagał teściowi (Janowi Gołuchowskiemu) w prowadzeniu firmy masarskiej. Po bankructwie firmy przeniósł się do Szczucina i tam założył zakład masarski. Później prowadził też restaurację i sklep z towarami mieszanymi w wydzierżawionej kamienicy nr 6 w Rynku, a w 1900 r. zakupił ją. Był jednym z członków - założycieli Ochotniczej Straży Pożarnej w Szczucinie (1885). Zdobył sobie autorytet w mieście, stąd powierzano mu odpowiedzialne funkcje: radnego, wiceburmistrza, członka zarządu kasy Reiffeisena, cechmistrza i od 1913 r. – burmistrza. W 1920 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami. Jego powstańcze przeżycia pt. Moje wspomnienia z 1863 r., spisane przez syna (Ignacego Podolskiego), stały się cennym źródłem wiedzy o powstaniu styczniowym. Zmarł w 1932 r. Spoczywa na cmentarzu w Szczucinie, obok mogił powstańców z oddziału Dunajewskiego.

ur. r. 1845 czeladnik bednarski, służył jako szereg, w oddz. Czachowskiego, Bosaka i Denisewicza. Walczył pod Rybnicą i Jurkowicami, Opatowem, itp.

Urzędnik kolejowy z Sosnowca, brał udział w walkach powstańczych.

Powstaniec styczniowy, po rozbiciu oddziału pod Mińkowcami został wzięty do niewoli i oddany pod Sąd Polowy w Kamieńcu.

ur. w 1839r., obywatel ziemski. Ruch narodowy w Wileńszczyźnie powołał go początkowo do służby cywilnej, gdzie pełnił obowiązki naczelnika organizacji powiatu Dziśnieńskiego. Po zorganizowaniu się partii Zygmunta Sierakowskiego przyłączył się do niego a po rozbiciu partii powrócił ponownie do organizacji cywilnej. Aresztowany i osadzony w twierdzy w Dynaburgu, dzięki stosunkom — uniknął kary śmierci i został zesłany do Insaru.

Za podejrzenie o sprzyjanie powstańcom Polowy Wojskowy Sąd nałożył na niego sekwestr lub skonfiskował majątek.

zm. 188?, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

z Radziszewskich. Ur. w 1843 roku w Jaćmierzu. Pełniła służbę jako kurierka. Przewoziła broń do obozów, roznosiła rozkazy władz powstańczych. Pielęgnowała również chorych i rannych, i uwalniała więzionych powstańców.

zbiegły z oddziału Chranickiego

ur. r. 1836, urzędnik w Żytomierzu. W bitwie pod Miropolem wzięty do niewoli, został zesłany na osiedlenie w Syberyi.

ppro. (1844) Częstochowa

Lat 28, szlachcic ze Sławkowa, oddany do wojska za udział w powstaniu

ppro. (1843) Leśna

Maszynista, członek konspiracji narodowej.

(1839-1916), członek petersburskiej organizacji oficerskiej, w powst. płk, naczelnik Jazdy I Korpusu, na emigracji członek Zjednoczenia, uczestnik kampanii 1870-1871 r.

ur. r. 1825 w Królestwie pol. zarządca dóbr, pracował w organizacji.

ur. r. 1844 uczeń, służył jako szereg, pod Czechowskim (w 3 bitwach), Zapałowiczem i Czerwińskim (w 2 bitwach), Wysockim (w 1 bitwie), ostatecznie pod Wiśniewskim i Junoszą. Po powst. urzędnik prywatny.

ur. r. 1838 córka Gustawa, komisarza politycznego i Weroniki z domu Białynia - Chołodeckich była jedną z pierwszych założycielek Stowarzysz, im. Klaudyi Potockiej. W czasie powstania pracowała gorliwie w lwowskiej organiz. Przy procesie jaki jej wytoczono wskutek tego, rozchodziło się o stwierdzenie tożsamości jej jńsma, jako dowodu winy. Przychylny sędzia zmusił ją, wbrew jej woli, nie podając naturalnie powodu, do napisania próby pisma gęsiem piórem, zamiast używanem przez nią piórem stalowem. W obec zmienionego nieco charakteru pisma wydali rzeczoznawcy korzystną dla obwinionej opinię, a śledztwo zostało zastanowionem. Później zajęła Kamilla Poh jako kierowniczka zakładu naukowo-wychowawczego, objętego z rąk , wybitne stanowisko na polu wychowania Polek.

ur. 9 VIII 1838, zm. 15 X 18'j5, powstaniec styczniowy, poch. Lwów

urodzony w 1840 r., kozak doński, żołnierz armii carskiej. W czerwcu 1863 r. zdezerterował z armii i przyłączył się do powstania styczniowego. Jako oficer walczył w oddziałach płk. Dionizego Czachowskiego i gen. Józefa Hauke–Bossaka. Po rozbiciu obu oddziałów utworzył własny i kontynuował walkę. Po upadku powstania od maja 1864 r. ukrywał się w dworku Ignacego Suchorzewskiego w Mielcu, posługując się nazwiskiem „Jan Zolecki”, a później „Ohli Mahmud Mustafa”. W grudniu 1864 r. został aresztowany przez Austriaków i przekazany władzom rosyjskim. Po rozprawie przed rosyjskim sądem wojennym w Warszawie został skazany na śmierć. Wyrok wykonano w grudniu 1865 r. w Cytadeli Warszawskiej. Miejsce pochówku nieznane. Według niektórych źródeł urodził się w 1841 r. i został stracony w Cytadeli Warszawskiej w 1866 r.

