Franciszek Raciborski
Raciborski, ur. 18.1.1836 Widoma[6], zm. 1.12.1879 Kraków. [1] Syn Jana i Wiktorii Prockiej.[5]
Pracownik w fabryce fajansu i porcelany w Ćmielowie.
Brał udział w Powstaniu. Był jednym z organizatorów powstania styczniowego w powiatach opatowskim i sandomierskim.
Po powstaniu w 1864 wyemigrował do Szwajcarii. W 1866 dołączyła do niego rodzina. Później razem przenieśli się do Bawarii. Do Krakowa powrócili w 1872[2] Franciszek pracował tu jako oficjalista prywatny a następnie urzędnik cłowy.[3] Pod koniec życia mieszkał przy ul. Szpitalnej 389.[8]
Pochowany, Kraków, cm. Rakowicki, kw. Ha, narożnik płd-zach.
Żona: Elżbieta Kucharzewska (zm. 1911)
Dzieci:
* Marian, ur. 17.9.1863 Brzostek (Świętokrzyskie), botanik
* Maria Wanda. ur. 1870, zm. 1896, mąż: Stefan Antoni Stobiecki
* Marceli Gabriel
* Wiktor Jakub
* Jadwiga, ur. 26.12.1874 (chrz. 1.2.1876 Kraków)