ur. w 1841r. w maj. Szpów ziemi Kowieńskiej. Walczył pod dowództwem Dłuskiego i Sierakowskiego. Jako dowódca plutonu jazdy, odbył kampanię aż do rozbicia partii pod Birżami. Później walczył w partii Laskowskiego. Więziony przez 2 lata w Kownie. Zesłany na Sybir do tomskiej guberni Po 8 latach został przewieziony do Wiatki, a w dwa lata później otrzymał prawo powrotu do kraju, pod nadzór policyjny. Majątek został skonfiskowany przez Moskali.

ppro. (1841) Warszawa

dominikanin duchowny katolicki, zesłaniec w roku 1863 miejsce wysyłki: wileńska diecezja, miejsce zsyłki: orenburska, zesłanie prawdopodobnie związane z wydarzeniami powstańczymi

urodzony 24 IV 1843 r. na Podolu. Uczestniczył w powstaniu styczniowym 1863 r. W obawie przed represjami rosyjskimi przeniósł się do Galicji i około 1875 r. zamieszkał w Mielcu. Był inżynierem dróg krajowych w Wydziale Krajowym. Zmarł 8 III 1884 r. Spoczywa na cmentarzu parafialnym w Mielcu przy ul. H. Sienkiewicza.

ur. r. 1841 w Sejnach na Litwie, student, służył jako porucznik kawaleryi w oddz. Parczewskiego i Taczanowskiego. Walczył pod Opatówkiem, Pyzdrami, Ignacewem i Sędziejowicami. Ranny pod Sędziejowicami. Po powst. dzierżawca dóbr.

Powstaniec ze wsi Wygona na Podkarpaciu.

Chojno - Spis Powstańców 1863 r

Syn właściciela Chojna. Brał czynny udział w powstaniu

(1817 - 29.03.1898 Lwów) - udział w Powstaniu Styczniowym, wdowa po notariuszu w Przemyślu, rodzona siostra Wincentego Pola, matka trzech Powstańców Styczniowych [1] "jako Polka, żona, matka i obywatelka brała zawsze czynny udział w życiu publicznym. (...) niosła pomoc cierpiącym i ubogim, a kto zwrócił się do nie z prośbą, nigdy nie odchodził z pustyni rękami. (...) W r. 1863 gdy ojczyzna zarządała ofiar, wyprawiła trzech synów swoich w szeregi walczących - a dom jej przez cały przeciąg czasu stał otworem dla powstańców. " [1] "Należąc jako czynny członek do Towarzystawa św. Wincentego a Paulo zbudowała w Przemyślu ochronkę dla dzieci - z publicznych składek - zgromadzanych przez lat kilka niemałymi trudami, poświęceniem i energią godną - i oddała dom ten i kaplicę przy niej zbudowaną Siostrom Felicjankom." [1] Urodziła się w 1817 r [3] Zmarła 29.03.1898 we Lwowie [1] pogrzeb na Cmentarzu Łyczakowskim. [1] Pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie, kwatera nr 69, nr obiektu 121 [3], w jednym grobie razem z: - synem Bogusławem Longchamps de Berier [3] - synem Wincentym Longchamps de Berier [3] - córką Kazimierą Longchamps de Berier 1-co Gross [3] - Marią de Gross [3] - Michałem Brochowiczem (12.02.1842 - 10.11.1925) [3] Ślub mąż - jej brat cioteczny - Wincenty Napoleon Longchamps de Berier - Powstaniec Listopadowy i Powstaniec 1846 i Styczniowy, więzień stanu roku 1846 i 1863, C.K. notariusz, [4] rodzice: Aleksander Longchamps de Berier (doktor medycyny) [2] i Eleonora Rudnicka [2] brat Bogusław Longchamps de Berier - również Powstaniec Listopadowy ur 30.03.1808 Lwów [2] [4] zm. 18.01.1881 Przemyśl - pochowany na cmentarzu głównym w Przemyślu [4] dzieci 1___Bogusław Longchamps de Berier - Powstaniec Styczniowy [1[, prokurzysta Banku Krajowego [3] ur 1841 [3] zm. 1897 Lwów [3] pochowany razem z matką na Cmentarzu Łyczwkoskim we Lwowie [3] 2___Wincenty Longchamps de Berier - Powstaniec Styczniowy [1] C.K. rotmistrz [3] ur 1841 [3] zm. 1894 Lwów [3] pochowany razem z matką na Cmentarzu Łyczwkoskim we Lwowie [3] 3___syn - zm. przed matką, tj, przed 1898 [1] - Zygmunt Longchamps de Berier - Powstaniec Styczniowy, generał, nobilitacja szlachecka za zasługi w bitwie pod Custozą 4___Kazimiera Longchamps de Berier 1-co Gross [3], zona notariusza [3] ur 1851 [3] zm. 1898 Lwów pochowana razem z matką na Cmentarzu Łyczwkoskim we Lwowie [3]

dostawca broni, poszukiwany przez policję narod, listem gończym

ur. r. 1842 w Leżajsku, lakiernik, służył w oddz. Langiewicza iod Wąchocka do Grochowisk), Czachowskiego (w lasach Iłżyckich) i Bosaka.

mieszkaniec gminy Rabsztyn wychodźca polityczny, zaangażowany w ruch polityczny